1986 – Σήμερα: Ρούχα & Εξοπλισμός σε ένα μακρύ ταξίδι! Κύριο

Από 03 Μαρ 2014

Αν παρατηρήσουμε προσεκτικά το κολάζ των τριών εικόνων που συνθέτουν την κεντρική φωτογραφία του άρθρου θα δούμε πόσο πολύ έχουν εξελιχτεί οι τεχνολογίες των ρούχων και του εξοπλισμού για το ορεινό τρέξιμο, από την στιγμή του πρώτου αγώνα που έγινε στην χώρα μας – πίσω στο 1986 - μέχρι και σήμερα. Αυτό είναι κάτι απόλυτα φυσιολογικό και συμβαίνει σε παγκόσμιο επίπεδο, αφού ένα άθλημα που ξεκίνησε δειλά-δειλά πριν κάποιες δεκαετίες από ανθρώπους που ήταν παθιασμένοι για το βουνό, έχει γνωρίσει τεράστια εξέλιξη την οποία φυσικά ακολούθησαν οι εταιρείες που παράγουν αθλητικό εξοπλισμό.



Το πρωί του αγώνα, μας περίμενε μια ηλιόλουστη μέρα, ήταν καλοκαίρι εξάλλου. Βγήκαμε απ το καταφύγιο έτοιμοι για την εκκίνηση. Αφού προβληματίστηκα για το τι παπούτσια θα έπρεπε να φορέσω –δυο ζευγάρια όλα κι όλα είχα- κατέληξα σ ένα ζευγάρι τρέκινγκ αρβύλας, που όμως ήταν μισό νούμερο μικρότερη απ το πόδι μου. Ήταν όμως και το μοναδικό ζευγάρι τρέκινγκ παπουτσιών που είχα, αφού ήταν το μοναδικό νούμερο που κατάφερα να βρω σ ένα και μοναδικό μαγαζί που πουλούσε τέτοια –αυτή ήταν η κατάσταση τότε” … διηγείται ο Λάζαρος Ρήγος, στο οδοιπορικό του από εκείνον τον Ορειβατικό Μαραθώνιο στον Όλυμπο, το 1986.


Αντίστοιχα η Βίκυ Καρπούζα αναφέρει στην συνέντευξη της στο Advendure, για την πρώτη της συμμετοχή στον Ορειβατικό Μαραθώνιο Ολύμπου το 1997: “Ο εξοπλισμός μου τότε; Παπούτσια ασφάλτινα, σορτς, μακό μπλουζάκι, γυαλιά και φυσικά ανύπαρκτα τα σημερινά μέσα τροφοδοσίας. Δεν φορούσα ούτε καπέλο.


Αρβύλες, αθλητικά παπούτσια εποχής για τους πιο τολμηρούς, απλά σορτσάκια και μπλουζάκια, και φυσικά ογκώδη ορειβατικά σακίδια. Οι αριθμοί των αθλητών απλοί, χωρίς τσιπάκια ενσωματωμένα, bar-code, αδιαβροχοποίηση και όλα τα καλούδια της σύγχρονης εποχής. Το ορεινό τρέξιμο στην πιο απλή του μορφή. Ακόμη και τα αποτελέσματα ήταν πεδίο διαφωνίας για το αν θα έπρεπε να υπάρχουν, μιας και για την εποχή ένα τέτοιο γεγονός δεν ήταν ακριβώς αγώνας αλλά μια συμμετοχική αθλητική διαδικασία.

 

Western States 100 miler ... 1983 και 2013!

Τα χρόνια πέρασαν σιγά-σιγά, οι αγώνες και οι συμμετέχοντες αθλητές άρχισαν να γίνονται περισσότεροι και η εξειδίκευση να έρχεται και στο ορεινό τρέξιμο. Στην φωτογραφία από τον Ορειβατικό Μαραθώνιο του 2002, οι διαφορές που βλέπουμε είναι τα κολάν και τα πιο εξελιγμένα σορτς και μπλουζάκια που πλέον είχαν αρχίσει να κάνουν την παρουσία τους, αλλά κυρίως τα παπούτσια που πλέον είχαν προσανατολισμό στην γρήγορη αλλά και ταυτόχρονα ασφαλή κίνηση στο βουνό. Οι πρόγονοι των σημερινών trail μοντέλων δηλαδή. Οι αθλητικές εταιρίες είχαν πλέον ξεκινήσει να δουλεύουν εντατικά πάνω στο αντικείμενο μιας και προέβλεπαν ότι το μέλλον του ορεινού τρεξίματος θα είναι λαμπρό.


Φυσικά ούτε λόγος εκείνες τις εποχές για gel, μπάρες και ηλεκτρολύτες κάθε μορφής. Η Βίκυ Καρπούζα θυμάται από την συμμετοχή της στο Σπάρταθλο την δεκαετία του 1990: “Τζελ; Μπάρες; Ήμασταν ικανοποιημένοι με το γιαούρτι και το ρυζόγαλο που τρώγαμε. Χορταίναμε την πείνα μας με κεφτεδάκια, με πατάτες και μακαρόνια, όπου προσφέρονταν! Ενδιάμεσα; Τίποτα… απλά έπρεπε να τρέξεις να φτάσεις στον επόμενο σταθμό για να ξαναφάς. Νερό; Μόνο από σταθμό σε σταθμό. Άντε και αν το άντεχες να έπαιρνες ένα μπουκάλι νερό στο χέρι… τίποτα παραπάνω.


Από το 2005 και μετά το ορεινό τρέξιμο γνωρίζει πλέον παγκόσμια απίστευτη αναγνώριση και φτάνοντας στην μέρες μας, ο αθλητής έχει την τελευταία λέξη της τεχνολογίας σε κάθε πτυχή της συμμετοχής του στον αγώνα. Ρούχα και εξοπλισμός συμπίεσης, buff και καπέλα που τον προστατεύουν από ηλιακή ακτινοβολία, μπλούζες και μπουφάν από ειδικές ίνες που είναι πανάλαφρα αλλά έχουν εξαιρετικές ιδιότητες αναπνοής και αδιαβροχοποίησης, φακοί με ειδικούς αισθητήρες που μεταβάλουν την H Ellie Greenwood στο WS100 - state of the art ρούχα και εξοπλισμός!ένταση του φωτός ανάλογα με το που κοιτά ο αθλητής, κάλτσες με ίνες χαλκού, ενισχύσεις στα ευαίσθητα σημεία, και άλλα πολλά. Η ηλεκτρονική χρονομέτρηση των αγώνων είναι δε κάτι που θεωρείται τετριμμένο στις μέρες μας, ενώ οι αριθμοί-bib έχουν επάνω πλήθος πληροφορίας, από τηλέφωνα ανάγκης έως bar-code και microchip.


Αν έρθουμε δε στην τεχνολογία των παπουτσιών, υπάρχει πλέον τέτοια εξειδίκευση που ήταν αδιανόητη πριν μια δεκαετία. Οι αθλητικές εταιρίες έχουν πλέον πολύ οργανωμένα τμήματα R&D – υπάρχουν δε πλέον αρκετές που εξειδικεύονται στο ορεινό τρέξιμο, εκτός των παραδοσιακών “δυνάμεων” του χώρου - και οι επιλογές που δίνουν καλύπτουν ότι μορφής τερέν έχει ένας ορεινός αγώνας αλλά και κάθε μορφή ιδιαιτερότητας που μπορεί να έχει το πόδι του αθλητή. Παπούτσια για ουδέτερο πάτημα ή υπερπρηνισμό, με πρόσφυση για λασπώδη μονοπάτια ή απορρόφηση κραδασμών για πετρώδεις επιφάνειες, κορδόνια πολλών διαφορετικών τύπων, παπούτσια ειδικά για αγώνες υπεραπόστασης ή ελαφριά για γρήγορους αγώνες. Παρακολουθώντας κάποιος τον αθλητικό τύπο και τα media βλέπει ότι έχουμε πλέον φτάσει στο σημείο να υπάρχουν άρθρα που να οδηγούν τον αθλητή στο πως θα επιλέξει παπούτσια μέσα από μια πληθώρα μοντέλων και τεχνολογιών, εκεί που στα πρώτα βήματα του αθλήματος δεν υπήρχε καν επιλογή.


Παλιά ο αθλητής κράταγε απλά μπουκάλια με νερό στα χέρια ή χρησιμοποιούσε σακίδια ορειβατικά, τελείως άβολα. Τώρα υπάρχει τέτοια ποικιλία και τέτοια πληθώρα χαρακτηριστικών που τελικά το δύσκολο είναι να διαλέξεις. Χαρακτηριστικά, όταν πήραμε στα χέρια μας το σακίδιο της WAA για τον Marathon Des Sables, κάναμε περίπου μια ώρα για να δούμε πως δουλεύουν και συναρμολογούνται όλα του τα κομμάτια, ενώ αν δεν είχε εγχειρίδιο λειτουργίας ακόμη θα ψάχναμε για κάποια λειτουργικά του χαρακτηριστικά – που λέει ο λόγος!


Στην διατροφή η εξέλιξη είναι επίσης ιδιαίτερα σημαντική. Μπορεί κάποιος να βρει ενεργειακά προϊόντα σε κάθε μορφή και περιεκτικότητα, ενώ το ίδιο συμβαίνει και με τους ηλεκτρολύτες. Δεκάδες εξειδικευμένων άρθρων προσπαθούν να αναλύσουν την στρατηγική τροφοδοσίας στους αγώνες, όταν πριν χρόνια ήταν το τελευταίο που θα ενδιέφερε τον αθλητή. Βέβαια με τα χρόνια όλοι καταλάβαμε το πόσο σημαντικός παράγοντας είναι η τροφοδοσία στους αγώνες.

 

Το νούμερο του Λάζαρου Ρήγου από τον Ορειβατικό Ολύμπου 1986 και το bib ενός αθλητή του UTMB! Η διαφορά; Tηλέφωνα, αδιαβροχοποίηση, μέγεθος, σημαία, chip, barcode κτλ!

Το τρέξιμο στο βουνό ανέκαθεν είχε να κάνει με την κίνηση εκτός δρόμου, σε ορεινά μονοπάτια και δίπλα στην φύση, με minimal εξοπλισμό και με καλή παρέα. Σαν δραστηριότητα είναι εξαιρετικά απλή, αλλά μπορεί να γίνει και πολύ σύνθετη όταν τα πράγματα γίνονται περίπλοκα σε δύσκολους και απαιτητικούς αγώνες. Παρόλα αυτά, πρέπει να είμαστε χαρούμενοι που ζούμε στην χρυσή εποχή του ορεινού τρεξίματος αλλά και των υπεραποστάσεων, και έχουμε τόσες πολλές επιλογές για τα ρούχα, τον εξοπλισμό και την διατροφή μας.


Κάποιος μπορεί να τρέχει μόνο με ένα σορτσάκι στα μονοπάτια και κάποιος άλλος να φοράει όλη την τεχνολογία επάνω του. Αυτό όμως που πραγματικά έχει σημασία είναι ότι αν χρειαστούμε κάτι, μπορούμε πλέον να το βρούμε με ευκολία και σε μεγάλη ποικιλία … η δυνατότητα επιλογής είναι αυτό που τελικά μετράει και αποτελεί ουσιαστικά την τεράστια αλλαγή που συνέβη από το 1986 έως και σήμερα…


Δημήτρης Τρουπής
Photo ©: WS100.com, GOexperience, Joe McCladdie

Δημήτρης Τρουπής

Κατάγεται από το Ξυλόκαστρο Κορινθίας και ζει μόνιμα στην Πάτρα. Συμμετείχε στην συντακτική ομάδα του Adventure Zone από το 2009, ενώ μαζί με τον Τάκη Τσογκαράκη ίδρυσαν και "τρέχουν" το Advendure.  Το τρέξιμο στα μονοπάτια των βουνών και η μεταφορά εικόνων και συναισθημάτων μέσα από τα άρθρα του αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής του. Παθιάζεται με τους αγώνες ορεινού τρεξίματος, υπεραντοχής και  περιπέτειας. Έχει πολλές συμμετοχές και διακρίσεις σε αγώνες ορεινού τρεξίματος όλων των αποστάσεων, με έμφαση στους αγώνες ultra trail.  Θεωρεί ότι το τρέξιμο και η πεζοπορία στη φύση είναι μια εσωτερική ανάγκη του ανθρώπου, μας φέρνει πιο κοντά σε αυτήν και μας κάνει να αγαπήσουμε περισσότερο το περιβάλλον.

www.advendure.com

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

ΕΠΟΜΕΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ

Latest Tweets

"Ιστορίες της Πλάκας για τις μέρες της καραντίνας: 'Παρασκευή και 13'", ο δεύτερο άρθρο της σειράς του Γιώργου Βουτ… https://t.co/dDYD0IWRLx
"Παρουσίαση και δοκιμή της απωθητικής συσκευής σκύλων Ultrasonic Dogchaser": https://t.co/KE5cIwXvHW https://t.co/YlTaHXkiYu
"'Ενα από τα ομορφότερα μονοπάτια του πεζοπορικού δικτύου της Άνδρου απειλείται", άρθρο της Αριάνας Μασέλου:… https://t.co/lqbJo9A3bC
Follow Advendure on Twitter

Post Gallery

Ιστορίες της Πλάκας για τις μέρες της καραντίνας: 'Παρασκευή και 13' ...

Παρουσίαση και δοκιμή της απωθητικής συσκευής σκύλων Ultrasonic Dogchaser!

'Ενα από τα ομορφότερα μονοπάτια του πεζοπορικού δικτύου της Άνδρου απειλείται!

Χειμερινή ανάβαση στο Κ2 - Ο Αντώνης Συκάρης στο κυνήγι του ακατόρθωτου!

Ιστορίες της Πλάκας για τις μέρες της καραντίνας: 'Πονάει πάντα η πρώτη φορά' !

Winter expedition K2 / 2020-21: Η πρώτη ελληνική, χειμερινή συμμετοχή σε αποστολή στα Ιμαλάια!

Ενώνοντας 12 καταφύγια του Ολύμπου: Ένα δύσκολο ορειβατικό εγχείρημα που ολοκληρώθηκε με επιτυχία

Nitecore SCL10: Φωτιστικό για φωτογραφικές μηχανές και αποθήκευση ενέργειας σε μια συσκευή!

Φώτης Ζησιμόπουλος: Το “Εξπρές” της Ροδόπης μιλάει στο Advendure!

SALOMON Alphacross Blast GTX® - Ένα all around παπούτσι για τα χειμερινά τρεξίματά μας

SCARPA Maverick Mid GTX - Ιδανικό για τις πρώτες πεζοπορίες σας

PETZL IKO Core: Ένας "ιδιαίτερος" φακός κεφαλής !