Ξεκινάμε λοιπόν αυτό το ultra αφιέρωμα στο SKT και στον αγώνα του Έλληνα πρωταθλητή, με μια συζήτηση που είχε μαζί του ο Δημήτρης Τρουπής, λίγες μέρες πριν την αναχώρηση του Νίκου για το Νεπάλ. Ίσως τα περισσότερα μένουν να ειπωθούν όταν με το καλό το SKT θα είναι πια παρελθόν σε ένα περίπου μήνα, όμως υπήρχαν πολλά και ενδιαφέροντα που ειπώθηκαν σ αυτή τη συζήτηση και είχαν να κάνουν με σκέψεις και σχέδια του Νίκου Καλοφύρη για την εμπειρία που τον περιμένει στα μακρινά Ιμαλάια.

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Δημήτρης Τρουπής (Δ.Τ): Νίκο, τι περιμένεις να αποκομίσεις τόσο αθλητικά όσο και συναισθηματικά από το Solokumbu Trail, έναν αγώνα εντελώς διαφορετικού ύφους και σε εντελώς διαφορετικό περιβάλλον από εκείνα που γνώριζες μέχρι τώρα;

Νίκος Καλοφύρης (Ν.Κ): Σίγουρα είναι όλα τελείως διαφορετικά, σχετικά με το τι θα συναντήσω εκεί. Σαν χώρα πολιτιστικά βρίσκεται σε άλλη κατάσταση και φυσικά και σαν αγώνας είναι κάτι τελείως διαφορετικό. Το ίδιο και σαν συνθήκες, μιας και το υψόμετρο που θα αντιμετωπίσω είναι κάτι εντελώς καινούργιο για μένα οπότε ότι θα ζήσω εκεί είναι μια εντελώς καινούργια εμπειρία και την περιμένω με ενθουσιασμό.

(Δ.Τ): Φαινομενικά, πρόκειται για μια μέτρια δοκιμασία, με καθημερινά 20άρια και 30άρια στην αρχή και μικρότερες αποστάσεις όσο περνούν οι μέρες και τα υψόμετρα μεγαλώνουν. Ωστόσο, ο καθένας αντιλαμβάνεται ότι κάτι άλλο υπάρχει πίσω απ όλα αυτά. Κάτι που μπορεί να φέρει στα όριά του και τον καλύτερα προπονημένο αθλητή. Τι είναι για σένα αυτό που πραγματικά κάνει τον αγώνα πολύ δύσκολο;

(Ν.Κ): Ναι, όντως ξεκινάμε με 28 χιλιόμετρα, μετά είναι 20 χιλιόμετρα κτλ, οπότε ισχύει αυτό που λες. Πιστεύω όμως ότι το πιο σημαντικό είναι η αποκατάσταση μετά από κάθε αγωνιστική ημέρα, και το πώς θα μπαίνεις στην επόμενη δοκιμασία. Όταν λέμε αποκατάσταση, σίγουρα κάθε αθλητής κάνει κάποιες κινήσεις για να επαναφέρει τον οργανισμό του, όπως άμεση ενυδάτωση και άμεση παροχή ενέργειας μέσω της διατροφής. Στην συγκεκριμένη όμως περίπτωση, αυτό που θα κάνει ακόμη πιο δύσκολη την αποκατάσταση είναι το μεγάλο υψόμετρο. Η μειωμένη ποσότητα οξυγόνου από μόνη της δυσκολεύει όλη αυτήν την διαδικασία. Σίγουρα λοιπόν θα είναι δύσκολο κομμάτι η αποκατάσταση και θα παίξει τελικά πιστεύω τον σημαντικότερο ρόλο.

(Δ.Τ): Δηλαδή Νίκο, στον τομέα της αποκατάστασης εντοπίζεις τον “κρυφό” παράγοντα για να έχεις επιτυχημένο αγώνα.

(Ν.Κ): Ναι, το πώς θα “βρίσκεσαι”, πώς θα είσαι κάθε ημέρα στην εκκίνηση του αγώνα, αλλά βέβαια και τι θα αντιμετωπίσεις λόγω υψομέτρου πάνω στην αγωνιστική προσπάθεια, στον ίδιο τον αγώνα δηλαδή.

(Δ.Τ): Βασικό συστατικό μιας τέτοιας υπερπροσπάθειας είναι η ψυχολογική προετοιμασία (mental training). Πώς τον αξιολογείς αυτόν τον παράγοντα; Πιστεύεις ότι παίζει κάποιον σημαντικό ρόλο;

(Ν.Κ): Νομίζω ότι κάθε άνθρωπος έχει κάποια ειδική προσέγγιση στο θέμα της ψυχολογίας, και στο πώς βλέπει έναν αγώνα. Εγώ από την δικιά μου την πλευρά είμαι νομίζω συνειδητοποιημένος αθλητής αντοχής και ξέρω ότι οι αγώνες υπεραποστάσεων σίγουρα κρύβουνε κούραση και πόνο, οπότε είναι κάτι που το γνωρίζω και είμαι αποφασισμένος να το αντιμετωπίσω. Αυτό είναι και το χαρακτηριστικό των υπερμαραθωνίων αγώνων, οπότε η ψυχολογική προσέγγιση που έχω κάνει είναι για κάτι που το γνωρίζω συνειδητά ότι τελικά αυτή είναι η κατάσταση και αυτή είναι και η γοητεία που με παρακινεί να τρέχω σε τέτοιας μορφής αγώνες.

(Δ.Τ): Θα ήθελα να έχω την άποψη σου σχετικά με την ψυχολογική προσέγγιση που λέει ότι σε υπερμαραθώνιους αγώνες βουνού δεν πρέπει να βλέπει από την αρχή ο αθλητής τον αγώνα συνολικά αλλά μέχρι κάποιο στάδιο και μετά μέχρι το επόμενο και ούτω καθεξής, πόσο μάλλον σε αυτόν τον αγώνα που έχει 13 αγωνιστικές ημέρες (etap).

(Ν.Κ): Ναι, ναι…εκεί κάθε μέρα θα παίζει τον ρόλο του σταθμού. Παράδειγμα, στον αγώνα του Mont Blanc που έτρεξα ακριβώς αυτό έκανα, δηλαδή δεν σκεφτόμουν τόσο το τέλος του αγώνα, το τέρμα, όσο τον κάθε σταθμό μπροστά μου αλλά και την κάθε κορυφή μπροστά μου. Για εμάς αυτό θα είναι η κάθε αγωνιστική ημέρα στον αγώνα στο Νεπάλ.

(Δ.Τ): Νίκο, πώς πιστεύεις ότι θα είναι για σένα η ρουτίνα των 13 ημερών του αγώνα αλλά και συνολικά των σχεδόν τριών εβδομάδων παραμονής στο Νεπάλ, δεδομένων των πρωτόγνωρων χαρακτηριστικών? Και αναφέρομαι στον ύπνο, την ατομική υγιεινή, τη διατροφή, τον αραιό αέρα, τη ζέστη και το κρύο και διάφορα άλλα. Πώς αντιμετωπίζεις αυτή την προοπτική? 

(Ν.Κ): Ουσιαστικά μιλάμε για τρείς εβδομάδες συνολικά, αφού ξεκινάμε 7 Νοεμβρίου και θα γυρίσουμε στο τέλος του μήνα, στις 29 Νοεμβρίου. Νομίζω ότι σίγουρα θα είναι κάτι δύσκολο, γιατί όσο καλά και να περνάς αν βρίσκεσαι μακριά από τις συνηθισμένες καταστάσεις που ζεις και την οικογένεια σου, έρχεται η στιγμή που σου λείπουν όλα αυτά. Πόσο μάλλον όταν έχεις και δυσκολίες, τρέχεις σε αγώνες, είσαι σε δύσκολες συνθήκες και σε μια χώρα που είναι μακριά από την δική μας κουλτούρα. Όλα αυτά συσσωρεύουν κάποια ψυχολογική πίεση, αλλά ένα καλό που έχω είναι ότι έχω ζήσει τέτοιες καταστάσεις με την εθνική ομάδα χιονοδρομίας όπου κάναμε αρκετά μεγάλης διάρκειας προετοιμασίες στο εξωτερικό, και φυσικά καθαρά για προπόνηση οπότε δεν είχαμε και πάρα πολλές ανέσεις. Οπότε είναι κάτι που το γνωρίζω και ξέρω πώς θα το αντιμετωπίσω. Σίγουρα βέβαια θα έρθουν και τέτοια συναισθήματα, νοσταλγίας κτλ., το έχω νιώσει, αλλά όταν ξέρεις ότι κάτι το γνωρίζεις και είναι παροδικό, τότε το αντιμετωπίζεις.

(Δ.Τ): Ο αγώνας αυτός, όπως είναι σχεδιασμένος, θυμίζει περισσότερο αποστολή που θα ανέβει στις κορυφές της οροσειράς, παρά αγώνα ορεινού τρεξίματος. Πώς σου μυρίζει αυτό το άρωμα περιπέτειας, κάνει πιο ελκυστική την πρόκληση του SKT;

(Ν.Κ): Ένα πράγμα που μου αρέσει ιδιαίτερα στους αγώνες που τρέχω είναι η παρατήρηση, να βλέπω τα μέρη, να παρατηρώ τις περιοχές που περνάω. Νομίζω ότι όπως είναι αυτός ο αγώνας θα μου δώσει και αυτήν την δυνατότητα. Να γνωρίσω την περιοχή μέσα από τον αγώνα. Νομίζω ότι θα είναι μια ευχάριστη εμπειρία.

(Δ.Τ): Σίγουρα Νίκο θα είναι μια πρωτόγνωρη εμπειρία. Μάλιστα, για χιλιάδες ανθρώπους δεκαετίες τώρα, τα Ιμαλάια υπήρξαν ένα σκηνικό σαγήνης. Οι τεράστιες και ξαφνικές εναλλαγές τοπίων, με τη ζούγκλα να απέχει λιγότερο από μία ημέρα από τα αλπικά τοπία και οι κάτασπρες κορυφές των 8000 μέτρων να δεσπόζουν ψηλά στον ορίζοντα, αποτελούν ένα μαγνήτη που έλκει τους πάντες. Πιστεύεις ότι θα ασκήσει και σε σένα μια περίεργη έλξη; Πώς αντιλαμβάνεσαι αυτή την επίδραση;

(Ν.Κ): Ναι, αυτό το αντιμετωπίζω και μέσα από την προπόνηση μου όταν βρίσκομαι σε ψηλές κορυφές και άγρια βουνά όπου αισθάνομαι κάποια ψυχική ευφορία. Πόσο περισσότερο σε εκείνα τα βουνά που ξεπερνούνε το ότι γνωρίζω και τον μέσο όρο από ότι ξέρω μέχρι στιγμής. Νομίζω ότι θα λειτουργήσει θετικά όλο αυτό.

(Δ.Τ): Σίγουρα, θα σου δώσει και θετική σκέψη αυτό που σίγουρα θα σε βοηθήσει.

(Ν.Κ): Ναι, είναι και εμπειρία που την ζεις λίγες φορές, μια φορά πιθανόν στην ζωή μου, οπότε το σίγουρο είναι ότι θα προσπαθώ να απορροφώ όσο περισσότερα γίνεται από αυτήν την διαδικασία.

(Δ.Τ): Έχεις αποκατασταθεί πλήρως από την πολύ μεγάλη εμφάνιση και προσπάθεια του CCC στο τέλος Αυγούστου; Πήγαν όλα καλά ώστε να είσαι πανέτοιμος για την πρόκληση του Solokumbu Trail;

(Ν.Κ): Συνήλθα αρκετά γρήγορα μετά τον αγώνα και ήδη από τις πρώτες μέρες αισθανόμουνα έτοιμος να τρέξω, σε εισαγωγικά βέβαια...(σ.σ. γέλια). Πάντως αισθανόμουνα καλά. Έδωσα ένα δεκαήμερο σχετικά πολύ εύκολης προπόνησης, χωρίς να τρέχω, κάνοντας ελαφρύ ποδήλατο. Ότι έκανα είχε σαν στόχο την αποκατάσταση. Και από εκεί και πέρα σιγά-σιγά προσπάθησα να διατηρήσω αυτά που είχα, το επίπεδο που είχα ήδη φτάσει, και προς το τέλος της προετοιμασίας προσπάθησα να εξομοιώσω λίγο την συνεχόμενη σε καθημερινή βάση αγωνιστική προσπάθεια. Έκανα δηλαδή δυο με τρείς μέρες συνεχόμενη ένταση, μια ξεκούραση και ξανά επαναλάμβανα αυτό τον κύκλο. Πάντως δεν ήτανε καθόλου εύκολο. Ο οργανισμός αντέδρασε έτσι λίγο περίεργα και δύσκολα σε αυτές τις συνθήκες.

(Δ.Τ): Τέσταρες λοιπόν την αποκατάσταση που λέγαμε και νωρίτερα σε κύκλους συνεχόμενων αγωνιστικών ημερών, και όπως λες φαίνεται να μην είναι κάτι εύκολο τελικά. [/i] (Ν.Κ): Ναι, δεν ήταν εύκολο και πιστεύω ότι είναι και η ιδιαιτερότητα του συγκεκριμένου αγώνα. [i](Δ.Τ): Αυτό και επίσης και το υψόμετρο που είναι σημαντικό στοιχείο στον αγώνα.

(Ν.Κ): Ναι, το υψόμετρο μπορεί να σε στείλει και σπίτι σου τελικά! Αν αντιδράσει ο οργανισμός με την νόσο του υψομέτρου, δηλαδή αρνητικά, δεν έχει ελπίδα να συνεχίσεις τον αγώνα.

(Δ.Τ): Πραγματικά είναι πολύ δύσκολο μιας και το υψόμετρο σε κάποια από τα Εtap φτάνει μέχρι και τα 5.500 μέτρα. Πώς λοιπόν προετοιμάστηκες γι’αυτό με δεδομένο την έλλειψη τέτοιων υψομέτρων στην χώρα μας και τι περιμένεις να συναντήσεις

(Ν.Κ): Στην χώρα μας το πιο ψηλό σημείο που μπορούμε να πάμε για προπόνηση είναι το οροπέδιο των μουσών στον Όλυμπο, αλλά και αυτό πάλι είναι στα 2.700 μέτρα και δεν έχει καμία σχέση με τα 4.000-4.500 μέτρα ή ακόμη και τα 5.500 μέτρα που θα φτάσει ο αγώνας σε κάποια etap. Συνήθως η διαφορά ξεκινά από εκεί και πάνω, από τα 3.000-3.500 μέτρα και επάνω.

(Δ.Τ): Μας λείπουν λοιπόν οι ψηλές κορυφές Νίκο, αλλά όχι και τα κακοτράχαλα μονοπάτια!

(Ν.Κ): Ναι, αυτό λοιπόν είναι κάτι που δεν με φοβίζει καθόλου!

(Δ.Τ): Θα έχεις μαζί σου ιδιαίτερο εξοπλισμό λόγω των ειδικών συνθηκών και κυρίως του κρύου στα μεγάλα υψόμετρα;

(Ν.Κ): Σχετικά με αυτό νιώθω ότι είμαι τυχερός γιατί η εταιρία που με υποστηρίζει (Salomon) έχει φτάσει σε αρκετά υψηλό επίπεδο εξοπλισμού, οπότε θα είμαι καλυμμένος σχετικά με το θέμα αυτό.

(Δ.Τ): Τι θα κάνεις με το θέμα των παπουτσιών; Θα αλλάζεις σε καθημερινή βάση;

(Ν.Κ): Αυτό ακριβώς κάνω και στην καθημερινή προπόνηση. Συνήθως έχω τρία ζευγάρια και τα εναλλάσσω. Παραδείγματος χάριν Δευτέρα φοράω ένα ζευγάρι, την Τρίτη άλλο, την Τετάρτη άλλο και ξανά τον κύκλο. Αυτό μπορεί να φαίνεται λίγο υπερβολικό σε πρώτη σκέψη αλλά σε βάθος χρόνου διατηρούνται τα παπούτσια σε πολύ καλύτερη κατάσταση, προλαβαίνουν να “ξεκουραστούν”, να στεγνώσουν και να αποκατασταθεί η σόλα τους.

(Δ.Τ): Νίκο, τον ίδιο τύπο παπουτσιού εναλλάσσεις ή του ίδιου κατασκευαστή μεν αλλά διαφορετικούς τύπους; Σε ρωτάω μιας και υπάρχει η θεωρία που λέει ότι καλό είναι το πέλμα να δέχεται διαφορετικού τύπου φόρτιση από προπόνηση σε προπόνηση ή και κατά την διάρκεια ενός μεγάλου αγώνα.

(Ν.Κ): Προσπαθώ να είναι διαφορετικοί οι τύποι για να δέχομαι διαφορετικό επίπεδο φόρτισης στο πέλμα. Με οδηγεί και η ίδια η προπόνηση στο να το κάνω. Παράδειγμα, στα ανηφορικά κομμάτια με σχετική λάσπη θα φορέσω το Speedcross, σε πιο ευθεία κομμάτια θα φορέσω το S-LAB με τον πάτο τον πιο ίσιο, ενώ σε πιο γρήγορες προπονήσεις φοράω το XT-Trail. Προσπαθώ να τα αλλάζω πάντως.

(Δ.Τ): Και το παπούτσι λοιπόν ξεκουράζεται και η φόρτιση του πέλματος δεν είναι πάντα στα ίδια σημεία ώστε να προκύπτουν τραυματισμοί.

(Ν.Κ): Ναι, πολύ σωστό. Δύο-τρία χρόνια που δεν χρησιμοποιούσα αυτήν την μέθοδο είχα κάποια μικροπροβλήματα, κυρίως στην περιοχή των αστραγάλων αλλά και στα μετατάρσια. Όταν είχα πολύ αυξημένο όγκο προπόνησης ένιωθα κάποια πίεση, κάποια επιβάρυνση, αλλά όταν άρχισα να κάνω αυτόν τον κύκλο στα παπούτσια έχουνε σταματήσει αυτά τα προβλήματα.

(Δ.Τ): Πάμε τώρα λίγο στην στρατηγική του αγώνα. Θα ακολουθήσεις συντηρητική τακτική, θέλοντας να κρατήσεις δυνάμεις για τις τελευταίες ημέρες ή θα «χτυπάς» την κάθε μέρα, σαν να ήταν και η τελευταία του αγώνα;

(Ν.Κ): Θα προσπαθώ να νιώθω μια ευχάριστη και ανεκτή κούραση. Δεν θα μπαίνω σε οριακές καταστάσεις. Είναι και το υψόμετρο μεγάλο και πολλές οι μέρες του αγώνα. Πολλές φορές μπορούμε να το διαπιστώσουμε και μέσα στην προπόνηση. Εάν πάμε με ρυθμό να τα δώσουμε όλα θα έχουμε έναν άλφα χρόνο. Αν από την άλλη πάμε γρήγορα μεν αλλά με πιο ευχάριστη αίσθηση, δεν είναι τελικά και τόσο μεγάλη η διαφορά που να δικαιολογεί την διαφορά κούρασης. Οπότε θα ακολουθήσω σχετικά πιο ήπιους ρυθμούς.

(Δ.Τ): Πες μας δυο λόγια για την ομάδα που θα έχει ο κάθε αθλητής να τον συνοδεύει αλλά και για τον υποχρεωτικό εξοπλισμό.

(Ν.Κ): Κάθε αθλητής θα έχει και έναν συνοδό Sherpa. Αυτό είναι και η κοινωνική προσφορά του αγώνα, μιας και ο Sherpa που θα συνοδεύει τον κάθε αθλητή θα πάρει μέσα από αυτόν τον αγώνα τους κατάλληλους βαθμούς για να πάρει δίπλωμα οδηγού βουνού. Αυτό που θα κάνει ο συνοδός είναι να μεταφέρει τον σάκο με τα πράγματα του κάθε αθλητή, από etap σε etap. Ο κάθε αθλητής θα φοράει το σακίδιο με τον υποχρεωτικό εξοπλισμό του και ο συνοδός θα κουβαλάει τα προσωπικά υλικά που θα χρειαστούν σε όλη την διάρκεια της απόστασης. Γι’αυτό και η διοργάνωση δίνει σαν οδηγία να φροντίσουμε να μην έχουμε σακίδια με πολύ βάρος. Είναι κρίμα να τους φορτώσουμε.

(Δ.Τ): Μιας και μιλάμε για το σακίδιο, πώς αντιμετώπισες προπονητικά έναν πολυήμερο αγώνα της μορφή stage; Σε προβληματίζει η μεταφορά σακιδίου εξοπλισμού 30 λίτρων, με βάση βέβαια το ύφος των μέχρι τώρα αγώνων σου, που δεν απαιτούσαν κάτι αντίστοιχο;

(Ν.Κ): Είναι αρκετά μεγάλο το σακίδιο. Έχω κάνει πάντως προπονήσεις με τέτοιο βάρος και είμαι προετοιμασμένος γι’αυτό. Μια άλλη αλλαγή που θα κάνω σε σχέση με όλους τους μέχρι τώρα αγώνες μου είναι ότι θα χρησιμοποιήσω μπατόν. Το διαπίστωσα στον αγώνα στο Mont Blanc. Είχε πολύ άσχημες καιρικές συνθήκες και στα δύο τελευταία μεγάλα ανεβάσματα είχα πολύ έντονο πρόβλημα πρόσφυσης. Ήταν λασπωμένο το τερέν και γλίστραγε το πόδι. Μεγάλη η κούραση, με εμπόδιζε να μπορώ να τρέχω και να πιέζω και αυτοί που με περάσανε, με περάσανε χρησιμοποιώντας μπατόν. Είχανε μια κίνηση ομοιόμορφη και περπατούσανε με την βοήθεια των μπατόν ενώ εγώ δυσκολευόμουν. Έκανα δύο βήματα μπροστά και ένα πίσω! Οπότε όσο αυξάνει η κλίση και η κούραση, τα μπατόν σε βοηθάνε αρκετά. Όταν το τρέξιμο αρχίζει και γίνεται περπάτημα, είναι απαραίτητο βοήθημα πιστεύω.

(Δ.Τ): Νίκο, τα μπατόν η διοργάνωση τα έχει ως υποχρεωτικό εξοπλισμό ή αν θέλει ο αθλητής τα χρησιμοποιεί;

(Ν.Κ): Όχι, τα μπατόν είναι προαιρετικά. Αλλά είναι μια extra βοήθεια τελικά, αν και εκεί που μπορείς να τρέξεις δεν χρησιμοποιείς μπατόν. Όταν αρχίζεις και περπατάς τότε είναι πραγματικά καλύτερο να έχεις μπατόν. Εγώ είμαι αρκετά εξοικειωμένος μέσα από το σκι αντοχής και γνωρίζω πολύ καλά την χρήση τους οπότε δεν είναι κάτι που θα με προβληματίσει.

(Δ.Τ): Να επιστρέψουμε πάλι λίγο στον κοινωνικό χαρακτήρα της διοργάνωσης. Μιλήσαμε πριν για τους Sherpa. Ένα άλλο στοιχείο είναι ότι από το 2009 τα συνολικά κέρδη που προκύπτουν από τον αγώνα επενδύονται για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης αυτής της περιοχής του Νεπάλ. Ποια η γνώμη σου για τέτοιες κινήσεις και δράσεις, σε μια περιοχή πολύ φτωχή που έχει ανάγκη σε ανάπτυξη υποδομών.

(Ν.Κ): Νομίζω ότι κάθε πολιτιστικό γεγονός - όπου πολιτιστικό γεγονός για εμάς είναι και οι αγώνες που εμπλεκόμαστε – πρέπει να έχει και κάποια ανταποδοτικά οφέλη προς την κοινωνία, προς την τοπική περιοχή. Δεν πρέπει να είναι απλά ένας ξεκάρφωτος αγώνας όπου αυτό ήταν και τέλειωσε. Ότι κάνουμε πρέπει να έχει και κάποια ανταποδοτικά οφέλη, και έτσι εδραιώνεται και πιο πολύ και στην συνείδηση των κατοίκων της περιοχής. Ο ίδιος ο αθλητής αισθάνεται καλύτερα όταν συμμετέχει σε τέτοια γεγονότα. Πρέπει νομίζω να είναι ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά μιας αθλητικής διοργάνωσης αυτό, δηλαδή να βρει τρόπο να έχει ανταποδοτικά οφέλη στην κοινωνία.

(Δ.Τ): O Dawa Sherpa νομίζω έχει κάνει πολύ σημαντική δουλειά στο συγκεκριμένο θέμα με το Solukhumbu Trail, δεν συμφωνείς;

(Ν.Κ): Ναι, είναι από τους πιο φοβερούς χαρακτήρες που έχω γνωρίσει. Ένα άλλο που θα χρησιμοποιήσουν είναι η λίστα φαρμάκων που θα έχουμε μαζί μας. Είναι αρκετά μεγάλη και με μια πρώτη ματιά λες τόσα πολλά φάρμακα γιατί να τα έχω μαζί μου; Αλλά τελικά όλα αυτά τα φάρμακα μετά το τέλος του αγώνα θα μείνουνε στην περιοχή και θα ενισχύσουνε τοπικά νοσοκομεία. Η διοργάνωση έχει δώσει μια λίστα φαρμάκων που θα έχει ο κάθε αθλητής που προφανώς είναι πολύ περισσότερα από αυτά που θα χρειαστούμε. Τελικά όμως υπάρχει αυτός ο συγκεκριμένος σκοπός. Είναι κάποιες κινήσεις που έχουν να κάνουν με αυτό το κομμάτι, της ανταποδοτικότητας.

(Δ.Τ): Μετά από τον αγώνα αυτό, και ενώ ευχόμαστε από βάθους καρδιάς να πάνε όλα καλά, τελειώνει η αγωνιστική σεζόν, ή έχεις και κάτι άλλο στο νου σου;

(Ν.Κ): Ουσιαστικά τελειώνει η σεζόν. Δεν ξέρω, ίσως τον Χειμερινό Ενιπέα. Δεν το έχω στο πρόγραμμα άμεσα, αλλά να δούμε πως θα πάει μετά τον αγώνα στο Νεπάλ.

(Δ.Τ): Νίκο νομίζω ότι καλύψαμε αρκετά σημαντικά θέματα σε αυτήν την συζήτηση. Θέλεις να προσθέσεις κάτι ακόμη; Θα συνοδεύεσαι και από τον Μπάμπη τον Γκιριτζιώτη, ο οποίος θα στέλνει κάποιες φωτογραφίες και ανταποκρίσεις, όσο είναι εφικτό αυτό.

(Ν.Κ): Και ο Μπάμπης βέβαια, θα είναι σημαντική βοήθεια στην προσπάθεια αυτή. Κάτι αντίστοιχο, δηλαδή μεγάλη προσπάθεια θα είναι και του Μπάμπη.

(Δ.Τ): Εμείς μέσω της ιστοσελίδας θα κάνουμε ότι είναι δυνατόν για να προβάλουμε την προσπάθεια αυτή. Όπως θα έχεις δει άλλωστε έχει επεκταθεί πολύ και η συμμετοχή Ελλήνων αθλητών σε αγώνες στο εξωτερικό, οπότε μέσα από αυτόν τον αγώνα ίσως δούμε τα επόμενα χρόνια και Έλληνες σε εξίσου μεγάλα εγχειρήματα, φτάνει να υπάρχει μια εμπειρία, όπως από την δική σου συμμετοχή σε κάτι τόσο μεγάλο.

(Ν.Κ): Ελπίζω να ανοίξω καλό δρόμο (σ.σ. γέλια). Νομίζω πάντως ότι είναι καλό γενικά για το χώρο του αγωνίσματος, για τον χώρο των αγώνων βουνού. Και ο αγώνας αυτός είναι κάτι τελείως διαφορετικό.

(Δ.Τ): Κλείνοντας αυτήν την συζήτηση Νίκο, να σου ευχηθώ καλή επιτυχία και όλα να σου πάνε καλά, και ελπίζω να τα πούμε και μετά την επιστροφή σου από το Νεπάλ. Είμαι σίγουρος ότι θα είναι μια συγκλονιστική εμπειρία.

(Ν.Κ): Σίγουρα, τα πιο πολλά θα τα πούμε μετά. Ευχαριστώ πολύ και εγώ.