Τα πιο ωραία πράγματα έρχονται εκεί που δεν τα περιμένεις… και όταν έλθουν απλά δεν μπορείς να το πιστέψεις. Είναι αυτά που τα θέλεις τόσο πολύ που, όταν τα σκέφτεσαι, τα μάτια σου λάμπουν και η καρδιά σου χτυπά τόσο δυνατά που αν έχεις κάποιον δίπλα σου, θα την ακούσει;;; Μάλλον…Κρατούσα το τηλέφωνο στο χέρι και προσπαθούσα να πω στον Κώστα αυτά που έβλεπαν τα μάτια μου στην οθόνη του υπολογιστή αλλά αυτός δεν μπορούσε να ακούσει τις λέξεις μου – άκουγε την καρδιά μου…Ήμουν στην σελίδα του αγώνα Tromso SkyRace. Πέρυσι είχα προσπαθήσει να κάνω εγγραφή αλλά δεν είχα προλάβει, όλα έγιναν τόσο γρήγορα, είχε θέσεις για 200 άτομα μόνο που καλύφθηκαν σε χρόνο ρεκόρ. Μου είχαν πει κάποιοι γνωστοί μου ότι δεν πας εύκολα σε τέτοιους αγώνες, είναι extreme αγώνες, είναι σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Skyrunning, είναι για λίγους, είναι τεχνικά δύσκολοι, απαιτητικοί, έχουν μέσα κομμάτια αναρριχητικά, ορειβατικά, μεγάλη υψομετρική. Απογοητεύτηκα  - για λίγο ευτυχώς. Είχα πει μέσα μου ότι θα το δοκιμάσω για άλλη μια φορά του χρόνου και τέλος!