Υπεραποστάσεις - τρέλα ή μήπως όχι; Κύριο

Από 19 Σεπ 2012

Σταματάω και κάθομαι σε μια πέτρα, ψηλά στα μονοπάτια του Παναχαϊκού, ατενίζοντας χαμηλά στον ορίζοντα την Πάτρα και την γέφυρα που ενώνει το Ρίο με το Αντίρριο. Ακολούθησα μια αγαπημένη διαδρομή που ξεκινά από τις παρυφές της πόλης και οδηγεί ψηλά στις ανεμογεννήτριες, που αγέρωχα στέκονται στην κορφή του βουνού. Τι αντίθεση αλήθεια με την δική μου κατάσταση, που μετά την δυνατή ανηφοριά και το έντονο τρέξιμο μόνο αγέρωχη δεν μπορείς να την χαρακτηρίσεις. Για άλλη μια φορά νιώθω εξοντωμένος. Και πρέπει να γυρίσω πίσω γρήγορα πριν νυχτώσει, αφού πάρω λίγη ενέργεια και πιώ δυο γουλιές νερό.

 

Συλλογιέμαι ότι ο Albert Einstein είχε ορίσει την τρέλα ως την τάση να επαναλαμβάνει κάποιος συνεχώς μια πράξη περιμένοντας διαφορετικό αποτέλεσμα κάθε φορά. Ίσως και να ταιριάζει στην περίπτωση μας σκέφτομαι. Γιατί επιμένω να κάνω κάτι τόσο δύσκολο; Περιμένω άραγε κάθε φορά κάτι διαφορετικό από το να καταλήξω να κάθομαι σε μια πέτρα προσπαθώντας να βρω τις ανάσες μου; Αισιοδοξία να το βαφτίσω; Μαζοχισμό; ή είναι η φύση του αθλητή των υπεραποστάσεων; Μάλλον το τελευταίο ισχύει πιστεύω. Ξέρω πολλούς που «ταιριάζουν» στην περιγραφή αυτή. Σίγουρα οι περισσότεροι που με διαβάζετε αυτή τη στιγμή. Που γράφουν ώρες και ώρες τρέχοντας σε ένα μονοπάτι, ή την άσφαλτο. Που τρέχουν αμέτρητες φορές την ίδια διαδρομή χωρίς να την βαριούνται. Άλλωστε, αν πάρω για παράδειγμα τον εαυτό μου έχω ανέβει στις ανεμογεννήτριες από αυτό το μονοπάτι πάνω από 40 φορές φέτος. Αμφιβάλλω αν το συνεργείο συντήρησης του πάρκου έχει ανέβει εκεί τόσες. Μου φαίνεται τελικά ότι εμπίπτουμε στον ορισμό του μεγάλου Μαθηματικού.

 

H θέα της Γέφυρας Ρίου-Αντιρρίου απο εκεί ψηλά στο Παναχαικό.

 

Υπάρχουν βέβαια και χειρότερα. Αν θέλει κάποιος να δει μια έκφραση προσώπου που να έρχεται όσο πιο κοντά γίνεται στην μορφή του Jack Nicholson στo Τhe Shining ας παρακολουθήσει έναν αγώνα 24ώρου ή 48ώρου σε στίβο. Το συνεχές τρέξιμο γύρω από έναν στίβο για ατελείωτες ώρες αν μη τι άλλο είναι φοβερό παιχνίδι για το μυαλό ακόμη και του πιο λογικού ανθρώπου.

Μιας και μιλάμε για ταινίες, νομίζω ότι ο Forrest Gump δίνει άλλο ένα παράδειγμα ταιριαστό. H Jenny - μέσα σε ένα βράδυ - απορρίπτει την πρόταση γάμου του, μετά ανεβαίνει στο δωμάτιο του και κάνουνε έρωτα και το επόμενο πρωί τον παρατάει και φεύγει. Ήτανε που ήτανε εύθραυστο μυαλό, τον αποτελείωσε. Έτσι ο Forrest έκανε ότι θα έκανε κάθε συνεπής υπερμαραθωνοδρόμος σε τέτοιες καταστάσεις. Βγήκε για τρέξιμο. Βέβαια, το παρατράβηξε λίγο μιας και έτρεχε για 3 χρόνια! Αλλά ξεθύμανε τουλάχιστον…

Πάμε πάλι πίσω στην πραγματική ζωή. Ο Φιλανδός Seppo Leinonen έχει τερματίσει το Σπάρταθλο 15 ολόκληρες φορές! Σίγουρα τρελός, αν κρίνουμε με τον τρόπο σκέψης «κανονικών» δρομέων. Το ίδιο είχε ειπωθεί και στην απέναντι πλευρά του Ατλαντικού για τον Ken Chlouber, έναν εργάτη ορυχείων στο Leadville, όταν αποφάσισε το 1983 να στήσει τον ομώνυμο αγώνα 100 μιλίων. Ποιος να περίμενε ότι θα κάνουνε ουρά οι αθλητές για να τον τρέξουν μετά από τόσα χρόνια. Ο ίδιος βέβαια είχε τονίσει ότι η τρέλα αυτή τον βοήθαγε να μη χάσει τα λογικά του δουλεύοντας τόσες ώρες επί πάρα πολλά χρόνια κάτω από την γη. Η «τρέλα» που σώζει από την τρέλα!

Ένα από τα χαρακτηριστικότερα παραδείγματα δρομικής «τρέλας» περιγράφεται στο περίφημο βιβλίο Born to Run του Christopher McDougall. Η θρυλική Ann Trason, με 14 νίκες στον πιο διάσημο Αμερικανικό αγώνα υπεραποστάσεων, το Western States 100 miler, περιγράφει ένα από τα συνηθισμένα της Σάββατα όπου η μέρα της ξεκινά τρέχοντας 20 μίλια. Μετά το πρωινό, «καθαρίζει» άλλα 20 μίλια. Φυσικά η μέρα δεν θα μπορούσε να κλείσει διαφορετικά από το να τρέξει άλλα 15 μίλια. Για δέσιμο; Ίσως…

Αλλά εκεί που τα παραδείγματα ξεπερνάνε κάθε φαντασία είναι ο διάδρομος τρεξίματος. Γιατί το τρέξιμο με τις ώρες –ή τις μέρες – σε μονοπάτια και δρόμους έχει και την χάρη του. Τουλάχιστον δεν νιώθεις ότι είσαι Hamster. Αλλά το να τρέχεις σαν τον Hal Koerner, νικητή δυο φορές του Western States 100 miler, 48 μίλια στον διάδρομο είναι όντως τρελό. Με την καλή έννοια πάντα.

Ο δικός μας Dean Κarnazes φυσικά κάνει εδώ και χρόνια μεγάλες προσπάθειες να χαρακτηριστεί αυτός ο τρελός του χωριού! Γιατί τι άλλο είναι κάποιος που τρέχει 48 ώρες σε διάδρομο συμπληρώνοντας 211 μίλια πίσω στο 2008; Καλώς ήρθατε στο χωριό της τρέλας. Πληθυσμός; Ο Dean!

 

O Dean Carnazes τρέχοντας 211 μίλια για 24 ώρες στον διάδρομο

 

Έχετε βρεθεί φυσικά σε παρέες με «κανονικούς» ανθρώπους, που δεν τρέχουν τα Σαββατοκύριακα 10ωρα στα βουνά, ούτε συμπληρώνουν 24ωρα και 30ωρα σε αγώνες στην Ροδόπη ή τον Όλυμπο. Φαντάζομαι ότι έχετε δει τα βλέμματα τους απέναντι μας όταν η κουβέντα σχετίζεται με το τρέξιμο. Αν τους μιλήσει κάποιος για την Salomon θα θεωρήσουν ότι φτιάχνει ζουρλομανδύες. Και δεν θα έχουν και άδικο από την πλευρά τους.

Τελικά σηκώθηκα από την πέτρα και γρήγορα άρχισα την κατάβαση του βουνού. Ένα συναίσθημα ελευθερίας και εσωτερικής αγαλλίασης με κατέλαβε. Κάθε κούραση έφυγε. Δεν είχα χάσει το μυαλό μου. Ούτε εσείς φίλοι μου. Απλά ήτανε άλλη μια απόδραση από την πραγματικότητα της καθημερινότητα μας, μια φυγή προς μια «τρέλα» που ίσως μόνο ένας δρομέας θα μπορέσει να καταλάβει και να εκτιμήσει.

Tα πράγματα είναι απλά στην ερώτηση γιατί τρέχουμε υπεραποστάσεις.  Για αυτούς που ξέρουν δεν χρειάζεται καμιά εξήγηση. Για αυτούς που δεν ξέρουν καμιά εξήγηση δεν επαρκεί!

 

Δημήτρης Τρουπής

Δημήτρης Τρουπής

Κατάγεται από το Ξυλόκαστρο Κορινθίας και ζει μόνιμα στην Πάτρα. Συμμετείχε στην συντακτική ομάδα του Adventure Zone από το 2009, ενώ μαζί με τον Τάκη Τσογκαράκη ίδρυσαν και "τρέχουν" το Advendure.  Το τρέξιμο στα μονοπάτια των βουνών και η μεταφορά εικόνων και συναισθημάτων μέσα από τα άρθρα του αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής του. Παθιάζεται με τους αγώνες ορεινού τρεξίματος, υπεραντοχής και  περιπέτειας. Έχει πολλές συμμετοχές και διακρίσεις σε αγώνες ορεινού τρεξίματος όλων των αποστάσεων, με έμφαση στους αγώνες ultra trail.  Θεωρεί ότι το τρέξιμο και η πεζοπορία στη φύση είναι μια εσωτερική ανάγκη του ανθρώπου, μας φέρνει πιο κοντά σε αυτήν και μας κάνει να αγαπήσουμε περισσότερο το περιβάλλον.

www.advendure.com

ΕΠΟΜΕΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ

Latest Tweets

Η @courtdauwalter ξεκίνησε την προσπάθεια της για FKT στο περίφημο Colorado Trail: https://t.co/SeIqvFnBuf https://t.co/kXG99H3j4y
Ο Λ. Παρασκευάς και ο Λ. Πρατίλας σε μια αποκλειστική συνέντευξη για το Φθινοπωρινό και πολύ ενδιαφέρον μπουκέτο αγ… https://t.co/pA02LKnLWr
@GregoryPacks - Citro 30L, αναλυτική δοκιμή και παρουσίαση στο @Advendure_Net : https://t.co/GW95UEVAsD https://t.co/fJ5JODDZTj
Follow Advendure on Twitter

Post Gallery

Η Courtney Dauwalter ξεκίνησε την προσπάθεια της για FKT στο περίφημο Colorado Trail!

Ο Λ. Παρασκευάς και ο Λ. Πρατίλας σε μια αποκλειστική συνέντευξη για το Φθινοπωρινό και πολύ ενδιαφέρον μπουκέτο αγώνων του Tihio Race 2020!

ITRA Infographic 2013 - 2019

GREGORY Packs - Citro 30L

Φορητή ενέργεια από την Nitecore: Power Stations NPS600 & NPS200 και ηλιακό πάνελ SFP100!

DYNAFIT Alpine Running Vest & Transalper Dynastretch Vest

ITRA - COVID-19: Προτεινόμενες οδηγίες προς διοργανωτές αγώνων

Hoka Speedgoat 4: Εξαιρετικό εργαλείο για ultra-trail και μεγάλα τρεξίματα σε τεχνικά μονοπάτια!

Η Άνδρος ... αλλιώς!

Ξεκινάει το Nisos Crete - Lizard Ultra Tour 2020, το νέο εγχείρημα του Δ. Δημητρίου!

Salomon Supercross, ένα άξιο μέλος της "Cross" οικογένειας

Διάσχιση της Ορεινής Ελλάδας ενάντια στην αιολική καταστροφή των ελληνικών βουνών!