Το Advendure βρέθηκε εκεί, συμμετέχοντας αγωνιστικά στον ημιμαραθώνιο τηε διοργάνωσης, ο οποίος μας οδήγησε μέσα σε ένα σκηνικό που συνδύαζε αμπελώνες, πευκοδάση και θάλασσα, ένα χαρακτηριστικό “μωσαϊκό” της Σιθωνίας που του έδινε έναν ιδιαίτερο χαρακτήρα, πέρα από τα στενά όρια μιας δρομικής διοργάνωσης. Άλλωστε, “Σαν την Χαλκιδική δεν έχει” δεν λένε; Πήραμε λοιπόν μια πολύ δυνατή γεύση από όλο αυτό και εμείς, μέσα από το event!

Η εκκίνηση των δρομικών αγώνων δόθηκε μέσα από τις εντυπωσιακές εγκαταστάσεις του resort, με τη διαδρομή του ημιμαραθώνιου να κινείται αρχικά προς τις πλαγιές όπου απλώνονται τα αμπέλια του Porto Carras. Η εντυπωσιακή θέα προς τη Χαλκιδική, από διάφορα ψηλά σημεία της διαδρομής, ήταν συνεχώς στα μάτια μας, ενώ οι συνεχόμενες αναβάσεις στο πρώτο μισό έβαζαν δύσκολα από την αρχή κιόλας ενός αγώνα που έβγαζε πάνω από 400 μέτρα θετική υψομετρική σε “γρήγορο” αγώνα που δεν είναι ορεινού τρεξίματος, αλλά συνδυασμός ασφάλτου και χωμάτινων κομματιών.

Η συνέχεια εξελισσόταν με εναλλαγές στο τερέν, “σπάζοντας” τη μονοτονία αλλά απαιτώντας προσεκτική διαχείριση. Το δεύτερο μισό διέσχιζε ένα καταπληκτικό πυκνό πευκοδάσος, όπου όμως η ζέστη σε συνδυασμό με την χαρακτηριστική αίσθηση “έλλειψης οξυγόνου” από τα πεύκα έκανε την προσπάθεια απαιτητική. Η εικόνα και η αίσθηση αυτή μου θύμιζε έντονα καλοκαιρινές προπονήσεις σε λατρεμένα μέρη, όπως στον αγαπημένο μου Πευκιά στο Ξυλόκαστρο.

Στα τελευταία 4–5 χιλιόμετρα, η διαδρομή άλλαζε ξανά πρόσωπο και μας επιφύλασσε πολύ όμορφες εικόνες. Χωμάτινος μονοπατόδρομος δίπλα στη θάλασσα, μικρές αμμουδερές παραλίες στα αριστερά μας και ένα σκηνικό που σε προκαλούσε για μια βουτιά, με τον τερματισμό όμως να είναι κοντά και να “κερδίζει” την πρόκληση. Το φινάλε μας έφερε πίσω στο σημείο εκκίνησης, ολοκληρώνοντας έναν κύκλο που συνέδεε ιδανικά το resort με τη φύση και τη θάλασσα της Χαλκιδικής, στην οποία φυσικά ακολούθησε μια “παγωμένη” βουτιά!

Σε οργανωτικό επίπεδο, η διοργάνωση κινήθηκε σε υψηλά στάνταρτ, με πολύ καλή σήμανση, εξαιρετικούς εθελοντές και επαρκείς σταθμούς τροφοδοσίας. Μια εξαιρετικά πλούσια τσάντα αγώνα, ποιοτικές παροχές και μια τεχνική μπλούζα που ξεχώριζε, συμπλήρωσαν το puzzle της δρομικής εμπειρίας.

Πέρα όμως από τους αγώνες τρεξίματος, το Porto Carras Athlos 2026 είχε ξεκάθαρα έναν πολυαθλητικό και βιωματικό χαρακτήρα. Με περισσότερες από 800 συμμετοχές και 48 δράσεις σε τέσσερις ημέρες, η διοργάνωση λειτούργησε σαν μια συνεχής σύνθεση εμπειριών, από yoga και pilates μέχρι τένις, beach volley και γαστρονομικές δράσεις με τον καταπληκτικό Λευτέρη Λαζάρου, για τα οποία μπορείτε να διαβάσετε όλες τις πληροφορίες εδώ.

Από αυτό που ζήσαμε στην Χαλκιδική, αυτό που αξίζει ιδιαίτερα να τονιστεί είναι η συνολική κατεύθυνση. Το Porto Carras Athlos δείχνει να εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που βλέπουμε να αναπτύσσεται διεθνώς, αλλά και στην Ελλάδα: τη σύνδεση αθλητισμού, φύσης, φιλοξενίας και τοπικής κουλτούρας σε ένα ενιαίο προϊόν εμπειρίας. Εναλλακτικός τουρισμός επιπέδου στα καλύτερα του!

Μαζί με αντίστοιχες πρωτοβουλίες σε άλλες περιοχές της χώρας, διαμορφώνεται έτσι ένα νέο μοντέλο αθλητικού τουρισμού που δεν βασίζεται μόνο σε κάποιον αγώνα, αλλά στη συνολική παραμονή και πολυεπίπεδη εμπειρία των αθλητών και των συνοδών τους.

Κλείνοντας, η πρώτη έκδοση του Porto Carras Athlos μου άφησε την αίσθηση μιας διοργάνωσης με ισχυρή βάση, ξεκάθαρη ταυτότητα και μεγάλη προοπτική εξέλιξης. ‘Άλλωστε η μαγευτική Χαλκιδική είναι ιδανικό πεδίο για κάτι τέτοιο.

ΥΓ1 … Να μην ξεχάσω… το θέαμα των γλάρων που μας συνόδευαν διαρκώς ήταν πραγματικά μοναδικό. Όπου κι αν βρισκόμασταν, ό,τι κι αν κάναμε, ήταν συνεχώς γύρω μας. Δεν το έχουμε ξαναζήσει σε τέτοια ένταση και πυκνότητα, ήταν μαγευτικό!

ΥΓ2 … Αν βρεθείτε στην περιοχή, αξίζει να επισκεφτείτε την Αρχαία Όλυνθο. Μια αρχαία πολιτεία πανίσχυρη, που όμως έμελε να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο για λιγότερο από 100 χρόνια, καθώς το 348 π.χ καταστράφηκε ολοκληρωτικά από τον Φίλιππο Β’.

Δημήτρης Τρουπής

Photo copyright: Porto Carras Athlos