27 Νοεμβρίου - Kathmandu

Καλησπέρα από το Kathmandu Χθες τελικά ο καιρός μας έκανε τη χάρη και έφτιαξε λίγο πριν τις 8:00 και με μια όμορφη αλλά σύντομη πτήση φτάσαμε στο Κατμαντού. To πρωί καθόμουν στον ίδιο υπολογιστή απ' όπου πριν δύο περίπου εβδομάδες σας έγραφα ότι ο αγώνας μόλις ξεκινούσε. Τώρα μόνο στο μυαλό μας υπάρχουν αυτές οι μέρες που περάσανε και πιστέψτε με δεν κατάλαβα πως πέρασε ο καιρός. Το έλεγε και ο Νίκος "αν ξεκινήσει ο αγώνας θα περάσουν γρήγορα οι μέρες". Σήμερα (αξημέρωτα ακόμη στην Ελλάδα) το ξυπνητήρι χτύπησε πάλι στις 5:00 επειδή απλά ξέχασα να το απενεργοποιήσω. Γέλασα μόλις συνειδητοποίησα ότι δεν έχει αγώνα σήμερα και προσπάθησα να ξανακοιμηθώ, δεν τα καταφερα όμως και έτσι βγήκα να περπατήσω λιγάκι (ωχ! λέτε να μου μείνει αυτο;). Έξω ήταν μόνο οι ντόπιοι. Κάποιοι απ' αυτούς πήγαιναν στις δουλειές τους και κάποιοι άλλοι άνοιγαν τα αυτοσχέδια μαγαζάκια τους. Ωραίες εικόνες, αλλά δεν είχα μαζί μου φωτογραφική μηχανή. Καμιά φορά δεν χρειάζεται, κρατάς τις εικόνες στο μυαλό και στην ψυχή, αυτό φτάνει. Αγόρασα ένα τσάι από μια κυρία που μόλις το είχε φτιάξει και κάθησα σε ένα πεζούλι παρατηρώντας τους περαστικούς. Μόλις ξημερωσε για τα καλά άρχισε και η γνωστή βαβούρα της πόλης. Σήμερα είπαμε με τον Νίκο να κάνουμε βόλτα στην πόλη και μετά θα πηγαίναμε μαζί στην τελετή απονομής του αγώνα. Στις 6 το απόγευμα λοιπόν ξεκίνησε η τελετή βράβευση των αθλητών. Πρώτα μοιράστηκε σε όλους ένα αναμνηστικό δώρο για τη συμμετοχή τους στον αγώνα και μετά τις απαραίτητες ομιλίες ορισμένων επισήμων, ξεκίνησε η βράβευση των πρώτων. Ο Νίκος ανέβηκε στο βάθρο των ανδρών, στην 3η θέση, όπως όλοι πλεόν γνωριζουμε, και όλοι οι αθλητές τον υποδέχτηκαν με θερμά χειροκροτήματα. Το κλίμα ήταν αρκετά ζεστό, με πολλά αστεία (στα Γαλλικά…) και συγκινητικές στιγμές. Μετά την τελετή οι αθλητές θα πηγαίναν όλοι μαζί να απολαύσουν ένα ωραίο δείπνο. Εγώ επέστρεψα στο ξενοδοχείο μου για να σας στείλω μερικά στιγμιότυπα. Και οι δύο είμαστε πολύ καλύτερα στην υγεία μας και ανυπομονούμε να έρθουμε πίσω. Στις 29 πετάμε για Ελλάδα. Πιστεύουμε πως οι υπόλοιπες 3 μέρες θα περάσουν γρήγορα, αν και περιμένουμε την επιστροφή με αγωνία. Δεν χρειαζόμαστε ύπνο για να ξεκουραστούμε. Με τα αγαπημένα μας πρόσωπα θα καταφέρουμε να ξεκουραστούμε πραγματικά. Καλό βράδυ σε όλους

Kathmandu 27.11.2010 Γκιριτζιωτης Μπαμπης

25 Νοεμβρίου, ημέρα 18η - Lukla

Καλησπέρα από τη Lukla Ευτυχισμένοι και μέσα στα χαμόγελα τερμάτισαν οι αθλητές του 4ου Solu Khumbu Trail. Σήμερα η μέρα είχε μία ιδιαιτερότητα. Ο αγώνας ξεκίνησε στις 5 το πρωί με απλό περπάτημα για μερικά χιλιόμετρα (μέχρι έξω από το Namche). Από εκεί δόθηκε η εκκίνηση και μέχρι τις 11:00 περίπου όλοι είχαν τερματίσει, στο χωριό Lukla. Η σημερινή διαδρομή δεν είχε αγωνιστική μορφή λόγω της υπερβολικής κούρασης των αθλητών. Η μέρα ήταν ηλιόλουστη μέχρι λίγο πριν τη Lukla, όπου ο καιρός ξανάκλεισε (αύριο ελπίζω να έχει ανοίξει για να μπορέσουμε να φύγουμε). Ο Νίκος τερμάτισε 3ος σε αυτό το etape και 3ος στη γενίκη κατάταξη. Έφτασε στη Lukla περίπου στις 14:00. Χθες βράδυ μου είπε ότι θα ξεκινούσαν στις 5:00 και δεν υπήρχε λόγος να ακολουθήσω. "Θα σε περιμένω εγώ αυτή τη φορά για να σε φωτογραφίσω στον τερματισμό", μου είπε λίγο πριν πάει για ύπνο. Στον τερματισμό είχε αρχίσει μια εκδήλωση για τους βαστάζους του αγώνα, όπου οι αθλητές τους έδωσαν κάποια δώρα καθώς και κάποιο χρηματικό ποσό που τους μοιράστηκε. Φτάνοντας μια παρέα Γάλλων, φίλοι του Νίκου και μόλις με είδαν άρχισαν να φωνάζουν με χειροκροτήματα : "έφτασε ο Σέρπα του Νίκου!". Άρχισαν να με χειροκροτούν και να με χτυπάνε στην πλάτη φιλικά καθώς πήγαινα προς τον Νίκο. Με μεγάλο χαμόγελο και μια ζεστή χειραψία ο Νίκος μου είπε: "Μπράβο, τερμάτισες κι εσύ!". Κάθησα λίγο να συνειδητοποιήσω τι γινόταν, αφού τα τελευταία χιλιόμετρα τα έκανα με 38 πυρετό και έπρεπε να μπω στο κλίμα. Η εκδήλωση συνεχίστηκε και εγώ με τον Νίκο πήγαμε λίγο πιο κει για να βγάλουμε φωτογραφίες και να τα πούμε. Αυτή τη στιγμή τον περιμένω σε ένα καφέ και ευχαριστιέμαι τον πρώτο μου καπουτσίνο εδώ και 15 μέρες. Σας γράφω τα βασικά, μιας και δεν έχω καταλάβει ακόμη ότι τελείωσε ο αγώνας. Αύριο, αν όλα πάνε καλά με τον καιρό, θα πετάξουμε για Kathmandu, όπου θα ακολουθήσει η τελετή απονομής για τους νικητές του αγώνα. Νικητές βέβαια, είναι όλοι όσοι πήραν μέρος σ' αυτόν τον δύσκολο και απαιτητικό αγώνα. Αν και με αρκετό πυρετό τόσες μέρες, νιώθω υπέροχα που μπορώ και κάθομαι αυτή τη στιγμή να γράφω ότι κατάφερα να κάνω αυτό το οποίο ήρθα να κάνω. Θα μου επιτρέψετε να χαρώ αυτές τις στιγμές πρώτα μόνος μου και μετά με τον Νίκο, ο οποίος μου'χει τάξει να πιούμε μερικές μπύρες σήμερα. Θα τα πούμε σύντομα από κοντά με την ησυχία μας. Σας ευχαριστώ και θα τα ξαναπούμε! Ναταλία, ετοιμάσου…

Lukla, 25.11.2010 Γκιριτζιώτης Μπάμπης

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: 1. Rai Uttar Kumar (28.41), 2. Dawa Sherpa (29.53), 3. Nikos Kalofyris (30.32), 4. Passang Dawa Sherpa (32.57), 5. Romain Olivier (34.00), 6. Yangdee Lama Sherpa (34.44), 7. Jeremie Chapuis (35.04), 8. Ngima Yangjee Sherpa (35.45), 9. Pascal Lauber (36.20), 10. Thomas Moulon (37.01), 11. Dolma Sherpa (37.16), 12. Sebastien Chausset (37.33), 13. Tashi Jangmu Sherpa (38.38), 14. Maurice Thepaut (40.01), 15. Stephane Bouchet (40.40) .....

24 Νοεμβρίου, ημέρα 17η - Namche Bazar

Καλησπέρα από το Namché. Σήμερα ήταν μια γενικά εύκολη μέρα για τον Νίκο. Η διαδρομή δεν τον δυσκόλεψε ιδιαίτερα και η θερμοκρασία ιδανική. Δεν πίεσε καθόλου τον εαυτό του γιατί δεν θέλει να επιβαρύνει άλλο την υγεία του που δείχνει να καλυτερεύει σταδιακά. Έτσι κι αλλιώς η 3η θέση του, στην κατάταξη του αγώνα έχει σταθεροποιηθεί, από τα πρώτα etapes κιόλας, και δεν είναι καθόλου κακή. Επιπλέον, μάθαμε ότι τελικά η ποινή για τα crabon δεν θα του επιβληθεί. Τον συνάντησα σήμερα στις 7:00 καθώς ετοιμαζόμασταν για αναχώρηση και μου είπε, πως απλά θα χαρεί τη διαδρομή. Με προσπέρασε σχεδόν στα μισά της διαδρομής Periche-Namché και δώσαμε ραντεβού στον τερματισμό, όπως πάντα. Αν και δεν έχουμε κατέβει κάτω από τα 3.500μ., η περιοχή είναι πνιγμένη στο πράσινο με φόντο τα χιονισμένα βουνά, που αφήσαμε πίσω μας, και τα μεγάλα ποτάμια που ακούγονται από μακριά, να δηλώνουν την παρουσία τους. Συναντηθήκαμε το μεσημέρι στο Namché μετά τον τερματισμό, τα είπαμε λίγο και στη συνέχεια κάναμε ένα ζεστό μπάνιο, μεγάλη πολυτέλεια τις τελευταίες δέκα μέρες. Βρήκαμε λίγο χρόνο να χαλαρώσουμε και να κάνουμε βόλτα στα σοκάκια του χωριού. Σήμερα θα μπούμε παρέα στο διαδίκτυο για να δούμε τί λένε τόσες μέρες φίλοι και γνωστοί για τον αγώνα που σχεδόν τελείωσε. Όλες αυτές τις μέρες του μετέφερα τους χαιρετισμούς σας και τα δυνατά σας λόγια, αλλά τώρα βρήκε τον χρόνο να τα διαβάσει κι αυτός διεξοδικά. Είμαστε γεμάτοι χαμόγελα και φορτωμένοι εμπειρίες που περιμένουμε να μοιραστούμε μαζί σας. Αύριο θα σας στείλω τα νέα μας από τον τερματισμό του αγώνα και ελπίζω να ευχαριστηθούμε την αυριανή μέρα όσο ευχαριστηθήκαμε τη σημερινή. Και μια που μιλάμε για την τελευταία αυριανή διαδρομή πρέπει να σας πω πως οι αθλητές θα ξεκινήσουν τον αγώνα στις 5:00, περπατώντας σχεδόν τη μισή απόσταση και τρέχοντας την υπόλοιπη μέχρι το χωριό Lukla. Είναι πολύ χαλαρά τα πράγματα πλέον και όλοι θεωρούν ότι ο αγώνας ουσιαστικά έχει τελειώσει. Καλό βράδυ σε όλους.

Namché, 24.11.2010 Μπάμπης Γκιριτζιώτης

23 Νοεμβρίου, ημέρα 16η - Pheriche

Αλλάζει η αυριανή διαδρομή από Periche κατευθείαν για Namché.

(16:00) Καλησπέρα απο το Periche. Λίγο μετά τις 5 και το φως εδώ κοντεύει να πέσει. Η μυρωδιά από τις σόμπες, που καίνε κοπριά από γιακ, μας έχει γίνει πλέον συνήθεια. Η μέρα μας ξεκίνησε δύσκολα και σήμερα. Θα σας γράψω μερικά πράγματα σήμερα, αφού τα δύσκολα πέρασαν και έμειναν μόνο 2 εύκολες αγωνιστικές μέρες. Εδώ και μερικές μέρες, αφού ανεβήκαμε υψόμετρο, τον Νίκο κι εμένα μας ταλαιπωρούσε μια γρίπη. Σιγά-σιγά "ανέβηκε" βαθμό και προχθές έφτασε στο σημείο της βρογχίτιδας. Με τον Νίκο είχαμε από την αρχή συμφωνήσει να συνεχίσουμε τον αγώνα με προσοχή και χωρίς εντάσεις και να μην σας αναφέρουμε τίποτα για να μην ανησυχήσουν οι δικοί μας άνθρωποι, που μας περιμένουν πως και πως πίσω στην Ελλάδα! Χθες συνάτησα έναν Αυστριακό γιατρό στο lodge που κοιμήθηκα και προσφέρθηκε να μ'εξετάσει. Του είπα ότι αύριο θέλω να ανέβω στο Kalapatar και με σοβαρό αυστριακό στυλ μου είπε όχι μόνο να μην πάω αλλά μου συνέστησε να μείνω στο lodge για 2 μέρες πριν ξεκινήσω να κατεβαίνω. Αν πάλι φύγω, να προσέξω πολύ, να ντυθώ ζεστά και να μην ιδρώσω. Σήμερα το πρωί πήγα να δω πως είναι ο Νίκος λίγο πριν ξεκινήσουν για Kalapatar. Ο γιατρός της διοργάνωσης είχε κάνει την ίδια διάγνωση στον Νίκο. Πήρε την απόφαση να πάει προσεκτικά για να τερματίσει τον αγώνα. Aφού το συζητήσαμε, ο Νίκος αποφάσισε τελικά να κάνει τη σημερινή διαδρομή, αλλά εγώ θα έμενα πιο πίσω, έτσι ώστε να κάνω λίγα χιλιόμετρα έξω από το χωριό και να τους συναντήσω τόσο στο ανέβασμα όσο και στο κατέβασμα. Έτσι λοιπόν ξεκίνησε και ο Νίκος μαζί με τους υπόλοιπους αθλητές για το Kalapatar. Ο καιρός ήταν κλειστός και δεν άργησε το ψιλόχιονο. Περίμενα τους αθλητές για 3 ώρες περίπου γιατί ενώ θα ξεκινούσαν την κατάβαση στις 10:00 ξεκίνησαν στις 12:30. Λίγο πριν εμφανιστούν οι πρώτοι αθλητές, ο καιρός άνοιξε (τα συνηθίζει αυτά τα παιχνίδια) δίνοντάς μου την ευκαιρία να ζεσταθώ λιγάκι. Δέκα λεπτά μετά φάνηκε και ο Νίκος με μια ομάδα αθλητών, τους φωτογράφισα και τους ακολούθησα προς το χωριό. Τον συνάντησα στο lodge όπου θα διανυκτερεύσουν. Έχουμε γίνει πλέον γραφικοί, κάθε φορά που πάω να τον βρω, οι αθλητές με κοιτάνε και μετά όλοι μαζί ψάχνουν να εντοπίσουν τον Νίκο: "Νikos, Nikos!" και γελάμε… Καθήσαμε να πιούμε ένα τσάι και να μου πει πως ήταν η διαδρομή: Μέχρι να ανέβουν χιόνιζε αλλά στο κατέβασμα ο καιρός άνοιξε όπως και στα χαμηλά. Η κατάβαση μου είπε πως ήταν σχετικά εύκολη, αν εξαιρέσεις το υψόμετρο. "Αυτό το etape είχε σχεδόν μόνο κατάβαση" μου είπε και συνέχισε "μόλις ανέβασα λιγάκι την ένταση, είχα πρόβλημα με το αναπνευστικό. Δεν το πίεσα όμως λόγω της κατάστασης. Έτσι ήρεμα θα πάω και τις υπόλοιπες 2 μέρες". Αυτά τα λίγα είπαμε και θα ξαναβρεθούμε γύρω στις 19:30, λίγο πριν πάμε για ύπνο, για να μου πει νεότερα μετά την ενημέρωση της διοργάνωσης που γίνεται κάθε βράδυ. Προς το παρόν τα νέα είναι ότι από την αυριανή διαδρομή θα αφαιρεθεί το κομμάτι Periche - Chukum Ri γιατί πολλοί αθλητές είναι ιδιαίτερα καταπονημένοι και αρκετοί απ' αυτούς άρρωστοι. Απο το Periche λοιπόν όπου βρισκόμαστε τώρα θα κατευθυνθούμε για Namche.

(18:30) Καλησπέρα από το Periche. Έχω στείλει τη σημερινή ανταπόκριση και πριν λίγο έφυγε και ο Νίκος για να ξεκουραστεί. Ο πυρετός και η μαζεμένη κούραση δε μας αφήνει και πολλά περιθώρια, μόνο ξεκούραση. Φύγαμε από την τραπεζαρία του lodge αφού τα φώτα σβήνουν νωρίς. Με τον φακό κεφαλής και την ανάσα μου να χνωτίζει το δωμάτιο ετοίμασα τα πράγματά μου για αύριο. Ο Νίκος μου λέει, θέλει προσοχή 2 μέρες ακόμη και τελειώσαμε. Προσπαθεί να δώσει ο ένας στον άλλο δύναμη, αυτό γίνεται από την πρώτη μέρα. Δύο μέρες ακόμα, σκέφτομαι κι εγώ, και τέλος ο αγώνας. Δεν καταλάβαμε πως περάσαν οι μέρες, μετρούσαμε μόνο τα etapes. Τόσες μέρες και δεν έχω δει τι εικόνες έχω κάνει, μόνο να προλάβω να τις αποθηκεύσω πριν τελειώσει η μπαταρία. Να που τελειώνει όμως, πριν καλά καλά να το καταλάβουμε.Ο Νίκος λέει γελώντας ότι τελικά δεν παλεύουμε με το βουνό αλλά με τα μικρόβια. Έχουμε τόσες μέρες πυρετό αλλά βρίσκουμε κουράγιο και κάνουμε αστειάκια. Και οι δύο περιμένουμε να έρθει η ώρα να έρθουμε στην Ελλάδα, να δούμε τους ανθρώπους μας που μας λείπουν, να δούμε τους φίλους μας και να μοιραστούμε τις εμπειρίες μας. Σαν χθες μου φαίνεται που συναντηθήκαμε στο Ελ. Βενιζέλος. Γνώριζα τον Νίκο μόνο μέσα από τις φωτογραφίες, μετά μιλούσαμε στο τηλέφωνο συχνά για τον αγώνα και μετά ένα γειά και μια χειραψία στο αεροδρόμιο. Με το ξεκίνημα του αγώνα και όσο περνούσαν οι μέρες και τον παρακοόυθούσα, κατάλαβα πως αυτός ο άνθρωπος έχει πολύ δύναμη μέσα του. Κάποιος μου είχε πει μερικές μέρες πριν "μη φοβάσαι, θα έχεις τον Νίκο εκεί και όλα θα πάνε καλά". Όντως, έτσι έγινε. Δύο μέρες μείνανε, και με λίγη προσοχή θα τερματίσουμε και οι 2! Νιώθω πολύ τυχερός που κατάφερα και έζησα αυτή την εμπειρία, εδώ, με τον Νίκο να τρέχει. Εντυπωσιακό! Θα μπορούσα να κάτσω και να γράφω ιστορίες για ώρες αλλά όταν με το καλό επιστρέψουμε, θα σας τα πω όλα αναλυτικά και με εικόνες. Τώρα πρέπει να ετοιμάσω και τις τελευταίες λεπτομέρειες για αύριο. Ίσως να είναι οι 39 C που με κάνουν να θέλω να σας πω διάφορα και δεν μπορώ να κοιμηθώ. Ένα πράγμα κατάλαβα:έφυγα από την Ελλάδα μαζί με έναν γνωστό και θα επιστρέψω μαζί με έναν φίλο, από πλευράς μου έτσι νιώθω. Πάντα θα σέβομαι αυτόν τον άνθρωπο και δεν θα ξεχάσω ποτέ τί περάσαμε μαζί. Καλό βράδυ.

Periche, 23.11.2010 Γκιριτζιώτης Μπάμπης

ΚΑΤΑΤΑΞΗ: 1.Rai Uttar Kumar 23.19, 2.Dawa Sherpa 24.17, 3. Nikos Kalofyris 24.35, 4.Passang Dawa Sherpa 26.53, 5.Olivier Romain 27.43, 6.Yangdee Lama Sherpa 28.21, ...

22 Νοεμβρίου, ημέρα 15η - Lobuche

Καλησπέρα από το παγωμένο Lobuche. Η μέρα σήμερα δεν ξεκίνησε καλά για κανέναν από τους δυο μας. Διανυκτέρευσα στο χωριό Dragnag, μερικά χιλιόμετρα μετά το Gokyo για να προλάβω τον Νίκο στο πέρασμα Cho La(5.330μ.). To ξυπνητήρι χτύπησε όπως πάντα στις 5:00, αλλά όταν βγήκα από τον υπνόσακό μου κατάλαβα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Άρχισα να τrέμω ολόκληρος και το παγωμένο μου δωμάτιο δεν βοηθούσε την κατάσταση. Ξαναμπήκα μέσα στον υπνόσακο για να ζεσταθώ χωρίς όμως αποτέλεσμα. Μετά από λίγη ώρα συνειδητοποίησα ότι έχω πυρετό. Έπιασα το κουτί με τα φάρμακα και έβαλα θερμόμετρο καταπίνοντας και ένα αντιπυρετικό, χωρίς νερό αφού ήταν πιο πολύ από παγωμένο! Όταν έβγαλα το θερμόμετρο έδειχνε 39 βαθμούς! Σηκώθηκα και τρέμοντας από τα ρίγη φόρεσα ότι βρήκα μπροστά μου και βγήκα στη σάλα ελπίζοντας πως εκεί θα έχει ζέστη. Λάθος, κανείς ακόμη εκεί και το δωμάτιο πάγος!! Για να μη σας κουράζω λοιπόν, κατά τις 7:00 ξεκίνησα για να ανέβω το πέρασμα Cho La, σε κακό χάλι. Βγαίνοντας από το χωριό περάσαμε μία μικρή κοιλάδα και αμέσως μετά βλέπεις ΑΥΤΟ που πρέπει να ανέβεις! Από τα 4.700μ. όπου ήταν το χωριό μας, έπρεπε να σκαρφαλώσουμε (μόνο σκαρφάλωμα) στα 5.360μ., όπου βρίσκεται και το πέρασμα του Cho La. Πρόκειται για ένα πάρα πολύ επικίνδυνο κομμάτι χωρίς κανένα μονοπάτι. Με πολλά ζόρια έφτασα επάνω και προσπάθησα να κουκουλωθώ με ότι ρούχα είχα μαζί μου. Έπρεπε να περιμένω εκεί τουλάχιστον μία ώρα μέχρι να έρθει ο Νίκος και ο πυρετός με είχε εξουθενώσει ήδη. Το κρύο και ο αέρας που φυσούσε δεν ήταν φίλοι μου εκείνη την ώρα. Από την άλλη, ο Νίκος ξεκίνησε στις 8:30 από το Gokyo. Για έρθει στο πέρασμα όπου τον περίμενα πέρασε μέσα από έναν παλιό παγετώνα (διαδρομή που έκανα κι εγώ χθες) και εφτασε στο χωριό Dragnag. Αμέσως μετά, πέρασε μέσα από την κοιλάδα και άρχισε το ανέβασμα. Όταν έφτασε επάνω του είπα μια δυνατή καλημέρα και του έκανα την πλέον κλασική ερώτηση, αν είναι καλά. Έφτασε δίπλα μου και μου είπε πως δεν είναι καλά, είχε πάλι πυρετό και πρόβλημα με το στομάχι του, "Με το ζόρι πάω", μου είπε! "Και εγώ χάλια είμαι", του είπα και αρχίσαμε πλέον να ανταλλάσουμε πληροφορίες για καλύψουμε και το υπόλοιπο κομμάτι της διαδρομής. Ο Νίκος είχε πάρει πληροφορίες από τη χθεσινή ενημέρωση και εγώ από τους Sherpa που είναι μαζί μου. Φυσούσε και έκανε τόσο κρύο, που πρέπει και οι δύο να είχαμε χαθεί λιγάκι (αν βάλεις και τα 5.360μ.). Απείχαμε ο ένας από τον άλλο το πολύ δύο μέτρα και για να συνενοηθούμε φωνάζαμε δυνατά. Σε κάποιο σημείο όπου γνωρίζαμε και οι δύο που βρισκόμασταν και κατά που θα κινηθούμε, χαιρετηθήκαμε, δώσαμε συμβουλή ο ένας στον άλλο να προσέχει και ραντεβού στο Lobuche. Έφυγε, πέρασε πρώτα ένα επικίνδυνο κομμάτι με παγετώνα και συνέχισε μέσα από γλυκά ανεβοκατεβάσματα, ανάμεσα από τεράστια βουνά για να τερματίσει στο Lobuche. Την ίδια διαδρομή ακολούθησα κι εγώ, φτάνοντας στο χωριό το μεσημέρι κατάκοπος μιας και ο πυρετός δε λέει να μ' αφήσει. Αφού άλλαξα πήγα να βρω τον Νίκο. Τον βρήκα ξαπλωμένο στον υπνόσακό του και με το γνωστό χαμόγελο (αυτό το χαμόγελο δεν φεύγει ποτέ από πάνω του). Σήμερα τερμάτισε 3ος (σ.σ. μοιράστηκε την 5η-6η θέση με τον Olivier Romain). Τα είπαμε λίγο για τη διαδρομή και δώσαμε ραντεβού για αύριο. Δύο πολύ σημαντικά πράγματα μου ανέφερε για τον σημερινό αγώνα: 1. Η σημερινή ανάβαση ήταν άκρως επικίνδυνη. Σε κάποιο σημείο και ενώ ανεβαίνανε ξαφνικά έφυγε ένας βράχος από τον μπροστινό του (το μέγεθός του μου είπε χαρακτηριστικά ότι ήταν ίσος με την πόρτα) και πέρασε μισό μέτρο από δίπλα του! Ο αθλητής που ήταν πίσω από τον Νίκο κρύφτηκε πίσω από έναν μεγαλύτερο για να γλυτώσει... 2. Θέλουν να του επιβάλλουν ποινή 1 ώρας, γιατί δεν φόρεσε περνώντας το κομμάτι του παγετώνα κάτι crampons της πλάκας που τους δώσανε. Ο Νίκος μου είπε ότι δεν τον ενημέρωσε κανείς γι' αυτό μιας και όλοι εδώ μιλούν μόνο γαλλικά και πως δεν υπήρχε κάποιος εκεί για να τους ενημερώνει. Τα crampons αυτά εντωμεταξύ τα είχε δοκιμάσει και στη διαδρομή 7 και είδε ότι τα παπούτσια που είχει κρατούσαν περισσότερο από αυτά. "Δεν ξέρω τι θέλουν να κάνουν"…, μου είπε προβληματισμένος.

Lobuche, 22.11.2010

21 Νοεμβρίου, ημέρα 14η - Gokyo

Καλημέρα από το Gokyo. Από τα 4.000μ. και πάνω τα πράγματα είναι διαφορετικά. Αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε στα 4.800μ. Η νύχτα που πέρασε ήταν παγωμένη και ούτε ο Νίκος ούτε κι εγώ καταφέραμε να κοιμηθούμε καλά από τον πονοκέφαλο. Τελικά η σημερινή διαδρομή δεν θα είναι αγωνιστική λόγω της χθεσινής διαδρομής αλλά και αυτής που ακολουθεί (Gokuo-Cho La-Lobuche, 20km). Οι αθλητές πρότειναν στον Dawa να γίνει αυτή η αλλαγή και μετά από ψηφοφορία αποφασίστηκε να μην τρέξουν αλλά απλά να κάνουν πεζοπορία. Το πρωί συνάντησα τον Νίκο και ανηφορίσαμε στον λόφο πάνω από το χωριό για να απολαύσουμε τον ήλιο, με τη θερμοκρασία στους -5 C. Μοιραστήκαμε τις εντυπώσεις μας από την χθεσινή νύχτα με αρκετό χιούμορ, παρά την ταλαιπωρία μας, που σιγά-σιγά άρχισε να φαίνεται στα πρόσωπά μας! Συζητώντας για τον αγώνα, καταλήξαμε και οι δύο ότι αν περάσουν και οι επόμενες 4 ημέρες τελείωσε και ο αγώνας. Μείναμε αρκετή ώρα πάνω στο λόφο χαζεύοντας το απίστευτο τοπίο. Κάποια στιγμή είδαμε το γκρουπ τον αθλητών να ξεκινά από το χωριό για τη λίμνη Gyazumba στα 5.500μ. "Ήρθε η ώρα να φύγω", μου είπε ο Νίκος και δώσαμε ραντεβού για αύριο, στα μισά της διαδρομής. Ακολούθησε το κατηφορικό μονοπάτι και ενσωματώθηκε στο γκρουπ των αθλητών. Έμεινα αρκετή ώρα εκεί πάνω φωτογραφίζοντας και μόλις οι αθλητές απομακρύνθηκαν, τόσο όσο να μην φαίνονται πια, κατέβηκα κι εγώ για να ετοιμαστώ. Σήμερα θα προπορευτώ για να μπορέσω αύριο να συναντήσω τον Νίκο στο Lobuche.

Gokyo village, 21.11.2010 Γκιριτζιώτης Μπάμπης

20 Νοεμβρίου, ημέρα 13η - Gokyo

Kαλησπέρα από το Gokyo. Καθόμαστε σε ένα ζεστό lodge επιτέλους, δίπλα στη λίμνη του Gokyo και μιλάμε για τις διαδρομές που έχουμε κάνει. Η ατμόσφαιρα είναι πολύ ζεστή και παρά την κούρασή μας, κάνουμε αστεία και σχέδια με την επιστροφή μας στην Ελλάδα. Αλλά αυτά θα τα πούμε από κοντά! Αφού γνωρίζετε τα αποτελέσματα από το site του αγώνα, όπου ο Νίκος διατηρεί την 2η θέση, εγώ θα σας μεταφέρω το πως είδε ο ίδιος τις 2 προηγούμενες μέρες. Ο αγώνας (Thame 3.800m - Lunden 4.380m, 10km/+700m/-100m) ξεκίνησε στις 10:00 μιας και δεν ήταν πολλά τα χιλιόμετρα. Η διαδρομή ήταν πολύ όμορφη και είχε μια συνεχόμενη "γλυκιά" ανάβαση μέχρι το τέλος της. Το στοιχείο που την έκανε δύσκολη ήταν το μεγάλο υψόμετρο και τα πολλά καραβάνια Γιακ που κινούνταν. Οι αθλητές ήταν ιδιαίτερα προσεκτικοί και δεν αντιμετώπισαν κάποιο πρόβλημα. Στο Lunden άργησε να ξημερώσει για πολλούς συμμετέχοντες οι οποίοι κοιμήθηκαν σε σκηνές με τη θερμοκρασία να πέφτει και έως -15C. Το πιο δύσκολο étape μέχρι στιγμής ήταν το 8o (Lunden 4.380m - πέρασμα από Rinjo Pass 5.360m - Gokyo Ri 4.800m, 18km/+1.340m/-850m). Η έναρξη του αγώνα δόθηκε στις 8:30 και η θερμοκρασία έφτανε τους -10C. Η διαδρομή ξεκίνησε με μία απότομη ανάβαση, περίπου για 2 χλμ., ενώ για τα επόμενα 2 χλμ. η κλίση γινόταν πιο ήπια φτάνοντας στα 5.000μ. Μετά τους υποδέχτηκε μια ανηφόρα μεγάλης κλίσης, με σάρα και σκαλοπάτια. Αυτό διήρκεσε μέχρι τα 5.400μ. Το κομμάτι αυτό ήταν πίσω από τον ήλιο και το κρύο πολύ! Από εκεί, ξανακατέβηκαν στα 5.000μ. με σάρα. Ο Νίκος είπε ότι το κατέβασμα μετά τα Ζωνάρια είναι παιχνίδι σε σχέση με αυτή τη διαδρομή. Ύστερα ξεκίνησε ο γολγοθάς, όπως είπε χαρακτηριστικά: από τα 5.000μ. έως και τα 5.400μ. δεν υπήρχε μονοπάτι, μόνο σκαρφάλωνε. Όμως το τοπίο σε ανταμείβει, όπως φαίνεται και από τις σημερινές φωτογραφίες. Το απόγευμα είμασταν στην τραπεζαρία, όπου οι αθλητές έχοντας κουραστεί πάρα πολύ, συζητούσαν το ενδεχόμενο να γίνει το αυριανό étape να είναι μια απλή διαδρομή και όχι αγωνιστική. Μία από τις αθλήτριες ήρθε να ρωτήσει τον Νίκο αν θα είχε πρόβλημα με αυτό. "No problem", απάντησε ο Νίκος χαμογελαστά, όπως πάντα. Βέβαια, αυτή η αλλαγή πρέπει να αποφασιστεί από τον κο. Dawa μετά το δείπνο. Για οποιαδήποτε αλλαγή θα προσπαθήσω να σας ενημερώσω.

Gokyo, 20.11.2010 Γκιριτζιώτης Μπάμπης

19 Νοεμβρίου, ημέρα 12η - Thame (πρωί, 7:30)

Καλημέρα από το Thame. Ο καιρός δείχνει να κλείνει αλλά δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι γι' αυτό. Δεν έχει ομίχλη και κάθε τόσο η πυκνή συννεφιά μας αφήνει να δούμε τα τεράστια βουνά που μας περιτριγυρίζουν. Πριν λίγο συνάντησα τον Νίκο στο lodge που μένει λίγο πιο πέρα από το δικό μου και συνεννοηθήκαμε για τις τελευταίες λεπτομέρειες. Του εξήγησα το σχέδιο αλλαγής της διαδρομής μου και ότι θα συναντηθούμε ξανά αύριο βράδυ στο Gokyo. Ευχηθήκαμε καλό δρόμο και καλή τύχη ο ένας στον άλλο και ξεκίνησα από το χωριό για να βρω ένα σημείο φωτογράφισης. Και κάτι άλλο, αν στέλνετε μηνύματα στον Νίκο μέσω του site της διοργάνωσης να γνωρίζετε πως είναι δύσκολο να τα δει.

18 Νοεμβρίου, ημέρα 11η - Thame (βραδινή ανταπόκριση)

Χθες, λίγο πριν τις 9 το βράδυ ενημερώθηκα ότι στο 8ο étape ίσως να υπάρξει πρόβλημα χιονόπτωσης. Οι αθλητές δεν θα διατρέξουν κανέναν απολύτως κίνδυνο. Αντίθετα, οι βαστάζοι μου κι εγώ λόγω του υπερβολικού βάρους που μεταφέρουμε, ενδέχεται να μην φτάσουμε στην ώρα μας με αποτέλεσμα να χάσουμε όλες τις υπόλοιπες ημέρες του αγώνα. Υπάρχει και άλλος ένα λόγος εξαιτίας του οποίου θα αλλάξω τη διαδρομή μου: η διανυκτέρευση στο Lunden δεν είναι εφικτή για εμας. Με λίγα λόγια μου είπαν από τη διοργάνωση πως όλα τα lodges είναι κλεισμένα για τους αθλητές και για τους ανθρώπους του αγώνα, οπότε αφού εμείς δεν ανήκουμε επίσημα στο team του αγώνα…δεν μπορούμε να βρούμε μέρος για να κοιμηθούμε. Έτσι λοιπόν αποφάσισα αφενός να μην διακινδυνεύσω να χάσω τις υπόλοιπες μέρες του αγώνα, δεδομένου πως αν χάσω αύριο τον Νίκο δεν υπάρχει περίπτωση να τον προλάβω σε άλλη διαδρομή, αφετέρου εφόσον δεν θα υπήρχε κατάλυμα θα τραβούσαμε μεγάλο ζόρι… Αφού βαλαμε κάτω τον χάρτη με τους Sherpa που με βοηθάνε με τις αποσκευές, αποφασίσαμε να πάμε από άλλο μονοπάτι στο Gokyo και να συναντήσουμε εκεί τον Νίκο. Θα φωτογραφίσω αύριο τον Νίκο στο 7ο étape (Thame-Lunden) και θα πάρουμε ένα άλλο παράλληλο μονοπάτι που ελπίζουμε να μην έχει χιόνι ή πάγο και θα βρεθώ λίγο πριν το τέλος του 8ου étape. Βασικά πρέπει να καλύψουμε πιο πολλά χιλιόμετρα σε σχέση με την άλλη διαδρομή αλλά πρέπει να το γίνει με αυτόν τον τρόπο ώστε να μη χάσουμε τις υπόλοιπες και πιο δύσκολες μέρες του αγώνα. Θέλω να σας αναφέρω ότι, με τα λεγόμενα της διοργάνωσης, οι αθλητές δεν θα διακινδυνεύσουν μιας και μέχρι στιγμής ο αγώνας εξελίσσεται ομαλά. Εύχομαι να πάνε όλα καλά αύριο όπως και οι υπόλοιπες μέρες για τους αθλητές. Από μένα θα έχετε ενημέρωση για τον Νίκο μεθαύριο στις 20-11. Αύριο (σ.σ. σήμερα) θα σας στείλω κάποιο υλικό από το 7ο étape.

18 Νοεμβρίου, ημέρα 11η - Thame (απογευματινή ανταπόκριση)

(μετά τον αγώνα) Καλησπέρα από το παγωμένο Thame. Η ημέρα σήμερα ήταν πολύ δύσκολη τόσο για τον Νίκο όσο και για μένα. Η διαδρομή που έκανε ο Νικος ξεκίνησε από τα 2.650μ. με 2-3 χλμ αρκετά εύκολα. Για τα επόμενα 10 χλμ. ακολούθησε ανάβαση μέχρι τα 4.100μ., τραβέρσες στο βουνό για τα επόμενα 2 χλμ. και είσοδος σε ένα βορεινό ανήλιο κομμάτι. Από εκεί ξεκίνησε η πάρα πολύ δύσκολη κατάβαση… Ο Νίκος μου είπε χαρακτηριστικά ότι το "Κοφτό" στον Όλυμπο δεν είναι τίποτα μπροστά του. Το τμήμα αυτό ήταν τουλάχιστον 3 φορές πιο δύσκολο, με κομμάτια πάγου και σε κάποια σημεία έπρεπε να πιάνεται από συρματόσχοινα. Η κατάβαση αυτή τους οδήγησε στα 2.700μ. και μετά πάλι ανάβαση μέχρι τα 3.800μ. όπου είμαστε τώρα. Ο Νίκος τερμάτισε 2ος όπως θα γνωρίζετε ήδη από τα αποτελέσματα. Εγώ αντιθέτως δεν αντιμετώπισα τόσο δύσκολο δρόμο αφού μετακινήθηκα μέσω Namche Bazar, περπατώντας όμως 7 χλμ. παραπάνω. Έφτασα στο χωριό Thame λίγο πριν βραδιάσει μιας και έστειλα εικόνες από το Namche και καθυστέρησα αρκετά. Φτάνοντας στο χωριό, που είναι μια σταλιά, ίσα που διακρίναμε τα λιγοστά φώτα. Αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε στο ίδιο lodge με τον Νίκο και κουβεντιάζουμε για τις επόμενες μέρες. Έχει λάβει τα μηνύματά που του στείλατε μέσω του mail μου και στέλνει χαιρετισμούς σε όλους. Να γνωρίζετε ότι του δίνετε δύναμη για να συνεχίσει. Με το υψόμετρο δεν είχαμε κάποιο πρόβλημα, είμαστε καλά. Βέβαια, θα δείξει τις επόμενες μέρες. Σχετικά με τον καιρό, δεν υπάρχει κάποια ενημέρωση εκ μέρους της διοργάνωσης μιας και εδώ που βρισκόμαστε αλλάζει συνεχώς και απροειδοποίητα Κάποιες μέρες είναι καθαρός τις πρωινές ώρες αλλά μετά κλείνει τόσο που η ορατότητά μας φτάνει τα ελάχιστα μέτρα. Το πρόβλημα με το ρεύμα συνεχίζει, όσο ανεβαίνουμε, και γίνεται πιο σοβαρό. Σας ζητώ προκαταβολικά συγνώμη αν δεν μπορέσω να επικοινωνήσω τις επόμενες ημέρες ή αν τα νέα μας είναι λιγοστά. Όταν επιστρέψουμε με το καλό θα έχουμε χρόνο για να τα μάθετε όλα με λεπτομέρειες. Φιλικά, Νίκος-Μπάμπης.

Thame, 18.11.2010 Γκιριτζιώτης Μπάμπης

18 Νοεμβρίου, ημέρα 11η - Namche Bazar (πρώτη ανταπόκριση)

Καλημέρα από το Namche Bazar. Σήμερα ο Νίκος ξεκίνησε για την 6η αγωνιστική διαδρομή του αγώνα, 20 km, μία από τις πιο δύσκολες αφού το 90% είναι ανάβαση. Στην χθεσινή ενημέρωση μετά το δείπνο ο Dawa επισήμανε ότι η διαδρομή είναι αρκετά επικίνδυνη λόγω καιρικών φαινομένων. Συνέστησε στους αθλητές να προσέχουν ιδιαίτερα, γιατί υπάρχει περίπτωση να συναντήσουν πάγο σε κάποια σημεία. Το κρύο θα είναι αρκετό. Ο Νίκος ήταν καλύτερα σήμερα το πρωί μιας και το στομάχι του έπαψε να τον ενοχλεί. Σας στέλνω μερικές φωτογραφίες από το 6ο etape, αλλά ακόμη δεν μπορώ να σας πω τα αποτελέσματα και για την πορεία του Νίκου. Ο Dawa σχεδόν μου απαγόρευσε να πάω από το μονοπάτι του αγώνα και έτσι αναγκαστικά θα φτάσω στο Thame κάνοντας μερικά χιλιόμετρα παραπάνω μέσω Namche. Μόλις φτάσω θα βρω τον Νίκο και αν υπάρχει δυνατότητα θα σας στείλω ενημέρωση για τον σημερινό αγώνα. Namche Bazar, 18.11.2010 Γκιριτζιώτης Μπάμπης

17 Νοεμβρίου, ημέρα 10η - Phading

Καλησπέρα από το Phading. Χθες τα παράπονά μου μάλλον εισακούστηκαν και σήμερα μόλις ξύπνησα και κοίταξα έξω είδα επιτέλους την κορυφή. Ξεκίνησα από το χωριό Lukla στις 7 το πρωί και μετά από μιάμιση ώρα μπήκα στο μονοπάτι απ' όπου που θα περνούσαν οι αθλητές. Λίγο πριν φτάσω στο χωριό βρήκα το σημείο μου και σταμάτησα. Ο αγώνας ξεκίνησε από την Karikhola στις 9, με ιδανικό καιρό μιας και σήμερα η μέγιστη θερμοκρασία άγγιξε τους 15C. Πρώτος πέρασε από μπροστά μου ο Rai (o συνήθης ύποπτος που λέει και ο Νίκος) και τερμάτισε σε περίπου 3:02. Μετά από λίγο είδα από μακριά τον Νίκο και του φώναξα μια καλημέρα για να του δώσω κουράγιο για τα τελευταία 2-3 χλμ. Ο Dawa πέρασε 15 λεπτά περίπου μετά τον Νίκο. Όταν ρώτησα τον Νίκο πως είναι και ενώ περίμενα να ακούσω το γνωστό "καλά", μου είπε ότι δεν είναι πολύ καλά και συνέχισε. Αμέσως μάζεψα τα πράγματά μου και τράβηξα και εγώ για τον τερματισμό γιατί η απάντησή του με ανησύχησε. Φτάνοντας στον τερματισμό τον βρήκα να πλένει τα ρούχα του χαμογελαστός και ηρέμησα λίγο. Τον ρώτησα τι έγινε και μου είπε ότι, μάλλον τον έχει πειράξει κάτι που έφαγε και από χθες είχε διάφορες στομαχικές διαταραχές αλλά απ' ότι φαίνεται πάει καλύτερα. Βέβαια, υπάρχουν και άλλοι αθλητές παραπονέθηκαν για τα ίδια συμπτώματα. Σήμερα, είχα σκοπό να τα πούμε λίγο και να φύγω για να καλύψω κάποια από τα αυριανά χιλιόμετρα που είναι από τα πιο δύσκολα, αλλά ένας λόγος που θα σας πω αμέσως με κράτησε εδώ. Χθες έλαβα με e-mail μια φωτογραφία της μικρής του κόρης και του ετοίμασα έκπληξη. Ανεβήκαμε λοιπόν στο δωμάτιό μου, με τη δικαιολογία να μείνει για λίγη ξεκούραση για να μην κρυώνει έξω, μέχρι να ετοιμάσω τα πράγματά μου για να πάμε στο χωριό. Άνοιξα τον υπολογιστή μου και του είπα ότι του έχω μια έκπληξη. Όταν του έδειξα τη φωτογραφία έδειχνε να μη το πιστεύει, δεν τον περίμενε με τίποτα. "Εδώ είναι μετά τον Olympus Marathon, στη Χαλκιδική", μου είπε. Χαμογέλασα και συνέχισα να ετοιμάζομαι αφήνοντας τον να χαζεύει τη φωτογραφία. Ξεκινήσαμε μαζί για το χωριό, για να στείλουμε το mail μας και ο Νίκος είχε πολύ καλή διάθεση. Πείραζε τους συναθλητές του και απ' ότι φαίνεται είναι όλοι πολύ φιλικοί μαζί του. Το σημερινό απόγευμα θα το αφιερώσουμε στην ξεκούρασή μας. Αύριο η μέρα θα είναι πολύ κουραστική. Η διαδρομή είναι από τις πιο δύσκολες με εκκίνηση το Phading, στα 2.610μ. και τερματισμό στο Thame, στα 3.800μ. Αυτά είναι τα νέα μας προς το παρόν. Καλό βράδυ. 17.11.2010, Phading

(λίγο μετά την χθεσινή ενημέρωση) Βράδυ στο Lukla. Δεν είναι ακόμη 9 και οι δρόμοι άδειασαν στο χωριό. Μόλις έστειλα mail μετά κόπων και βασάνων. Μέχρι και στο μεγαλοχώρι της περιοχής η τάση δεν είναι ποτέ σταθερή. Έφτασα στο lodge και μπήκα στο δωμάτιό μου να κοιμηθώ αλλά έχω διάθεση να μοιραστώ κάποια πράγματα μαζί σας... Τις μέρες που είμαι εδώ ένα από τα άγχη μου είναι μήπως και τα μηχανήματά μου με προδώσουν. Με το ζόρι μπήκα λίγο στο a-z να δω τι γίνεται, αν τα νέα μου φτάνουν στον προορισμό τους και αν τελικά πιάνουν τόπο οι κόποι μου. Χάρηκα που είδα ότι παρακολουθείτε την πορεία του Νίκου και τη δική μου προσπάθεια να τον ακολουθήσω. Κόποι που δεν μπορείς να πεις ότι πάνε χαμένοι, στην τελική δεν είναι και λίγο αυτό που βιώνω εδώ καθημερινά. Ένας άλλος κόσμος, άνθρωποι που προσπαθούν καθημερινά, όχι να κερδίσουν περισσότερα, αλλά απλά να επιβιώσουν. Και παρά τα προβλήματα διαβίωσης μοιάζουν τόσο ήρεμοι, τα έχουν όσο καλά με τον εαυτό τους. Μέχρι στιγμής η καθημερινότητά μου είναι ίδια. Ξυπνάω στις 5:00-6:00, βάζω τα πράγματά μου στους σάκους, κατεβαίνω στην μικρή τραπεζαρία του lodge, πίνω το τσάι μου με γάλα βουβαλιού και περιμένω τους 2 βαστάζους. Ξεκινάμε την πεζοπορία μας και κατά τις 9:30 σταματάμε μια φορά για ένα τσάι και μετά για φαγητό περίπου στις 12:00. Από εκεί και μετά ξανά μία στάση για τσάι γύρω στις 14:00 και τέλος αν η διαδρομή είναι 20 χλμ. (σχεδόν τόσο είναι καθημερινά), φτάνουμε στον προορισμό μας λίγο πριν πέσει ο ήλιος (17:00-17:30). Από εκεί και πέρα ξανά τα ίδια, τα πράγματα έξω από τους σάκους, φόρτισμα και κατέβασμα φωτογραφιών, μερικές κουβέντες με τον Νίκο, αποστολή mail, και ύπνος στις 21:00. Δεν είναι η πρώτη φορά που ταξιδεύω τόσο μακριά από τη χώρα μου, με δύσκολες συνθήκες και αρκετή ταλαιπωρία. Αισθάνομαι από τους τυχερούς αφού το αντικείμενο της δουλειάς μου με έχει ταξιδέψει αρκετά και σε μέρη που δεν θα περίμενα ποτέ να βρεθώ. Αυτό το ταξίδι όμως έχει μία βασική ιδιαιτερότητα (ανάμεσα στις άλλες). Καθημερινά πρέπει να ακολουθώ έναν άνθρωπο που τρέχει! Και τρέχει γρήγορα! Αν χάσω τη διαδρομή ή δεν τον προλάβω έστω μια φορά, τότε τον έχασα και για τις υπόλοιπες μέρες. Δεν συγχωρεί λάθος αυτό που γίνεται εδώ. Πολλές φορές το σκέφτηκα πριν ξεκινήσω. Ξαγρυπνούσα με την ιδέα του ταξιδιού πίσω στη Θεσσαλονίκη. "Που πας ρε φίλε;" έλεγα στον εαυτό μου και αμέσως μετά απαντούσα: "Εκεί που θέλεις". "Όλα μια ιδέα είναι τελικά και θέλει μόνο ψυχή", (άντερα) που λέει και ένας φίλος, και είναι σίγουρο πως όπως και να καταλήξουν τα πράγματα, γιατί έχει πολύ δρόμο ακόμα και τα δύσκολα τώρα αρχίζουν, δεν θα μετανιώσω ούτε θα στεναχωρηθώ. Πριν φύγω για το ταξίδι αυτό μιλούσα με πολλούς ανθρώπους. Κάποιοι "φιλικά" και με ευγενικό τρόπο προσπαθούσαν να με κάνουν να το ξανασκεφτώ και άλλοι με στήριζαν από την πρώτη μέρα και με δυνάμωναν καθημερινά με τις κουβέντες τους. Στο τρένο για την Αθήνα έλεγα ότι θα σκέφτομαι μόνο αυτούς που με γέμιζαν με θετική ενέργεια και θα αφήσω πίσω τους υπόλοιπους. Εδώ όμως, περπατώντας τόσες ώρες, αναθεώρησα... Λοιπόν θα τους σκέφτομαι όλους. Αυτούς που με απέτρεπαν από αυτή την προσπάθεια για να τους αποδείξω ότι όλα μπορούν να γίνουν αν το βάλουμε στόχο (εκτός από το να κόψεις το κάπνισμα Απόστολε!!!, όπως και εγώ) μα περισσότερο θα φέρνω στο μυαλό μου όλους αυτούς που πολλές φορές χαίρονταν πιο πολύ από μένα που θα επιχειρούσα κάτι τέτοιο και να είστε σίγουροι ότι στα ζόρια θα σας έχω μαζί μου. Ίσως ακούγονται λίγο δακρύβρεχτα αυτά που γράφω αλλά αυτά σκέφτομαι και μιας και αυτή τη στιγμή ο Νίκος απέχει από εδώ μερικά χιλιόμετρα τα ακούτε, μάλλον τα διαβάζετε, εσείς. Και τώρα για να ελαφρύνω λίγο την κατάσταση, εγώ ήθελα να πάρω το "ταξιδιωτικό πακέτο" με τον ήλιο και όχι με αυτή τη συννεφιά που μου έχει σπάσει τα νεύρα. Κάθε μέρα ξυπνάω και κοιτάω από το παράθυρο τον καιρό. Θα είμαι ο μόνος άνθρωπος που ήρθε εδώ πάνω και δεν είδε ούτε μία ψηλή κορυφή. Το να ζητήσω να δω το Έβερεστ μάλλον είναι πολύ! Ευτυχώς αύριο θα αρχίσουμε να ανεβαίνουμε υψόμετρο και ελπίζω κάτι να γίνει. Ο Νίκος μου έλεγε όταν κατέβηκε από το Beni ότι τα σύννεφα ήταν από κάτω και η θέα επάνω ήταν απίστευτη! "Έτρεχα πάνω από τα σύννεφα" μου είπε χαρακτηριστικά και τα μάτια του έλαμπαν. Αυτό περιμένω και εγώ, όχι να τρέξω αλλά απλά να σταθώ απέναντι σ' αυτό το θαύμα της φύσης. Λοιπόν σας ζάλισα και αρχίζω να νυστάζω. Περισσότερα αύριο. Αααα και κάτι τελευταίο, Βενετικίδη είχες απόλυτο δίκιο, αναθεωρείς πολλά πράγματα εδώ πάνω... Καλό βράδυ.

16.11.2010, Lukla Γκιριτζιώτης Μπάμπης

16 Νοεμβρίου, ημέρα 9η - Lukla

Καλησπέρα από τη Lukla Ο καιρός είναι ακόμη κλειστός εδώ. Το αεροδρόμιο της Lukla έχει απαγορευτικό εδώ και 5 ημέρες από και προς Kathmandu. Χθες διανυκτέρευσα κοντά στο χωριό Kharikhola, με σκοπό να φτάσω σήμερα στη Lukla. Έτσι με την έναρξη του αγώνα να ξεκινήσω κι εγώ, ώστε να πετύχω τους αθλητές μεταξύ Lukla και Phakding, όπου θα είναι και ο τερματισμός. Σήμερα οι αθλητές δεν αγωνίστηκαν αλλά ξεκουράστηκαν στο Taksindu. Επισκεύθηκαν ένα μοναστήρι και το σπίτι του Dawa. Αύριο 17/11 θα αγωνιστούν και πάλι για το 5ο etape, Kharikhola (2040m) - Phakding (2610m) 21 km/+1400m/-850m. Η διαδρομή Taksindu - Lukla είναι πολύ δύσκολη και είναι η ίδια που θα ακολουθήσει και ο Νίκος αύριο. Βέβαια, σ’αυτόν δεν μοιάζει τίποτα δύσκολο. Ένας από τους λόγους που έπρεπε να έρθουμε στη Lukla είναι για αφήσουμε τον ένα σάκο του Νίκου τον οποίο κουβαλάνε οι 2 μεταφορείς μου από τη 2η μέρα. Ο λόγος είναι πως στο site του αγώνα αναφέρεται πως το όριο των αποσκευών του κάθε αθλητή θα πρέπει να είναι 15 κιλά, κάτι που ποτέ δεν έγινε γνωστό στον Νίκο από το άτομο που τον ενημέρωσε για τις λεπτομέρειες του αγώνα. Το πρόβλημα λύθηκε προσωρινά αλλά ο σάκος του αργεί να φτάσει στον τερματισμό κάθε μέρα. Το γεγονός αυτό πάντως δεν δείχνει να τον επηρεάζει ιδιαίτερα. Σήμερα στέλνω mail από ένα “καφέ” της περιοχής. Προσπάθησα να στείλω ένα βιντεάκι με τον Νίκο, αλλά δεν γίνεται upload με τίποτα. Γενικά δεν ξέρω, ίσως λόγω καιρού το ρεύμα και οι συνδέσεις να είναι χάλια. Να σκεφτεί κανείς πως ενώ βρήκα καφέ esspresso μετά από 10 ημέρες, δεν κατάφερα να πιώ γιατί λόγω ρεύματος είναι κλειστή η μηχανή. “Ή καφέ ή e-mail”, προσπάθησε να μου εξηγήσει η κοπέλα που εργάζεται εδώ, διάλεξα e-mail. Καλό βράδυ σε όλους, περισσότερα νέα και εικόνες, αύριο.

16.11.2010, Lukla Γκιριτζιώτης Μπάμπης

15 Νοεμβρίου, ημέρα 8η - Taksindu

Καλημέρα από το Taksindu. Μόλις έφτασε ο Νίκος και ήρθαμε αμέσως στην κουζίνα του lodge που μένω για να ζεσταθεί. Η νύχτα που πέρασε δεν ήταν καθόλου εύκολη, αλλά ας τα πάρουμε με τη σειρά. Χθες ο Νίκος τερμάτισε 3ος με χρονο 2:46, 2oς Dawa Sherpa με 2:43 και 1oς ο Rai Uttar Kumar με 2:36. Τους χρόνους των άλλων δύο δεν μπορώ να τους γνωρίζω με ακρίβεια καθώς μου τους μετέφερε μόνο ο Νίκος. Ο χθεσινός αγώνας ξεκίνησε στις 8:30. Για τα πρώτα 2-3 χλμ. η κλίση της διαδρομής ήταν ήπια και μετά ακολούθησε μία πολύ δύσκολη ανάβαση έως τα 4.330 μ.. Από εκεί κατέβηκαν ένα επίσης δύσκολο μονοπάτι με απότομους βράχους μέχρι τα 4.000 μ., όπου και τερμάτισαν (Βeni). Η διαδρομή δεν δυσκόλεψε ιδιαίτερα τον Νίκο αλλά το πρόβλημα ήρθε μετά. Τα πράγματα του Νίκου αργούν να έρθουν για 3η συνεχή ημέρα (ήρθαν στις 4 το απόγευμα). Η θερμοκρασία ήταν στους 0C και ο Νίκος δεν είχε ρούχα να αλλάξει. Η θερμοκρασία του έπεσε αρκετά και προσπαθούσε να ζεσταθεί στη φωτιά, σε εξωτερικό χώρο, όπου μαγειρευόταν το φαγητό.Η θερμοκρασία έπεσε στους -15 το βράδυ αλλά από ότι μου είπε, μέσα στη σκηνή ήταν ζεστά. Τα πράγματα αντιθέτως των 2 πρώτων έρχονται αν όχι πιο νωρίς απ’ αυτούς, το πολύ με μία ώρα καθυστέρηση. Αυτά για την χθεσινη μέρα. Η σημερινή είχε μια ιδιαιτερότητα. Ξεκίνησαν με περπάτημα από το Beni και ανέβηκαν στα 4.530 μ. στην αρχή του παγωμένων βουνών. Από εκεί και κοντά σε μια όμορφη λίμνη δόθηκε η εκκίνηση. Κατέβηκαν τη ίδια ακριβώς διαδρομή την οποία ανέβηκαν και συνέχισαν για πολλά χιλιόμτρα τραβέρσες με κατηφορική κλίση. Κατα διαστήματα διέσχιζαν περιοχές με δάσος όπου γλυστρούσε αρκετά και είχε πολλή λάσπη και δεν έλειπαν σαφώς και τα απότομα κατηφορικά κομμάτια. Έφτασε 3ος εδώ στο Taksindu, με μικρή διαφορά από τους άλλους δύο, με χρονο 1:55 περίπου. Αυτή τη στιγμή που σας γράφω είναι δίπλα μου και πίνει ένα ζεστό τσάι και σας στέλνει τους χαιρετισμούς του. Αύριο θα κάνουν τη διαδρομη Taksindu (2960m) - Kharikhola (2040m), μία βόλτα ξεκούρασης στην ουσία αφού θα επισκευθούν το μοναστήρι που ζει η οικογένεια του Dawa. Εγώ θα προπορευθώ από σήμερα και θα τον συναντήσω μεθαύριο μέσα στην διαδρομή Kharikhola - Phading (2610m).

Taksindu, 15.11.2010 Γκιριτζιώτης Μπάμπης 

14 Νοεμβρίου, ημέρα 7η - Taksindu

Καλησπέρα απο το Taksindu. H μέρα σήμερα είναι ηλιόλουστη. Αυτό είναι πολύ ευχάριστο για μας. Το χρειαζόμασταν πολύ αφού τις 2 τελευταίες δεν έχει σταματήσει η συννεφιά και η βροχή. Όλο το βράδυ έριχνε ψιλή βροχή. Το πρωί όμως κατά τις 6 που άρχισα να ετοιμάζομαι για αναχώρηση ο ουρανός ήταν πεντακάθαρος. Ο αγώνας ξεκίνησε στις 8:30. Περίμενα τον Νίκο 3 χλμ. περίπου έξω από το χωριό, δίπλα σε έναν βουδιστικό Ναό. Ο Νεαρός που έμενε εκει με έβλεπε να στήνω τις μηχανές και την μικρή μου βιντεοκάμερα και γεμάτος περιέργεια με ρώτησε τί κάνω! Μετά τη γνωριμία μας με κέρασε ένα ζεστό τσάι και περίμενε και αυτός τους αθλητές. Ο Νίκος, όπως και τις δύο προηγούμενες μέρες, εκείνη τη χρονική στιγμή κινούνταν πρώτος. Πίσω του οι δύο βασικοί ανταγωνιστές του. Μία “καλημέρα” τον έκανε να χαμογελάσει και περνώντας από μπροστά μου με ρώτησε, όπως πάντα αν είμαι καλά. Του είπα ότι είναι όλα ΟΚ και δώσαμε ραντεβού εν κινήσει για αύριο το πρωί καθώς θα φτάνει στο Taksindu. Σήμερα θα καλύψουν μία διαδρομή 15 χλμ. Jumbesi-Beni και θα διανυκτερεύσουν σε υψόμετρο 3.340 μ. Αύριο το πρωί θα ξεκινήσουν για την 4η διαδρομή Beni-Taksindu (20 km) και θα τον συναντήσω μερικά χιλιόμετρα έξω από το χωριό. Θα πάρω τις πληροφορίες που θέλω και θα προπορευθώ και πάλι. Σήμερα δεν θα τον ακολουθήσω γιατί εκεί που θα τερματίσουν δεν υπάρχουν καταλύμματα και θα κοιμηθούν σε σκηνές. Οπότε δεν θα γνωρίζω τον χρόνο του. Το γεγονός ότι στις 16 του μηνός έχουν έλευθερη μερα και θα επισκευθούν το μοναστήρι που ζει η οικογένεια του Dawa μου δίνει τη δυνατότητα να μετακινηθώ μπροστά ώστε να μπορώ να ξεκουραστώ λίγο γιατί περπατάω καθημερινά 7 ώρες κατά μέσο όρο. Προχθές περπατούσαμε για 10 ώρες αλλά ευτυχώς δεν αντιμετώπισα κανένα πρόβλημα. Σχετικά με τις καιρικές συνθήκες έχω να πω ότι η κατάσταση αρχίζει να “αγριευει”. Το κρύο είναι αρκετό και ο αέρας αρχίζει να δυναμώνει όσο ανεβαίνουμε υψόμετρο. Οι μπαταρίες από τον εξοπλισμό μου αρχίζουν να αδειάζουν πολύ εύκολα (λόγω χαμηλής θερμοκρασίας). Σε μια συζήτηση που είχα με τον Dawa μου είπε πως πιο ψηλά θα δυσκολευτώ να βρω ρεύμα, έστω και αυτό το λιγοστό που βρίσκω τώρα. Το ρεύμα σε αυτές τις περιοχές έρχεται στις 4 το απόγευμα και λίγο πριν τις 11 το βράδυ κόβεται. Επίσης, ή τάση δεν είναι ποτέ σταθερή και πολλές φορές το εγκεφαλικό με τα ξαφνικά μπλακάουτ μου χτυπά την πόρτα... Ευτυχώς η δική μου “μπαταρία” είναι σε καλή κατάσταση ακόμα μιας και τα 65 χλμ. που εχω περπατήσει σε 4 μέρες είναι πρωτόγνωρη εμπειρία για μένα και το απολαμβάνω. Ο Νίκος κάθε φορά με πολύ ενδιαφέρον με ρωτά πως είμαι και αυτό από μόνο του με “φορτίζει“. Βέβαια, ο αγώνας είναι ακόμα στην αρχή. Αλλά όταν σκέφτομαι ότι θα τον συναντήσω μου δίνει πολύ κουράγιο. Χθες βράδυ σε μια κουβέντα που είχαμε κατάλαβα ότι και οι δύο έχουμε έρθει για τον ίδιο σκοπό, την εμπειρία της γνωριμίας μας με αυτόν τον ιδιαίτερο τόπο. Όταν τον ρώτησα αν τον επηρεάζει η διαφορετική αντιμετώπιση που έχουν οι δυο Νεπαλέζοι συναθλητές του (παραλαμβάνουν νωρίτερα τα πραγματά τους στον τερματισμό, μασάζ το βράδυ μετά από κάθε etape και διανυκτέρευση σε δίκλινο δωμάτιο, ενώ οι υπόλοιποι αθλητές κοιμούνται στρωματσάδα σε ενιαίους χώρους) μου απάντησε αρνητικά: «Όχι, αν σκέφτομαι αυτά θα χάσω τον στόχο, ήρθα εδώ για την εμπειρία και τον αγώνα, δεν με ενδιαφέρει η θέση» και συνέχισε, «Ήρθα για να τρέξω τον αγώνα και να τον ευχαριστηθώ». Θέλω να ζητήσω και πάλι συγνώμη αν δεν μπορώ να γράφω συνέχεια και πολλές πληροφορίες κάθε μέρα αλλά για μένα είναι ή πρώτη φορά που προσπαθώ να καλύψω έναν τόσο μεγάλο σε διάρκεια αγώνα και με δύσκολες συνθήκες. Αυτά προς το παρόν. Η επικοινωνία μας θα συνεχιστεί αύριο όταν με το καλό συναντήσω τον Νίκο. Καλο βραδυ σε όλους.

Taksindu, 14.11.2010 Μπάμπης Γκιριτζιώτης

13 Νοεμβρίου, ημέρα 6η - Jumbesi

Εγκλιματισμός, 13.11.2010 - Πιθανότητα τροποποίησης της διαδρομής Καλημέρα από το Jumbesi του Νεπάλ. Σήμερα είναι μέρα εγκλιματισμού για τους αθλητές. Ξεκίνησαν για το όρος Langaté (4.000m) στις 5 το πρωί και θα επιστρέψουν μετά το μεσημέρι. Για μένα σήμερα είναι μέρα ξεκούρασης και υπάρχει αρκετός χρόνος για να σας γράψω περισσότερα πράγματα για τον αγώνα, μια που τις προηγούμενες 2 οι συνθήκες δεν ήταν ιδανικές λόγω ελάχιστης παροχής ρεύματος. Οι 2 πρώτες μέρες του αγώνα ήταν πολύ καλές για τον Νίκο αφού όπως ήδη ξέρετε οδηγεί τον αγώνα με τους 2 Νεπαλέζους. Η συνολική διαφορά είναι +2 λεπτα, πρώτος ο Rai και με τον ίδιο χρόνο ακολουθεί ο Νίκος με τον Dawa Sherpa (ξάδελφος του Dawa). O Νίκος είναι ενθουσιασμένος και σε καλή ψυχολογική κατάσταση. Χαίρεται ιδιαίτερα όταν του λεω κάθε βράδυ ότι στέλνω εικόνες και αυτό πιστεύω βοηθά στην ψυχολογία του. Δεν τον ανησυχεί τίποτα μέχρι στιγμής ιδιαίτερα, απλά αντιμετωπίζει ένα πρόβλημα που δεν ξέρουμε πως μπορεί να λυθεί. Από την πρώτη μέρα μου είπε ότι αργούν να έρθουν πολύ τα πράγματά του με τους sherpa που τα μεταφέρουν. Εντωμεταξύ των 2 πρώτων έρχονται περίπου μιάμιση με δυο ώρες αφότου τερματίσουν. Την 1η Μέρα βρήκαμε μαζί τα πράγματά του, αφού ψάχνανε για αρκετή ώρα στις 7 το απόγευμα. Χθες τα πήρε στις 5.30. Αυτό τον δυσκολεύει ιδιαίτερα γιατί τερματίζοντας την διαδρομή δεν έχει ρούχα να αλλάξει, ούτε και τα αναγκαία πράγματα που χρειάζεται μετά τον τερματισμό. Πρέπει να περιμένει πότε θα έρθουν οι αποσκευές του. Όμως αυτό δεν του ρίχνει το ηθικό και έχω την εντύπωση ότι τον πεισμώνει περισσότερο. Εχθές το βράδυ που τα λέγαμε για λίγο μου είπε ότι η χθεσινή διαδρομή του άρεσε πολύ. Ήταν ιδιαίτερα χαρούμενος όταν έβλεπε το ρολόι του να δείχνει 3.500 μ υψόμετρο. Και για μένα βέβαια ήταν πολύ όμορφη μέρα μιας και δεν είχα φτάσει ποτέ σε τόσο μεγάλο υψόμετρο. Εντύπωση μας έκανε, εκτός των άλλων που θα τα αναφέρω αναλυτικά μολις επιστρέψουμε, το γεγονός ότι στα 3.500 μ. υπήρχαν πυκνά δάση και τεράστια δέντρα και στα 3.000 μ. υπήρχαν καλλιέργειες. Επίσης, σχολιάσαμε αρκετά τους αχθοφόρους που κατεβαίνουν τα μονοπάτια φορώντας σαγιονάρες και φορτωμένοι πολλές φορές με πάνω από 60 κιλά! Προσωπικά είδα 17χρονο παιδί να κουβαλάει μπετόνια με κηροζίνη που προορισμό είχαν το Namche Bazar συνολικού βάρους 125 lit με τσιγάρο στο στόμα! Ο καιρός σήμερα εδώ είναι συννεφιασμένος και η θερμοκρασία δεν ξεπέρνα τους 8-10 βαθμούς. Επίσης, σήμερα συνάντησα και την γυναίκα του Dawa μιάς και ο ίδιος είναι μαζί με τους δρομείς. Μου είπε ότι υπάρχει περίπτωση να γίνουν κάποιες αλλαγές στην διαδρομή λόγω χιονόπτωσης αλλά θα το ξέρουμε τις επόμενες μέρες όταν θα το δει ο Dawa όπου και θα αποφασίσει τι θα γίνει (με κάθε επιφύλαξη). Θα προσπαθήσω να βρω τον Dawa ώστε να μάθω περισσότερα. Επίσης, θα ήθελα να ζητήσω συγνώμη που δεν μπορώ να στέλνω νέα συχνότερα. Οι διαδρομές που καλύπτω με του αχθοφόρους είναι μεγάλες και δεν υπάρχει η δυνατότητα να σταματάμε ενδιάμεσα για να στήσω τον εξοπλισμό μου. Όταν επιστρέψουμε με το καλό θα γράψω με κάθε λεπτομέρεια πως ήταν το ταξίδι μας, μιας και το μπλοκάκι μου θα είναι γεμάτο. Προσωπικά το ταξίδι αυτο δεν γεμίζει μόνο τον σκληρό μου δίσκο με εικόνες αλλά και εμένα με βιώματα και καταστάσεις που ίσως να μην ξαναζήσω. Για οικονομικούς λόγους δεν μπορω να κοιμάμαι σε μεγάλα lodges και να τρώω σε ζεστά εστιατόρια ευρωπαϊκά φαγητά. Αυτό βέβαια μου δίνει την ευκαιρία να δω πως ζούνε οι ντόπιοι εδώ με κάθε λεπτομέρεια και δεν με ενοχλεί καθόλου. Αντιθέτως, το φαγητό που ετοιμάζεται, μέσα σε μια παραδοσιακή κουζίνα, με την φωτιά δίπλα, με ευχαριστεί τόσο που θα ήταν ατυχία να χάσω μια τέτοια εμπειρία. Αύριο, οι αθλητές θα ξεκινήσουν την 3η διαδρομή προς το Beni (15khm). Θα τους φωτογραφίσω μετά την εκκίνηση και θα συνεχίσω προς το χωριό Taksindu. Στο Beni οι αθλητές θα κοιμηθούν σε σκηνές γιατί δεν υπάρχουν καταλύματα στην περιοχή. Θα συναντήσω τον Νίκο την επόμενη μέρα λίγο έξω από το Taksidu περιμένοντας το να τον φωτογραφίσω και θα σας στείλω νέα του.

[Μετά την επιστροφή του Νίκου] Τελικά η εκκίνηση για την σημερινή ανάβαση δόθηκε στις 6 αντί στις 5, λόγω βροχής. Φτάσανε με αργό περπάτημα στις 9:15 στα 4.000 μ. και η κατάσταση εκεί ήταν πρωτόγονη, όπως είπε ο Νίκος. Ανάψανε μεγάλες φωτιές με ξήλα που κουβαλούσαν οι sherpa αλλά και σχεδόν όλοι οι αθλητές. Η διάθεση τους ήταν πολύ καλή, με πολλά γέλια και Νεπαλέζικα τραγούδια και χορούς, έμειναν εκεί μέχρι τις 2. Επιστρέφοντας, περπάτησαν για 45 λεπτά στην κορυφογραμμή και μετά πήραν τον δρόμο για το Jumbesi, όπου και έφτασαν στις 16:15. Στην πορεία προς τα πάνω είχε πολύ ομίχλη και μετά τα 3.800 χιονιζε. Στην επιστροφή έβρεχε συνέχεια. Χαιρετισμούς σε όλους εκεί και να είστε καλά![/color] [b]12 Νοεμβρίου, ημέρα 6η - Jumbesi[/b] [color=maroon]Η ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ: Μια συννεφιασμένη μέρα σήμερα στην περιοχή του αγώνα αλλά βοήθησε πολύ από την άποψη της δροσιάς. Ο Νίκος μου είπε ότι πολλοί συναθλητές του αντιμετώπισαν προβλήματα με πτώσεις. Ο αγώνας ξεκίνησε με 2.000 υψομετρική ανάβαση και αυτό για περίπου 12 χλμ. Αμέσως μετά ακολούθησε ένα μικρό ισιάδι 4-5 χλμ. στα 3.500 μ. υψόμετρο και κατόπιν κατηφόρα μέχρι τον τερματισμό η οποία γλιστρούσε όμως πολύ. Μετά από αρκετές ώρες και λίγο πριν βραδιάσει έφτασα στον τερματισμό και συνάντησα τον Νίκο. Είναι σε πολύ καλή κατάσταση και αύριο θα ανέβουν στο Langate για εγκλιματισμό.

ΓΕΝΙΚΗ ΚΑΤΑΤΑΞΗ 2ης ΜΕΡΑΣ (σε παρένθεση ο συνολικός χρόνος): 1. Rai Uttar Kumar 2.43.02 (6.14), 2. Νίκος Καλοφύρης 2.45.10 (6.16), 3. Dawa Sherpa 2.55.21 (6.16), 4. Yangdee Lama Sherpa 3.17.34 (7.06), 5. Passang Dawa Sherpa 3.05.12 (7.07), 6. Jeremie Chapuis 3.17.21 (7.12)... συνολικά 57 αθλητές συνεχίζουν.

11 Νοεμβρίου, ημέρα 5η - Kenja

Καλησπέρα Σήμερα ξεκίνησε επιτέλους ο αγώνας. Η εκκίνηση δόθηκε στο Jiri στις 8:31 και μετά από 28 km, στις 11:52 τερμάτισε πρώτος ο Dawa Sherpa, στις 12:02 ο Νίκος Καλοφύρης μαζί με τον Uttar Kumar Rai, ενώ τρίτος ο Yudi Lama Sherpa στις 12:20. H μέρα ήταν ηλιόλουστη αν και χθες έβρεχε για αρκετές ώρες το απόγευμα. Η διαδρομή είχε παρατεταμένες αλλαγές και το τερέν είχε βαθμό δυσκολίας λόγω της χθεσινής βροχής. Τα πρώτα 20 km ήταν αρκετά δύσκολα με άσχημα καλτερίμια με απότομες ανηφόρες και κατηφορικά ολισθηρά μονοπάτια με κροκάλες. Τα τελευταία 8 km ήταν πιο εύκολα με αρκετά ισιάδια και απαλές κατηφόρες. Στον αγώνα προπορεύτηκαν ο Nίκος μαζί με τους Uttar Kumar Rai και τον Dawa Sherpa. Μετά από μιάμιση ώρα ο Νίκος χάθηκε με τον Uttar Rai για περίπου15 λεπτά. Στο τέλος της διαδρομής η διαφορά του Νίκου με τον πρώτο ήταν 10 λεπτά. Εντύπωση έκανε στον Νίκο το γεγονός ότι οι δύο Νεπαλέζοι εξοικειώθηκαν πολύ γρήγορα με την μορφολογία του εδάφους και το πόσο ανάλαφρα κινούνταν. Η εκκίνηση του αγώνα δόθηκε στις 8:31 Mπάμπης

ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: 1. Dawa Sherpa 3:21:18, 2. Rai Uttar Kumar 3:31:02, 3. KALOFYRIS Nikos 3:31:18, 4. Yangdee Lama Sherpa (w) 3:49:11, 5. CHAPUIS Jérémie 3:55:30, 6. OLIVIER Romain 3:55:30, 7. LAUBER Pascal 3:59:10, 8. Passang Dawa Sherpa 4:01:50, 9. Ngima Yangjee Sherpa 4:01:50, 10. HRNCIAR Emil 4:11:05