Η περιοχή Solukhumbu, σύνθεση των λέξεων αλλά και περιοχών Soluκαι Khumbu αποτελεί μία από τις 75 επαρχίες του Νεπάλ, βορειότερο κομμάτι της οποίας αποτελεί και το Έβερεστ στα όρια του Εθνικού Πάρκου Sagarmatha ή αλλιώς «η Κεφαλή στον Μεγάλο Γαλάζιο Ουρανό» όπως αναφέρεται σε ελεύθερη μετάφραση. Όνειρο και στόχος ζωής χιλιάδων δυτικών trekkers ανά τον κόσμο που θέλουν να γνωρίσουν έναν άλλο πολιτισμό αλλά και να δουν από κοντά μερικούς από τους πιο ψηλούς γίγαντες των Ιμαλαϊων όπως την Στέγη του Κόσμου όπως αποκαλείται αλλιώς το Έβερεστ, το Lhotse ή το Ama Dablam.

«Ο Solukhumbu Trail δεν είναι ένας αγώνας, αλλά μία ανθρώπινη περιπέτεια στην οποία δεν είναι στόχος η νίκη αλλά η κοινή πορεία με ανθρώπους που έχουν βαθιά αγάπη και σεβασμό για το βουνό και τους ανθρώπους του και αγαπούν να βρίσκονται σε αρμονία με την φύση», αναφέρει ο εμπνευστής και δημιουργός του αγώνα Dawa Dachhiri Sherpa

Στο αγωνιστικό του σκέλος ο Solukhumbu Trail αποτελείται από 15 αγωνιστικά ετάπ στα οποία οι αθλητές καλούνται να καλύψουν σχεδόν 300 χιλιόμετρα κινούμενοι συνεχώς σε υψόμετρα από 2.000 μέχρι και 5.500 μέτρων, πολύ «ξένα» ή «αφιλόξενα» για τις δικές μας συνήθειες και προσαρμογές, φτάνοντας τους αθλητές στα όριά τους καθώς οι συνθήκες που θα συναντήσουν δεν είναι και οι ιδανικότερες με τις θερμοκρασίες να πέφτουν πολύ κάτω από το μηδέν αλλά και να μένουν σε καταλύματα όπου το ζεστό νερό, η θέρμανση ή το άφθονο φαγητό είναι πολυτέλειες. Οι έλληνες αθλητές θα διασχίσουν τις πανέμορφες κοιλάδες Gokyo και Khumbu, και θα συναντήσουν στην διαδρομή πολλά από τα γνωστά χωριά της περιοχής όπως το Khumjung, το Namche Bazaar ή το Gokyo και να ανέβουν μέχρι το Kala Patthar στα 5.545μ υψόμετρο από όπου θα θαυμάσουν την ανεμοδαρμένη κορφή του Έβερεστ. Το πρόγραμμα όμως εμβόλιμα περιλαμβάνει και πεζοπορίες σε μοναστήρια ή τοπικά σχολεία αφού σημειωτέον το Solukhumbu Τrail έχει φιλανθρωπικό χαρακτήρα αφού τα κέρδη του αγώνα αποδίδονται στην τοπική κοινωνία, με την πληρωμή των διδάκτρων για την φοίτηση των Sherpa που χρησιμοποιούνται στον αγώνα στη σχολή οδηγών βουνού του Νεπάλ, την οικονομική ενίσχυση των υποδομών των κοινοτήτων που βρίσκονται στην διαδρομή του αγώνα, την υλική ενίσχυση των κατοίκων και την παροχή αναγκαίων υλικών για την λειτουργία σχολείων στην περιοχή.

Τους αθλητές ακολουθεί κατά πόδας καθ’ όλη την διάρκεια της πορείας τους, μία ολόκληρη πραγματικά αποστολή αποτελούμενη από γιατρούς, μάγειρες και αχθοφόρους Σέρπα που σκοπό έχουν την φροντίδα των αθλητών αλλά και την μεταφορά του εξοπλισμού τους για τα καθημερινά ετάπ.

Τον αγώνα τον γνωρίσαμε πρώτη φορά μέσα από τον αγώνα που πρώτος είχε τολμήσει ο Νίκος Καλοφύρης και τις εκπληκτικές καθημερινές ανταποκρίσεις του Μπάμπη Γκιριτζιώτη στο www.a-z.gr το 2010. Συνεχίσαμε να γοητευόμαστε από τις ανταποκρίσεις του Μπάμπη το 2011 και τον αγώνα της Ναταλίας Παπουνίδου, ενώ την παράδοση συνέχισε ο Φάνης Αρκουμάνης το 2012. Μπορείτε να δείτε και να θαυμάσετε τις φωτογραφίες του Μπάμπη Γκιριτζιώτη από τον αγώνα του Νίκου Καλοφύρη το 2010 και της Ναταλίας Παπουνίδου το 2011. Μετά από έναν χρόνο απουσίας λοιπόν, συνεχιστές της παράδοσης φέτος η Αμαλία Ματθαίου και ο Χρήστος Μαυρίκιος, των οποίων κλέψαμε λίγο από τον χρόνο των ετοιμασιών τους για να μάθουμε σε ποια κατάσταση βρίσκονται, πως σκέφτονται να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες του αγώνα αλλά και τις σκέψεις τους για την συμμετοχή τους σε κάτι τόσο διαφορετικό και μακρινό…

Αμαλία Ματθαίου

[Advendure]: Μόλις έναν μήνα μετά από άλλον έναν σπουδαίο τερματισμό σου στο ΣΠΑΡΤΑΘΛΟΝ, σε ποια κατάσταση βρίσκεσαι; Έχει προλάβει το σώμα να αναλάβει δυνάμεις για την καταπόνηση που πρόκειται να υποστεί;

[Α. Ματθαίου]: Τα τελευταία χρόνια που τρέχω το Σπάρταθλον, έχω δει πως το σώμα μου 2-3 εβδομάδες μετά είναι σε κατάσταση να τρέξει σε αγώνα. Με το δεδομένο ότι στο βουνό δεν τρέχω γρήγορα, δεν πιέζω ποτέ τον εαυτό μου ούτε σε προπονήσεις ούτε σε αγώνες, το σώμα μου επανέρχεται πολύ πιο γρήγορα. Ο σκοπός μου, μετά από την συμμετοχή σε έναν αγώνα είτε σε βουνό είτε σε δρόμο, όσα χιλιόμετρα και αν είναι αυτός, είναι να μπορώ την επόμενη ημέρα να φορέσω τα παπούτσια μου και να βγω να τρέξω, γιατί πολύ απλά αγαπάω το τρέξιμο. Τρέχω κάθε ημέρα, γι αυτό το λόγο και το καθημερινό τρέξιμο στο Solukhumbu ξέρω ότι θα μου αρέσει πάρα πολύ.

[Advendure]: Το Solukhumbu Trail είναι ένας αγώνας ιδιαίτερος, αφού κινείται σε αρκετά μεγάλα υψόμετρα, πολύ μεγαλύτερα από αυτά που έχουμε συνηθίσει εδώ στην Ελλάδα. Είσαι προετοιμασμένη για αυτό; Είχες κάνει κάποιου είδους αντίστοιχη προετοιμασία, σε συνδυασμό μάλιστα με τις προπονήσεις που απαιτούνταν για το ΣΠΑΡΤΑΘΛΟΝ;

[Α. Ματθαίου]: Η φετινή χρονιά, από τον Μάρτιο και μετά, ήταν πάρα πολύ δύσκολη, τα οικονομικά προβλήματα δεν μου επέτρεψαν να συμμετέχω σε κάποιους αγώνες βουνού. Χορηγοί δεν υπάρχουν, δεν περισσεύει τίποτα. Ούτε για να κάνω προετοιμασία για τους αγώνες στόχους, δηλαδή τον Ολύμπιο, το Σπάρταθλον.... Ετσι κι αλλιώς προετοιμασία για αγώνες βουνού δεν κάνω, είπαμε, δεν μου αρέσει να πιέζομαι τρέχοντας γρήγορα στο βουνό, για μένα είναι η καθημερινή βόλτα, ο τρόπος να ηρεμώ και να ξεκουράζομαι. Aκόμα και το ταξίδι στο Mont Blanc, αν δεν ήταν εξ’ο λοκλήρου κλεισμένο από τον Φεβρουάριο, δεν θα γινόταν.

Σε όσους αγώνες έκανα φέτος μπήκα με μια προπόνηση συντήρησης στην ουσία, με περπατοτρεχάλες στο Σειχ Σου με τον σκύλο μου (όσο να΄ναι δεν το λές προπόνηση στο βουνό αλλά από το τίποτα κάτι είναι κι αυτό ) και λίγες διαλειμματικές στο στάδιο. Ευτυχώς, το ταξίδι στις Άλπεις ήταν μια πολύ καλή ευκαιρία να πατήσω λίγο “βουνό” και να τρέχω καθημερινά μερικές ώρες, για να δυναμώσω αλλά και να αλλάξω παραστάσεις. Όσο για το υψόμετρο που θα αντιμετωπίσουμε εκεί, είναι κάτι πρωτόγνωρο κι αυτό, θα φανεί.

[Advendure]: Σημαντικό στοιχείο που κάνει τον Solukhumbu Trail κάτι παραπάνω από έναν αγώνα είναι ότι τα συνολικά κέρδη που προκύπτουν από τον αγώνα επενδύονται για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης αυτής της περιοχής του Νεπάλ. Ποια η γνώμη σου για τέτοιες κινήσεις και δράσεις, σε μια περιοχή πολύ φτωχή που έχει ανάγκη σε ανάπτυξη υποδομών;

[Α. Ματθαίου]: Θεωρώ ότι είναι πάρα πολύ σημαντική η κίνηση αυτή, όπως και κάθε τρόπος για βοήθεια σε περιοχές που έχουν ανάγκη είναι αξιέπαινος. Όπως μου είπε η Annie Sherpa η αμοιβή των Σέρπα είναι πολλαπλάσια σε σχέση με τις αμοιβές των σέρπα σε αντίστοιχα trek και είναι ίση με τα δίδακτρα της σχολής των οδηγών βουνού στο Νεπάλ. Έτσι, αφού πάρουν και εμπειρία από το solokhumbu, έχουν την δυνατότητα να φοιτήσουν στη σχολή, ώστε να εξασφαλίσουν μια επαγγελματική αποκατάσταση αργότερα. Σε κάθε κοινότητα από όπου περνά ο αγώνας δίνονται χρήματα για τις ανάγκες των κατοίκων (κυρίως σε υποδομές διαβίωσης), ενισχύονται επίσης και τα σχολεία της περιοχής. Η Αnnie Dawa είναι ένας εκπληκτικός άνθρωπος και εξ’αιτίας της έχουν γίνει τόσα πράγματα στην περιοχή. Τέτοιες δράσεις έιναι όχι απλά αξιέπαινες, αλλά θα έπρεπε να έχουν μιμητές σε όλο τον κόσμο...

[Advendure]: Βασικό συστατικό μιας τέτοιας υπερπροσπάθειας είναι η ψυχολογική προετοιμασία (mental training) δεδομένου του γεγονότος πως θα αγωνίζεσαι σε Περιμένω την κάθε μέρα ξεχωριστά σαν ένα παιδί που ξέρει ότι για 25 μέρες κάθε μέρα θα του δίνουν ένα υπέρ-πολύτιμο δώρο! Η άφιξη στην Κατμαντού, η βόλτα στην πόλη. Το ταξίδι για το Jiri...ένα μακρινό και απομακρυσμένο μέρος του πλανήτη. Πώς τον αξιολογείς αυτόν τον παράγοντα; Πιστεύεις ότι παίζει κάποιον σημαντικό ρόλο στην έκβαση της προσπάθειάς σου;

[Α. Ματθαίου]: Το Solukhumbu trail δεν το βλέπω με αγωνιστική διάθεση, αλλά ως ένα μοναδικό ταξίδι. Μια εξαιρετική ευκαιρία που μου έδωσε ο Olympus Marathon να δω και να ζήσω μια περιοχή που δύσκολα θα επισκεπτόμουν μόνη μου.

Μόνο με αγωνιστική διάθεση δεν πρέπει να προσεγγίσεις την περιοχή. Θα χάσεις όλη την μαγεία της. Στο Solukhumbu δεν πάω να “αγωνιστώ”, πάω να γεμίσω εικόνες και νέες εμπειρίες. Με την κατάσταση μάλιστα που επικρατεί στην Ελλάδα και όλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε, το γεγονός ότι θα φύγω τόσο μακρυά από όλα, θα μου κάνει πολύ καλό. Η ψυχολογική προετοιμασία θα χρειαστεί μάλλον για την επιστροφή στην Ελλάδα!

[Advendure]: Solukhumbu, Namche Bazaar, Kathmandu, Lukla, Jumbesi … άλλος πολιτισμός, άλλοι άνθρωποι, άλλη κουλτούρα… Τι περιμένεις από την συμμετοχή σου σε έναν αγώνα στην άλλη άκρη της γης, σε ένα μέρος τόσο μυστηριακό, σε έναν πολιτισμό τόσο διαφορετικό; Τι είναι αυτό που σε κάνει να κάνεις αυτό το μακρινό ταξίδι;

[Α. Ματθαίου]: Είναι ένα ταξίδι όνειρο ζωής για πάρα πολύ κόσμο. Στην αρχή ήμουν πολύ αγχωμένη, κυρίως για τις καιρικές συνθήκες και για το υψόμετρο. Αλλά όσο περνούσε ο καιρός τόσο άρχισα να το περιμένω όλο και περισσότερο. Όπως είπα και παραπάνω, έχω σχεδόν ξεχάσει ότι πρόκειται για έναν αγώνα. Περιμένω την κάθε μέρα ξεχωριστά σαν ένα παιδί που ξέρει ότι για 25 μέρες κάθε μέρα θα του δίνουν ένα υπέρ-πολύτιμο δώρο! Η άφιξη στην Κατμαντού, η βόλτα στην πόλη. Το ταξίδι για το Jiri. Η εκκίνηση της κάθε μέρας που θα είναι ένα διαφορετικό ταξίδι.

Ξέρω βέβαια ότι εκεί πάνω στα 3, 4, 5, 5.5 χιλιάδες υψόμετρο θα τα δω όλα, θα ζοριστώ πάρα πολύ, θα φτύσω παγάκια! Είμαστε τυχεροί που στα προηγούμενα ταξίδια ο Μπάμπης Γκιριζιώτης μας έφερε πίσω τόσες εικόνες. Έκαναν πιο έντονη την επιθυμία μου να θέλω να πάω και να ζήσω την κάθε στιγμή. Είμαστε όμως και πολύ άτυχοι που δε θα έχουμε φέτος τον Μπάμπη μαζί μας... Δύσκολοι καιροί για χορηγούς και δυστυχώς, όσο και αν το πάλεψαν και ο ίδιος και από τον ΟΜ, τα χρήματα δεν συγκεντρώθηκαν για να έρθει. Το καλό είναι οτι θα έχω πολύ καλή παρέα, τον Χρήστο τον Μαυρίκιο, που για αυτόν και αν ήταν όνειρο ζωής να παέι! Και η θετική του ενέργεια του έκανε δώρο το ταξίδι αυτό!

Θέλω να πω από τα βάθη της καρδιάς μου ένα τεράστιο τεράστιο ευχαριστώ στην Μάρα Καλογήρου που μου δάνεισε τον υπνόσακο της (για πολύ χαμηλές θερμοκρασίες) και όσο να' ναι θα γλυτώσω απ 'το να γίνω κατεψυγμένη τις νύχτες με τις παγωνιές που έχει εκεί. Επίσης ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ το κατάστημα Fifth Element, τον Βασίλη Τζουμάκα και την Μάρα Καλογήρου που αμέσως θέλησαν να με βοηθήσουν δίνοντας μου τεχνικό υλικό για τον αγώνα, βγάζοντάς με από μια πολύ δύσκολη θέση. Τα οικονομικά μου δεν μου επιτρέπουν για τόσο εξειδικευμένο εξοπλισμο και τα παιδιά με έσωσαν με αυτή τους την κίνηση. Με συγκίνησαν πάρα πολύ και το ευχαριστώ είναι το ελάχιστο που μπορώ να τους πω... Να ευχαριστήσω επίσης τους Αφούς Βυζαρέλη – Δορυφορικά συστήματα AstraSat, που με βοήθησαν πάρα πολύ καλύπτοντας μια σειρά αναγκών μου για συμπληρώματα διατροφής που χρησιμοποιώ στην καθημερινότητά μου αλλά και θα χρησιμοποιήσω και στο Solukumbu (με προιόντα από την http://www.shls.gr/)

Χρήστος Μαυρίκιος

[Advendure]: Στα χνάρια του Νίκου, της Ναταλίας και του Φάνη λοιπόν… πες μας σε ποια κατάσταση βρίσκεσαι προπονητικά. Πως σκέφτεσαι να διαχειριστείς τα μεγάλα υψόμετρα στα οποία κινείται ο αγώνας; Έχεις προετοιμαστεί για αυτό;

[Χ. Μαυρίκιος]: Προπονητικά βρίσκομαι σε αρκετά καλή κατάσταση. Τα μεγάλα υψόμετρα είναι κάτι πρωτόγνωρο για εμένα. Θα δώσω βαρύτητα στην καλή διατροφή, τη σωστή ενυδάτωση και κυρίως στην οικονομία δυνάμεων. Ένα άλλο βασικό σημείο είναι το ζεστό ντύσιμο με το πέρας του κάθε ετάπ αφού ο εξοπλισμός μας θα αργεί να φτάσει στο σημείο του τερματισμού. Εκεί μάλλον θα μου φανεί αρκετά χρήσιμο το φαινομενικά υπερβολικό σακίδιο των 25 λίτρων που περιλαμβάνει ο υποχρεωτικός εξοπλισμός του αγώνα . Επίσης βοηθάει να μην στέκεσαι πολύ ώρα ακίνητος διότι έτσι δυσχεραίνεις την κυκλοφορία του αίματος. Εξίσου καλή ιδέα είναι να ανεβαίνεις λίγο πιο ψηλά με το πέρας του αγώνα και κατόπιν να επιστρέφεις χαμηλότερα. Από τη στιγμή που μεγάλο μέρος του αγώνα κινείται στα 4000-5500m στην Ελλάδα είναι αδύνατο να βιώσεις αντίστοιχη αίσθηση πόσο μάλλον να πας εκεί προσαρμοσμένος σε τόσο μεγάλο υψόμετρο. Θα ήταν καλό να μπορούσα να κάνω μια υποτυπώδη προσαρμογή με τη βοήθεια προσομοιωτή αλλά ο επιπλέον χρόνος που απαιτείται δεν μου επέτρεψε τελικά να ολοκληρώσω την υλοποίηση μιας τέτοιας ιδέας. Σε κάθε περίπτωση η υπομονή και τα… μπατόν πιστεύω να με βοηθήσουν.

[Advendure]: Έχεις αρκετά μεγάλη εμπειρία στις υπεραποστάσεις αλλά η διαφορά του SolukhymbuTrailαποτελεί το γεγονός ότι είναι πολυήμερος, αποτελείται δηλαδή από πολλά εταπ διαφορετικής δυσκολίας. Πως έχεις προσεγγίσει το γεγονός αυτό προπονητικά; Υπάρχουν μυστικά και πρακτικές που διαφέρουν από αυτές μίας «κλασικής» προετοιμασίας για αγώνα υπεραπόστασης;

[Χ. Μαυρίκιος]: Κάθε φορά που προετοιμάζομαι για κάποιον αγώνα προσπαθώ να εστιάσω την προσοχή μου στο βασικό χαρακτηριστικό του. Έτσι και τώρα προσπάθησα να δώσω βαρύτητα σε συνεχόμενες δύσκολες προπονήσεις, από 2 μέχρι 4 φορές την εβδομάδα για σχεδόν 2 μήνες . Συνήθως έβαζα μια βουνίσια με 2000-2500m ανάβαση συνολικής διάρκειας 3-3.5h κολλητά με ένα δυνατό τέμπο 15-20km σε δασικό δρόμο με μια μέση ταχύτητα περίπου στα 4 λεπτά το km. Τις πρώτες εβδομάδες ήμουν τις μισές μέρες πιασμένος! Κάτι αντίστοιχο κάνω και για αγώνες ultraδίνοντας κατά περίπτωση βαρύτητα στις αναβάσεις αν πρόκειται για αγώνες βουνού και στον ρυθμό αν πρόκειται για αγώνες δρόμου χωρίς όμως να ξεπερνάω σε αυτές τις περιπτώσεις τις 2 συνεχόμενες ημέρες δύσκολης προπόνησης. Το γεγονός ότι έχω εμπειρία από αγώνες μεγάλων αποστάσεων της τάξης των 160 και 180 km πιστεύω ότι μου δίνει πλεονεκτήματα τα οποία θα φανούν όσο περνούν οι μέρες και συσσωρεύεται κούραση.

[Advendure]: Σημαντικό στοιχείο που κάνει τον SolukhumbuTrailκάτι παραπάνω από έναν αγώνα είναι ότι τα συνολικά κέρδη που προκύπτουν από τον αγώνα επενδύονται για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης αυτής της περιοχής του Νεπάλ. Ποια η γνώμη σου για τέτοιες κινήσεις και δράσεις, σε μια περιοχή πολύ φτωχή που έχει ανάγκη σε ανάπτυξη υποδομών.

[Χ. Μαυρίκιος]: Νομίζω ότι η ενίσχυση της περιοχής με υποδομές απαραίτητες για τον ντόπιο πληθυσμό είναι μια πολύ καλή επιλογή των διοργανωτών η οποία πρέπει να συνεχιστεί. Σε μια εποχή όπου όλα περιστρέφονται γύρω από το προσωπικό κέρδος τέτοιες ενέργειες τιμούν τους ανθρώπους που βρίσκονται πίσω από τον αγώνα και σίγουρα τέτοιες προσπάθειες πρέπει να βρίσκουν μιμητές και συμπαραστάτες.

[Advendure]: Διαβάζαμε μέσα από τον αγώνα του Νίκου Καλοφύρη και τις ανταποκρίσεις του Μπάμπη Γκιριτζιώτη από τον αγώνα του 2010, για τις συνθήκες διαβίωσης που ήταν πολύ διαφορετικές από ότι ένας «δυτικός άνθρωπος» έχει μάθει. Θεωρείς ότι η συνολική ρουτίνα όλων των ημερών παραμονής σου εκεί που θα είναι πολύ διαφορετική θα σε επηρεάσει αρνητικά; Αναφέρομαι στον ύπνο, την ατομική υγιεινή, τη διατροφή, τον αραιό αέρα, τη ζέστη και το κρύο και διάφορα άλλα. Πώς αντιμετωπίζεις αυτή την προοπτική?

[Χ. Μαυρίκιος]: Οι συνθήκες διαβίωσης όντως είναι σκληρές και σίγουρα θα επηρεάσουν λίγο ή πολύ την συνολική προσπάθεια των αθλητών. Ο αγώνας κρατάει πολλές ημέρες και η ποιότητα των ωρών εκτός αγώνα θα παίξει καθοριστικό ρόλο. Έχω προετοιμαστεί ψυχολογικά για κάτι τέτοιο και πιστεύω ότι θα μπορέσω να ανταπεξέλθω. Άλλωστε οι περισσότεροι που ασχολούνται με τέτοιου είδους αγώνες είναι από τη φύση τους ολιγαρκείς και όχι ιδιαίτερα φανατικοί οπαδοί των ανέσεων.

[Advendure]: Βασικό συστατικό μιας τέτοιας υπερπροσπάθειας είναι η ψυχολογική προετοιμασία (mental training) δεδομένου του γεγονότος πως θα αγωνίζεσαι σε ένα μακρινό και απομακρυσμένο μέρος του πλανήτη. Πώς τον αξιολογείς αυτόν τον παράγοντα; Πιστεύεις ότι παίζει κάποιον σημαντικό ρόλο στην έκβαση της προσπάθειάς σου;

[Χ. Μαυρίκιος]: Όπως είπα και προηγουμένως πιστεύω ότι είμαι αρκετά καλά ψυχολογικά προετοιμασμένος για τις καταστάσεις που θα αντιμετωπίσω αγωνιστικές Πρέπει να πας εκεί για όλα τα ξεχωριστά που το συνθέτουν, από τους διαφορετικούς ανθρώπους και αντιλήψεις μέχρι την απέραντη ερημιά και τους αχανείς ορεινούς όγκους, διαφορετικά είσαι ασυνεπής με τον ίδιο σου τον εαυτό...και μη. Θεωρώ ότι το πιο ψυχοφθόρο κομμάτι ,που έχει να κάνει για μένα με τις εξωαγωνιστικές προετοιμασίες και εκκρεμότητες που πρέπει να καλύψεις πριν την αναχώρηση, ολοκληρώθηκε και τώρα σιγά –σιγά κλειδώνει ο εγκέφαλος μου μόνο στα αγωνιστικά. Σε τέτοιους αγώνες κάτι τέτοιο πρέπει να είσαι σε θέση να το κάνεις πρωτίστως για θέματα ασφάλειας και δευτερευόντως για θέματα επίδοσης. Έχω αγωνιστεί αρκετές φορές στο εξωτερικό και η εμπειρία αυτή σίγουρα με βοηθάει. Βέβαια ποτέ δεν έχω λείψει τόσο πολύ από το σπίτι και το μόνο σίγουρο είναι ότι η πιο σκληρή δοκιμασία θα είναι να αντέξω την απουσία της γυναίκας και του γιού μου.

[Advendure]: Solukhumbu, Namche Bazaar, Kathmandu, Kalapatar, Lukla, Jumbesi… άλλος πολιτισμός, άλλοι άνθρωποι, άλλη κουλτούρα… Τι περιμένεις από την συμμετοχή σου σε έναν αγώνα στην άλλη άκρη της γης, σε ένα μέρος τόσο μυστηριακό, σε έναν πολιτισμό τόσο διαφορετικό; Τι είναι αυτό που σε κάνει να κάνεις αυτό το μακρινό ταξίδι;

[Χ. Μαυρίκιος]: Για μας που έχουμε περιπλανηθεί έστω και λίγο στα βουνά μόνο και μόνο η λέξη Ιμαλάϊα προκαλεί δέος. Είναι ένα από τα ξεχωριστά μέρη του πλανήτη μας, γεμάτο ιστορίες ανθρώπων που αναζήτησαν την περιπέτεια. Ένα τέτοιο μικρό κομμάτι περιπέτειας δεν μπορείς να το αρνηθείς. Πρέπει να πας εκεί για όλα τα ξεχωριστά που το συνθέτουν, από τους διαφορετικούς ανθρώπους και αντιλήψεις μέχρι την απέραντη ερημιά και τους αχανείς ορεινούς όγκους, διαφορετικά είσαι ασυνεπής με τον ίδιο σου τον εαυτό. Ένα τέτοιο ταξίδι απαιτεί οργάνωση και έχει τέτοιο οικονομικό κόστος που εγώ προσωπικά μάλλον δεν θα ήμουν ποτέ σε θέση να το πραγματοποιήσω. Από τη στιγμή που η διοργάνωση του Olympus Marathon και η τύχη μου πρόσφεραν αυτή τη δυνατότητα δεν μπορούσα να αρνηθώ.

Θα ήθελα τέλος εκτός από την διοργάνωση του Olympus Marathon να ευχαριστήσω προσωπικά το Νίκο Καλοφύρη και τον Φάνη Αρκουμάνη για τις πολύτιμες και αναλυτικότατες συμβουλές τους, τη Γιώτα Πολατίδου για τη συνεχή ενημέρωση και διευκόλυνση σε θέματα γραφειοκρατικής προετοιμασίας και μη, τις κάλτσες Medicore που προθυμοποιήθηκαν άμεσα να με βοηθήσουν, το κατάστημα Pulse 100 για την κάλυψη των αναγκών τροφοδοσίας μου στον συγκεκριμένο αγώνα , όπως επίσης και τα παιδιά από την Active Point Hellas για την παροχή εξοπλισμού και ιδιαίτερα τους μόνιμους χορηγούς μου Odlo (Ρουχισμός) και LaSportiva (Παπούτσια). Χωρίς αυτούς οι ελλείψεις και τα επιπλέον έξοδα εξοπλισμού θα καθιστούσαν το ταξίδι από προβληματικό έως αδύνατο.

[Advendure]: Σας ευχαριστούμε πολύ και σας ευχόμαστε καλό ταξίδι και να γυρίσετε από το Νεπάλ με τις βαλίτσες σας πλούσιες σε εμπειρίες, εικόνες και συναισθήματα...