Ορεινό Τρέξιμο - Μετά την επόμενη μέρα…

Ο χρόνος μοιάζει να έχει παγώσει, η γη φαίνεται να σταμάτησε κι εμείς γινόμαστε παρατηρητές και συνάμα πρωταγωνιστές, ενός γεγονότος που θα στιγματίσει με ποικίλους τρόπους τις επόμενες ημέρες που θ’ ακολουθήσουν. Αυτή τη στιγμή, σχεδόν όλοι μας, πιο πολύ από ποτέ ασχολούμαστε με το “τώρα”. Τι ισχύει για την απαγόρευση κυκλοφορίας τώρα, πόσα είναι τα νέα κρούσματα από τον ιό, πόσοι είναι αυτοί που έχουν χάσει τη ζωή τους παγκοσμίως καθώς μιλάμε και άλλα παρόμοια ερωτήματα. Εστιάζουμε με τόσο έντονο τρόπο σε αυτό που γίνεται τώρα που ενδεχομένως να ζημιωθούμε όταν έρθει η ώρα να πάρουμε ξανά μπροστά. Φυσικά, υπάρχει κόσμος που εκφράζει την ανησυχία του για το “αύριο” κι αναρωτιέται πώς θα μπούμε πάλι στην καθημερινή ρουτίνα που είχαμε στο παρελθόν. Ωστόσο, τι πραγματικά κάνουμε γι’ αυτό πέρα από το να στοχαζόμαστε;

 

 

Αν και το συγκεκριμένο θέμα αφορά όλες τις ανθρώπινες δραστηριότητες, θα περιοριστώ σχολιάζοντας μόνο αυτές που σχετίζονται με το τρέξιμο. Το να επιστρέψουμε, όταν όλα τελειώσουν, σε αυτά που κάναμε πρωτύτερα, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο θα μας οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια στις ίδιες πρωτόγνωρες καταστάσεις με αυτές που αντιμετωπίζουμε τώρα. Κοινώς, αν δεν αλλάξουμε κάτι στον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε κάποια πράγματα θα βρεθούμε ξανά σε “καραντίνα” στην επόμενη επίσκεψη ενός νέου ιού. Το παρακάτω μήνυμα, λοιπόν, έχει δύο αποδέκτες, εμάς όλους ως ερασιτέχνες δρομείς μα και κάθε διοργανωτή αγώνων ορεινού τρεξίματος. Κατά την άποψή μου, κερδισμένος θα είναι αυτός που θα μπορέσει να προσαρμοστεί καλύτερα και γρηγορότερα στα νέα δεδομένα, τα οποία αλλάζουν ταχύτατα σε παγκόσμια κλίμακα όσο κι αν δεν το καταλαβαίνουμε λόγω της κοινωνικής απομόνωσης.

 

Με κάθε αθλητική διοργάνωση, από τη μικρότερη μέχρι και την Ολυμπιάδα, να αναβάλλεται ή να ακυρώνεται είναι φανερό πως ο ιός έπιασε στον ύπνο όλους τους διοργανωτές αγώνων. Πώς θα μπορούσαν, άλλωστε, να γνωρίζουν την έκταση και τη σοβαρότητα που θα έπαιρνε αυτή η υπόθεση με τον COVID-19 όταν οι ίδιοι οι αρχηγοί κρατών δεν υπολόγισαν σωστά. Είναι φανερό, πλέον, ότι η παρουσία των εθελοντών της ομάδας διάσωσης και του ιατρικού προσωπικού σε κάποιον αγώνα ορεινού τρεξίματος δεν είναι αρκετή για να διασφαλίσει την υγεία μας. Ακούγεται θλιβερό, μα στην ουσία είναι μια ευκαιρία για να βελτιωθούν ουσιαστικά όλες οι διοργανώσεις του χώρου. Με βάση τα όσα διαδραματίζονται σε ολόκληρη την υφήλιο, όλες οι μελλοντικές ενέργειες πρέπει να έχουν στόχο την ελάττωση μετάδοσης βακτηρίων και άλλων μικροοργανισμών που μπορούν να προκαλέσουν ιώσεις ή άλλες μολυσματικές ασθένειες. Δε θα αναφερθώ στην περίπτωση ενός φονικού ιού, όπως αυτού που συμβαίνει τώρα, αλλά σε κάτι πιο απλό και καθημερινό που δεν παύει παρόλα αυτά να αποτελεί μια δυσάρεστη κατάσταση.

 

 

Φανταστείτε ότι ο εθελοντής κάποιου σταθμού τροφοδοσίας, ενός ορεινού αγώνα πολλών χιλιομέτρων, έχει ή είχε πρόσφατα γαστρεντερίτιδα! Αν φέρετε την εικόνα στο μυαλό σας θα διαπιστώσετε πως όλοι μας ερχόμαστε σε επαφή με τους εθελοντές σε κάποιον σταθμό, ειδικότερα όσο προστίθενται τα χιλιόμετρα και συσσωρεύεται η κούραση. Θα γεμίσουν τα φλασκιά μας, θα μας βοηθήσουν με τα πράγματά μας, θα μας δώσουν να φάμε και αν είναι γνωστοί τότε θα μας εμψυχώσουν με μια αγκαλιά ή ένα “κόλλα πέντε”! Φεύγοντας από το σταθμό, ετοιμαστείτε τις ημέρες που θα ακολουθήσουν “να σας πάει αίμα” που λένε και μερικοί φίλοι μου. Βέβαια δεν είναι το ίδιο μια διάρροια με έναν ιό που σκοτώνει τον κόσμο. Όπως επίσης διαφέρει ο τρόπος που λειτουργούμε εκτός και εντός αγώνα. Σε έναν υπέρ-μαραθώνιο το μυαλό εστιάζει στο πως θα καλύψει την ανάγκη που έχει παρουσιαστεί εκείνη τη στιγμή. Με λίγα λόγια το ενδιαφέρει η πρόσληψη θερμίδων, για παράδειγμα, ώστε να συνεχίσει τη δραστηριότητα που κάνει. Κακά τα ψέματα, εγώ προσωπικά, με έχω ικανό να φάω κάτι που έχει πέσει μέσα στα χώματα αν τύχει και συμβεί σε κάποιον ορεινό αγώνα ultra. Είμαι “βρωμιάρης”; Δε ξέρω, ίσως. Ωστόσο, δεν είναι εκεί το θέμα αλλά στο γεγονός πως σίγουρα σε διοργανώσεις μαζικού αθλητισμού, ειδικότερα δε ορεινού τρεξίματος, μιας που αυτό είναι το θέμα μας, η προσωπική υγιεινή απλά πάει περίπατο… Και επειδή εμείς ως αθλητές έχουμε να σκεφτούμε πρωτίστως τον αγώνα αυτή η υποχρέωση βαραίνει σε μεγαλύτερο βαθμό το διοργανωτή.

 

Φυσικά, το να γίνουμε υποχόνδριοι και να μας πιάνει μικροβιοφοβία δεν αποτελεί λύση σε καμία περίπτωση για κανέναν. Ούτε και πρέπει να κοιτάμε τους εθελοντές με μισό μάτι από ‘δω και στο εξής. Θέλουμε να βελτιώσουμε κάποια πράγματα και όχι το αντίθετο! Υπάρχουν πολλά που μπορούν να γίνουν από πλευράς διοργανωτών για να διασφαλιστεί περαιτέρω η υγεία καθενός που συμμετέχει. Για παράδειγμα, μπορούν οι εθελοντές που προσφέρουν φαγητό να φορούν γάντια, όχι απαραίτητα χειρουργικά, και μάσκα αν έχουν περάσει πρόσφατα κάποια ασθένεια. Τα αλουμινένια καλαθάκια με τα διάφορα σνακ να ξεχωριστούν σε μικρές ισόποσες μερίδες για τους αθλητές ώστε να μη βουτάει ο καθένας μέσα τα χέρια του. “Πού ξέρω εγώ τι έπιανες πιο πριν με τα χέρια σου…” που λένε ξανά οι ίδιοι φίλοι μου με παραπάνω. Να γίνει υποχρεωτικός κανόνας το να χρησιμοποιεί ο κάθε αθλητής το προσωπικό του ποτηράκι. Όταν συγκεντρώνεται η μεγάλη μάζα των αθλητών σε ένα σταθμό είναι πολύ εύκολο να πιει κάποιος από το πλαστικό ποτήρι που χρησιμοποίησε κάποιος άλλος νωρίτερα.

 

 

Το ίδιο μπορεί να γίνει και σε ό,τι αφορά το φαγητό. Κάποια λύση θα μπορούσε να ήταν το φαγητό να είναι συσκευασμένο και να δίνεται προσωπικά στον καθένα ή να αναλαμβάνει ο καθένας την προσωπική τροφοδοσία του εαυτού του. Ζώντας όλα αυτά τα πρωτόγνωρα γεγονότα που συμβαίνουν θα δεχόμουν να πληρώσω κάτι παραπάνω για την αξία μιας συμμετοχής προκειμένου να έρχονται κάποιες μερίδες φαγητού με “catering”. Εννοείται πως ούτε αυτό με διασφαλίζει απόλυτα αλλά όταν ακούω πως όλες οι διοργανώσεις έχουν αναβληθεί ή ακυρωθεί παγκοσμίως, δίχως να μιλήσω για τους ανθρώπους που νοσούν από τον ιό, το “catering” στον Όλυμπο, στη Ροδόπη ή στα Ζαγοροχώρια δεν ακούγεται και τόσο ανόητη ιδέα. Άλλωστε, όπως κι εμένα, πρέπει να παραδεχτείτε ότι έτσι κι εσάς σας προβληματίζει έντονα που δε μπορείτε να αγωνιστείτε πουθενά αυτή τη στιγμή!

 

Παρόλα αυτά, το προσωπικό μας χρέος για να αλλάξουμε και να βελτιωθούμε είναι μεγαλύτερο από αυτό των διοργανωτών αγώνων. Επιτέλους, πρέπει να κάνουμε λίγο αυτοκριτική τώρα που είμαστε κλεισμένοι μέσα! Ας μην είμαστε τόσο παράλογοι όταν διαβάζουμε κάτι στους κανονισμούς που δε μας αρέσει. Αν για παράδειγμα μεγαλώσει η λίστα του υποχρεωτικού εξοπλισμού πολλοί από εμάς θα το βρούμε υπερβολικό και θα αντιδράσουμε. Μήπως ισχύει κάτι ανάλογο και με τα μέτρα απαγόρευσης κυκλοφορίας; Για να σου λέει ο διοργανωτής πως χρειάζεσαι κάποια πράγματα υποχρεωτικά σημαίνει ότι γνωρίζει περισσότερα από εσένα που έρχεσαι να τρέξεις, για το βουνό και τις συνθήκες που επικρατούν. Πρέπει να μάθουμε να μη βιαζόμαστε στην κρίση μας. Να μάθουμε να βλέπουμε ολόκληρη την εικόνα πριν εκφράσουμε τη γνώμη μας. Φυσικά, αυτό ισχύει για όλους. Εις βάρος, όμως, των διοργανωτών που προσπαθώντας να ικανοποιήσουν τους περισσότερους από εμάς συχνά κάνουν τα στραβά μάτια κρίνοντας την κατάσταση ανάλογα με τη στιγμή. Τους δικαιολογώ απόλυτα γιατί έτσι γίνεται παντού σχεδόν άρα και οι υπόλοιποι πορευόμαστε με τον όχλο και ταυτόχρονα τον χρησιμοποιούμε ως κάλυψη. Δεν το παίζω εξυπνάκιας και ούτε βγάζω την ουρά μου απ’ έξω μα μου έχει δοθεί μια ευκαιρία να αλλάξω ριζικά τον εαυτό μου και θα είμαι χαζός αν δεν την εκμεταλλευτώ.

 

 

Όσον αφορά, λοιπόν, τη δική μας πλευρά ως αθλητές κι αγωνιζόμενοι θα μπορούσαμε, για παράδειγμα, να αποφύγουμε μια διοργάνωση αν μέχρι πριν λίγες μέρες ήμασταν άρρωστοι καθώς είμαστε ακόμη φορείς του ιού. Μπορούμε να οργανώνουμε καλύτερα τις στάσεις μας στους σταθμούς τροφοδοσίας ώστε να περιορίζονται οι επαφές μας με πάρα πολύ κόσμο. Το να κουβαλάμε το προσωπικό μας κύπελλο για να πίνουμε νερό δε είναι περιττό βάρος. Όποτε αυτό είναι δυνατό, καλό είναι να προτιμάμε την προσωπική μας υποστήριξη από δικά μας άτομα και τη ξεχωριστή τροφοδοσία από αυτή κάποιου σταθμού ώστε να μη χρειαστεί να ανακατευτούμε στο χώρο μπροστά από τον πάγκο που συνήθως συνωστίζονται όλοι οι αθλητές. Οφείλουμε, επίσης, να δείξουμε σεβασμό και κατανόηση αν στο μέλλον οι κανονισμοί αγώνων αλλάξουν και γίνουν πιο αυστηροί. Είναι υποχρέωσή μας! Όπως υποχρέωσή μας είναι αντίστοιχα να στηρίξουμε όλους αυτούς που προσπαθούν να διοργανώσουν έναν αγώνα με τόσες ευθύνες για να πάμε εμείς και να βγάλουμε την τρέλα μας! Ας μην είμαστε, λοιπόν, τόσος εριστικοί και ευέξαπτοι με διοργανώσεις που αναβάλλονται, όταν φυσικά υπάρχει λόγος που ξεπερνάει τα μέτρα που έχουν παρθεί ή πάρθηκαν στο παρελθόν για τη διοργάνωση του αγώνα. Αντί αυτού ας προσφέρουμε στη διοργάνωση με κάθε δυνατό τρόπο, χαρίζοντας τη συμμετοχή μας αν αυτό είναι δυνατόν, στηρίζοντας εθελοντικά με διάφορες εργασίες ή συζητώντας, ακόμη, τρόπους που μπορεί να βελτιωθούν όλα.

 

Σίγουρα υπάρχουν πολλά περισσότερα που μπορούν να γίνουν από αυτά που ανέφερα παραπάνω. Άλλωστε, καταγράφω τις προσωπικές μου απόψεις επάνω στους προβληματισμούς που μας απασχολούν τη δεδομένη στιγμή σχετικά με το ορεινό τρέξιμο. Είμαι βέβαιος πως πολλοί από εσάς μπορείτε να γίνετε αρκετά δημιουργικοί εκφράζοντας ιδέες που είναι ικανές να βελτιώσουν το άθλημα που τόσο πολύ μας αρέσει ώστε να μη βιώσουμε ξανά αυτό που γίνεται τώρα. “Των φρονίμων τα παιδιά…” λέει ο σοφός λαός και μου ακούγεται πιο εύστοχο από ποτέ αν θέλουμε να πάρουμε μπροστά γρήγορα μετά την επόμενη μέρα!  

 

Θεοχάρης Λεζπουρίδης

ΕΠΟΜΕΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ

Latest Tweets

Η @courtdauwalter ξεκίνησε την προσπάθεια της για FKT στο περίφημο Colorado Trail: https://t.co/SeIqvFnBuf https://t.co/kXG99H3j4y
Ο Λ. Παρασκευάς και ο Λ. Πρατίλας σε μια αποκλειστική συνέντευξη για το Φθινοπωρινό και πολύ ενδιαφέρον μπουκέτο αγ… https://t.co/pA02LKnLWr
@GregoryPacks - Citro 30L, αναλυτική δοκιμή και παρουσίαση στο @Advendure_Net : https://t.co/GW95UEVAsD https://t.co/fJ5JODDZTj
Follow Advendure on Twitter

Post Gallery

Η Courtney Dauwalter ξεκίνησε την προσπάθεια της για FKT στο περίφημο Colorado Trail!

Ο Λ. Παρασκευάς και ο Λ. Πρατίλας σε μια αποκλειστική συνέντευξη για το Φθινοπωρινό και πολύ ενδιαφέρον μπουκέτο αγώνων του Tihio Race 2020!

ITRA Infographic 2013 - 2019

GREGORY Packs - Citro 30L

Φορητή ενέργεια από την Nitecore: Power Stations NPS600 & NPS200 και ηλιακό πάνελ SFP100!

DYNAFIT Alpine Running Vest & Transalper Dynastretch Vest

ITRA - COVID-19: Προτεινόμενες οδηγίες προς διοργανωτές αγώνων

Hoka Speedgoat 4: Εξαιρετικό εργαλείο για ultra-trail και μεγάλα τρεξίματα σε τεχνικά μονοπάτια!

Η Άνδρος ... αλλιώς!

Ξεκινάει το Nisos Crete - Lizard Ultra Tour 2020, το νέο εγχείρημα του Δ. Δημητρίου!

Salomon Supercross, ένα άξιο μέλος της "Cross" οικογένειας

Διάσχιση της Ορεινής Ελλάδας ενάντια στην αιολική καταστροφή των ελληνικών βουνών!