Virgin Forest Trail, 10 Χρόνια Ιστορίας ...

2007. Η χρονιά εκείνη είχε σηματοδοτήσει την αρχή της μεγάλης εξάπλωσης του ορεινού τρεξίματος και στην χώρα μας αφού αγώνες νέοι δημιουργούνταν με μεράκι σε όλη την επικράτεια της Ελλάδας. 13 Οκτωβρίου εκείνου του έτους. Ογδόντα επτά τολμηροί δρομείς στέκονται στην εκκίνηση του πρώτου αγώνα ultra trail στην Ελλάδα σε ένα από τα πιο παρθένα της μέρη: την Ροδόπη. O Virgin Forest Trail έπαιρνε σάρκα και οστά και έμελλε να αποτελέσει την απαρχή της εξάπλωσης και των αγώνων υπεραποστάσεων βουνού στην Ελλάδα. Παρόλο που έχουν περάσει 10 χρόνια και πολλά έχουν αλλάξει έκτοτε, τόσο στον ίδιο τον αγώνα όσο και στον χώρο του Ελληνικού Ορεινού Τρεξίματος, ο αγώνας δεν παύει ποτέ να αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά κεφάλαια στην σύντομη ιστορία του αθλήματος στην χώρα μας. Οι Αγώνες Βουνού Παρθένου Δάσους Παρανεστίου όπως είναι η επίσημη ονομασία τους αποτελούν μία από τις μεγαλύτερες διοργανώσεις τρεξίματος στην Ελλάδα με αγώνες από 10 χιλιόμετρα έως και 100 μίλια όπου εκατοντάδες αθλητές συμμετέχουν και πρωταγωνιστούν κάθε χρόνο. Καθ’ ύλην αρμόδιος για να μας μιλήσει τόσο για την ιστορία όσο και για το μέλλον της διοργάνωσης, δεν είναι άλλος από τον τεχνικό διευθυντή της, τον Μιχάλη Παπαδόπουλο!

[Advendure]: Πέρασαν κιόλας 10 χρόνια από την πρώτη εκείνη διοργάνωση που άνοιξε τις πόρτες στο ultra trail και στην χώρα μας. Πόσο μακρινή είναι αλήθεια εκείνη η εποχή; Ποιες είναι οι πρώτες σκέψεις σας όσον αφορά την συμπλήρωση της σημαντικής αυτής επετείου;

[Μ. Παπαδόπουλος]: Τα 10 χρόνια VFT είναι γεγονός. Ήταν μια παρθενική απόπειρα διοργάνωσης ενός αγώνα ultra trail στην Ελλάδα, σε ένα όντως παρθενικό περιβάλλον. Στο Παρθένο Δάσος Παρανεστίου. Υπήρχε χαρά, περιέργεια, ενθουσιασμός για το εγχείρημα απ’ όλους. Ήταν κάτι πρωτόγνωρο. Υπήρχαν όμως και φοβίες για την έκβαση της προσπάθειας. Την προσπάθεια αυτή αγκάλιασε η τοπική κοινωνία, τόσο σε επίπεδο δήμου Παρανεστίου όσο και σε επίπεδο της τότε νομαρχίας Δράμας. Ήταν μια οργανωμένη προσπάθεια ανάδειξης του φυσικού πλούτου της περιοχής, μέσα από τη συγκεκριμένη αθλητική δραστηριότητα, έχοντας τα χαρακτηριστικά της οικολογίας και της ήπιας ανάπτυξης. Ξεκίνησε η διοργάνωση με ένα αγώνα 100 χιλιομέτρων και περίπου 80 αθλητές.

 

Η εκκίνηση του αγώνα το 2007!

 

[Advendure]: Ποιο θεωρείς πως είναι το κύριο χαρακτηριστικό της διοργάνωσης που την έχει αναγάγει σε θεσμό και ψηλά στις προτιμήσεις του κοινού ορεινού τρεξίματος στην χώρα μας;

[Μ. Παπαδόπουλος]: Τα χαρακτηριστικά της διοργάνωσης που την έχουν ανάγει σε θεσμό και ψηλά στις προτιμήσεις των αθλητών του ορεινού τρεξίματος, κατά τη γνώμη μου είναι η συνέχεια της, το πανέμορφο φυσικό τοπίο, οι παροχές της διοργάνωσης σε φιλοξενία και σίτιση, το φιλικό περιβάλλον, η θέση της διοργάνωσης σε ότι αφορά την ασφάλεια των αθλητών και εθελοντών θέτοντας υψηλά στάνταρ ασφαλείας. Επίσης ο καθαρισμός και η σηματοδότηση των διαδρομών. Άλλο ένα χαρακτηριστικό είναι πιστεύω, η φιλική και συνάμα σοβαρή αντιμετώπιση των αθλητών τόσο από τους εθελοντές όσο και απ’ όλη την τοπική κοινωνία.

 

Αθλητές, διοργανωτές και εθελοντές, όλοι ένα!

 

[Advendure]: Κοιτώντας πίσω τι πιστεύεις ότι θα μπορούσε να είχε γίνει διαφορετικά έτσι ώστε η διοργάνωση να έχει πάει ακόμη ψηλότερα;

[Μ. Παπαδόπουλος]: Κάνοντας εκ των υστέρων και εκ του ασφαλούς μια αναδρομή στο παρελθόν πολλά θα μπορούσαν να ειπωθούν για το τι θα έπρεπε να είχε γίνει για μια πιο αναβαθμισμένη διοργάνωση. Θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι το VFT είναι μια δράση του Δήμου Παρανεστίου που υποστηρίζεται από την Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης και την Περιφερειακή Ενότητα της Δράμας. Συνεργάζεται με το Φορέα Διαχείρισης Οροσειράς Ροδόπης. Ακολουθεί με ότι συνεπάγεται αυτό, όλες τις νόμιμες διαδικασίες του δημοσίου με τα καλά αλλά και τις αγκυλώσεις της διαδικασίας αυτής. Άλλοτε χρονοβόρες και άλλοτε άκαμπτες. Προσπαθεί κάθε χρόνο με τα μέσα που διαθέτει και με δεδομένη την οικονομική συγκυρία, χωρίς να κάνει εκπτώσεις στην ποιότητα της διοργάνωσης να ανταπεξέλθει των αυξημένων απαιτήσεων μιας τέτοιας διοργάνωσης. Πιστεύω πως αν είχε την οικονομική δυνατότητα να τύχει μεγαλύτερης προβολής στα ΜΜΕ και είχε την ευχέρεια συνεργασίας με ένα μεγάλο υποστηριχτή θα είχε καλύτερο prestige! Συγκρίνοντας την με άλλες διοργανώσεις του εξωτερικού και σε αντιστοιχία με τα οικονομικά δεδομένα, δεν βλέπω να υστερεί σε κάτι ουσιαστικό από αυτές, πέρα από αυτό της προβολής.

 

Βενετικίδης (νικητής 1ου VFT) και Ιωαννίδης στον αγώνα το 2007

 

[Advendure]: Μία διοργάνωση αγώνα ορεινού τρεξίματος, ειδικά τέτοιου μεγέθους όπως ο Virgin Forest Trail, είναι αναμφισβήτητα ένας «ζωντανός οργανισμός». Εξελίσσεται, αλλάζει, προσαρμόζεται σε νέα κάθε φορά δεδομένα. Στην 10χρονη ιστορία του έχουν επέλθει ουκ ολίγες αλλαγές τόσο στο οργανωτικό σκέλος όσο και στο αγωνιστικό, με νέους αγώνες, αλλαγές και προσθήκες στους υφιστάμενους, όπως για παράδειγμα ο «διαμοιρασμός» των αγώνων σε άνοιξη και φθινόπωρο. Θεωρείς ότι αυτές οι αλλαγές σε βάθος χρόνου ωφέλησαν ή ζημίωσαν την διοργάνωση; Έχει καταλήξει η διοργάνωση σε κάποιο μοντέλο διεξαγωγής το οποίο θα παραμείνει στο μέλλον;

[Μ. Παπαδόπουλος]: Οι αγώνες από τη φύση τους είναι μια εξελικτική και συνάμα δυναμική διεργασία. Δεν θεωρώ ότι είναι απαραίτητα κακό, να γίνονται απόπειρες αλλαγών και πειραματισμοί, κάποτε με αποτυχία αλλά και πολλές φορές επιτυχημένα, σε οργανωτικό και αγωνιστικό επίπεδο. Λαμβάνοντας υπόψη τις γνώμες αθλητών και εθελοντών, με συλλογικότητα, χωρίς υπεροψίες και στο μέτρο του εφικτού νομίζω ότι το τελικό αποτέλεσμα είναι θετικό. Άλλωστε οι τελικές αποφάσεις στον VFT λαμβάνονται συλλογικά, ύστερα από εισήγηση του κάθε αρμόδιου. Να αναφέρω ότι με αυτή την αντίληψη έγινε η αλλαγή του σημείου εκκίνησης από την Ζαρκαδιά στο Παρανέστι. Ο πλουραλισμός της διοργάνωσης με προσθήκη νέων αγώνων, η αλλαγή της ώρας εκκίνησης κ.α. Τώρα σε ότι αφορά τον διαμοιρασμό των αγώνων σε άνοιξη και φθινόπωρο αποδείχθηκε ότι δεν ήταν αναμενόμενος των προσδοκιών μας. Δεν διεκδικούμε το αλάθητο και γι’ αυτό είμαστε εδώ για να το εξετάσουμε και να προβούμε στις απαραίτητες διορθώσεις. Τα 10 αυτά χρόνια ενασχόλησης μας με το VFT τόσο οργανωτικά αλλά και αγωνιστικά μας έχει δώσει την εμπειρία, την πεποίθηση και τη γνώση για τον μελλοντικό χαρακτήρα της διοργάνωσης.

 

Αντιμέτωποι και με τον καιρό οι δρομείς του αγώνα

 

[Advendure]: Είχαμε διαβάσει τα σχέδια που αφορούσαν στην συνεργασία της διοργάνωσης με τις Βουλγαρικές αρχές για την συν-διεξαγωγή ενός διασυνοριακού αγώνα μεταξύ Ελλάδος – Βουλγαρίας. Προβλέπεται να προχωρήσει το σχέδιο αυτό;

[Μ. Παπαδόπουλος]: Η ιδέα ενός τέτοιου εγχειρήματος υπήρξε και συνεχίζει να υπάρχει. Έγιναν συναντήσεις τόσο στη Βουλγαρία, όσο και στη Ελλάδα σε επίπεδο Ο.Ε, δημάρχων αλλά και Περιφερειακής Ενότητας. Συμμετείχαμε στις βουλγαρικές αθλητικές δραστηριότητες όπως και αυτοί στις δικές μας. Δημιουργήθηκε ένα φιλικό κλίμα σε πνεύμα συνεργασίας. Τέθηκαν τεχνικοί και οργανωτικοί προβληματισμοί. Πολλοί από αυτούς ξεπεράστηκαν. Απομένουν σε πολιτικό επίπεδο και άλλα εμπόδια που θα πρέπει να ξεπεραστούν. Είναι μια προσπάθεια που εξελίσσεται αργά μεν σταθερά δε.

 

[Advendure]: Στα 10 χρόνια ιστορίας ενός τέτοιου αγώνα σίγουρα θα υπάρχουν όμορφες, συγκινητικές, ανθρώπινες στιγμές. Μπορείς να μας αποκαλύψεις και να μας διηγηθείς μία τέτοια ιστορία;

[Μ. Παπαδόπουλος]: Πολλές είναι οι όμορφες, ανθρώπινες στιγμές στα 10 αυτά χρόνια. Άλλωστε οι αγώνες ultra trail είναι πρώτα απ’ όλα ψυχή. Εικόνες, συναισθήματα. Γέλιο, κλάμα, δάκρυα, μια ζεστή αγκαλιά, ένας καλός λόγος στη δύσκολη στιγμή. Έτσι για την αποτύπωση της υπερπροσπάθειας θα αναφέρω κάποια γεγονότα. Ήταν ο περσινός τερματισμός του τελευταίου αθλητή στο VFUT, όταν έφτασε τρικλίζοντας στην γραμμή τερματισμού, συνοδευόμενους από γνωστό διασώστη της ΕΟΔ Ξάνθης, τα χειροκροτήματα του κόσμου για την υπερπροσπάθεια του και η αγκαλιά της μάνας που τον περίμενε για πολλές ώρες αγωνιώντας για την προσπάθεια του γιού της αλλά και τη χαρά της επιτυχίας του. Μια άλλη όμορφη στιγμή είναι ο τερματισμός του Γιάννη Γερμακόπουλου, που παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε δεν ήθελε να εγκαταλείψει τερματίζοντας και αυτός αποκαμωμένος αλλά ευτυχής για την προσπάθεια του καταχειροκροτούμενος. Τέλος και εδώ θα πρέπει να γραφεί βιβλίο, είναι οι διαπιστώσεις αλλά και οι διηγήσεις των αθλητών από τις παραισθήσεις που έχουν σε τέτοιους αγώνες!

 

Μαγικά γεφύρια στην διαδρομή...

 

[Advendure]: Από την άλλη μεριά σίγουρα για έναν διοργανωτή δεν λείπουν και οι άσχημες στιγμές, αυτές στις οποίες κλήθηκε να πάρει δύσκολες αποφάσεις ή στιγμές στις οποίες πικράθηκε…

[Μ. Παπαδόπουλος]: Σίγουρα, όπου χαρά υπάρχει και η λύπη. Από τις άσχημες στιγμές ήταν η ώρα που πήραμε την απόφαση να διακόψουμε τον αγώνα VFUT και να ακυρώσουμε όλους τους αγώνες της διοργάνωσης 2014. Ήταν μια άσχημη στιγμή, μια δύσκολη απόφαση που έπρεπε να πάρουμε και για την οποία δεν μετάνιωσα στιγμή. Υπήρξε στεναχώρια μεγάλη για τη διακοπή και την ακύρωση των αγώνων. Το προσπαθήσαμε πολύ όλη τη βδομάδα για να ανταπεξέλθουμε των δυσκολιών, αλλά ο καιρός είχε αντίθετη άποψη. Ήταν μια θεομηνία που ξέσπασε τη συγκεκριμένη στιγμή και όχι μια κακοκαιρία της εποχής. Ξέρω ότι πολλοί πικράθηκαν, ενοχλήθηκαν για την απόφαση μας αυτή αλλά σε ότι αφορά την ασφάλεια αθλητών και εθελοντών η διοργάνωση δεν κάνει εκπτώσεις. Αυτή βέβαια η κακή στιγμή, μας έκανε σοφότερους, καθιερώνοντας εναλλακτικές διαδρομές σε περίπτωση κακοκαιρίας, πράγμα που δεν μπορούσε να γίνει το 2014.

 

[Advendure]: Ένα από τα πιο δυνατά χαρακτηριστικά των αγώνων του Παρανεστίου είναι ομόφωνα η εμπλοκή της τοπικής κοινωνίας τόσο σε επίπεδο οργανωτικό όσο και σε εθελοντικό. Πόσο σημαντικό πιστεύεις είναι αυτό το γεγονός για την μακροημέρευση των αγώνων;

[Μ. Παπαδόπουλος]: Οι αγώνες της διοργάνωσης είναι μια συλλογική προσπάθεια. Η Ο.Ε είναι μια χούφτα άτομα, που από μόνα τους δεν θα μπορούσαν να φέρουν εις πέρας όλη αυτή την προσπάθεια. Η βοήθεια των εθελοντών είναι πολύ σημαντική. Είναι το Α και το Ω της διοργάνωσης. Το θεωρούν δική τους υπόθεση. Η τοπική κοινωνία αγκάλιασε εξ αρχής τη διοργάνωση και τη στήριξε. Δεν θα ξεχάσω την άμεση ανταπόκριση και κινητοποίηση των εθελοντών αλλά και της τοπικής κοινωνίας διαθέτοντας όποιο μέσο είχαν το 2014 για τον απεγκλωβισμό και τη μεταφορά των αθλητών στο Παρανέστι. Η διοργάνωση τους θεωρεί φίλους και συνεργάτες.

 

Ηρωικοί οι εθελοντές

 

[Advendure]: Επειδή ο πολύς κόσμος δεν καταλαβαίνει (και είναι λογικό αυτό) ποιες είναι οι πρακτικές και τεχνικές δυσκολίες για την ομαλή έκβαση ενός τόσο πολύπλοκου εγχειρήματος όπως η παράλληλη διεξαγωγή τόσων αγώνων σε ένα τόσο απομακρυσμένο περιβάλλον. Θα ήθελες να αναφερθείς σε κάποιους ανθρώπους συγκεκριμένα που εργάζονται νυχθημερόν έτσι ώστε να είναι όλα στην θέση τους στις 14 και 15 Οκτώβρη;

[Μ. Παπαδόπουλος]: Θα πρέπει να γίνει γνωστό σε όλους και είναι μια ευκαιρία αυτή μέσω του Advendure να επισημάνω τις ιδιαιτερότητες της διοργάνωσης VFT. Διεξάγεται στο πιο ακραίο σημείο της Ελλάδας, με μεγάλη δυσκολία πρόσβασης. Ειδικά αν οι καιρικές συνθήκες δεν είναι καλές σε πολλά σημεία είναι αποτρεπτική η πρόσβαση. Οι επικοινωνίες είναι προβληματικές αφού υπάρχουν πολλά νεκρά σημεία όπου δεν υπάρχει σήμα κινητής τηλεφωνίας. Στο μεγαλύτερο τμήμα της διαδρομής δεν υπάρχουν οικισμοί και χωριά που να προσφέρουν στέγαση. Υπάρχουν πάμπολλα ρέματα που σε δεδομένες συνθήκες μπορούν να μεταβάλλουν το τοπίο. Παρ’ όλες αυτές τις δυσκολίες η διοργάνωση φροντίζει και προσπαθεί με ίδιους πόρους, να ανοίξει τους δρόμους για την πρόσβαση στα Σημεία Τροφοδοσίας, να εξασφαλίσει την επικοινωνία τοποθετώντας κεραίες με σύμμαχο το σύλλογο ραδιοερασιτεχνών Δράμας και σε συνεργασία με εταιρεία κινητής τηλεφωνίας να αυξήσει το σήμα τηλεφωνίας. Να μεταφέρει υλικά, καυσόξυλα, τροφές σε όλα τα σημεία. Να επανδρώσει δύσκολα Σημεία Ελέγχου. Να εξασφαλίσει την έγκαιρη μεταφορά τραυματιών. Να καθαρίσει και να απομακρύνει τεράστιους κορμούς πεσμένων δέντρων από τα μονοπάτια. Έχει εξασφαλίσει ένα αξιόπιστο σύστημα καταγραφής των αθλητών. Διέσωσε παραδοσιακά γεφύρια και φροντίζει για την ασφαλή διέλευση των μεγάλων παραποτάμων του Νέστου. Χρησιμοποιεί τέσσερεις ομάδες διάσωσης. Για όλους λοιπόν αυτούς τους ανθρώπους, που είτε είναι σε θέση προβολής είτε τελείως αφανείς και φροντίζουν για την επιτυχή έκβαση της διοργάνωσης ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!

 

[Advendure]: Είναι πλέον γεγονός η αύξηση του αριθμού των αγώνων συνολικά αλλά και ιδιαίτερα των ultra trail αγώνων ενώ μαθαίνουμε ότι και για το 2017 ετοιμάζονται νέες προσθήκες στο καλεντάρι. Πιστεύεις πράγματι ότι υπάρχει χώρος για τόσο πολλούς ultra trail αγώνες;

[Μ. Παπαδόπουλος]: Το ότι υπάρχουν αγώνες είναι καλό από πρώτη άποψη. Ο συναγωνισμός σε κάνει καλύτερο. Ο κάθε αγώνας, η κάθε διοργάνωση έχει τα χαρακτηριστικά της. Ο κάθε αθλητής, ο κάθε ενδιαφερόμενος επιλέγει τι είναι αυτό που τον εκφράζει, που επιθυμεί και ανάλογα μπορεί να αποφασίζει. Οι διοργανωτές έχουν καθήκον να προσφέρουν καλές υπηρεσίες, όμορφες διαδρομές, να είναι συνεπείς με τους κανονισμούς και να παρέχουν ασφάλεια. Ο καιρός και μόνο αυτός θα δείξει αν οι αύξηση των αγώνων είναι μια μόδα της εποχής, που όσο γρήγορα αναπτύχθηκε τόσο γρήγορα θα ατονήσει ή είναι μια αναγκαιότητα και μια στάση ζωής. Θα πρέπει να αναφέρω όμως και το γεγονός ότι υπάρχουν αγώνες και διοργανώσεις που στήνονται σε αντιπερισπασμό άλλων αγώνων, από προσωπικές κόντρες και πικρίες, αγώνες που αποσκοπούν σε μόνο οικονομικό όφελος. Υπάρχουν και αυτά!

 

 

[Advendure]: Μία επέτειος συμπλήρωσης 10 ετών για μία διοργάνωση είναι σίγουρα σπουδαίο γεγονός. Τι να περιμένουν όσοι ταξιδέψουν μέχρι το Παρανέστι φέτος, αθλητές και συνοδοί, από την διοργάνωση; Θα υπάρξουν παράλληλες επετειακές εκδηλώσεις ή … είναι έκπληξη;

[Μ. Παπαδόπουλος]: Φέτος με τη συμπλήρωση των 10 χρόνων η διοργάνωση είναι εκ των πραγμάτων επετειακή. Υποστηρίζεται από τον ΕΟΤ, το γραφείο της Ε.Ε στην Ελλάδα, την ΚΕΔΕ. Προγραμματίζουμε πολλές παράλληλες εκδηλώσεις για παιδιά και μεγάλους, με αθλητικά Ολυμπιακά παιχνίδια για παιδιά και μουσικές συναυλίες για μικρούς και μεγάλους. Αλλαγές στον τρόπο απονομής βραβείων και επάθλων. Τιμώντας όχι μόνο τους νικητές αλλά και όλους τους συμμετέχοντες.

 

[Advendure]: Θα θέλαμε να κλείσεις την κουβέντα με μία ευχή…

[Μ. Παπαδόπουλος]: Θα ευχόμουν καλούς τερματισμούς σε όλους τους συμμετέχοντες, έναν καλό καιρό που να βοηθήσει τις προσπάθειες αθλητών και εθελοντών και για τους επισκέπτες χαρούμενη παραμονή στο Παρανέστι!

 

[Advendure]: Σε ευχαριστούμε πολύ! Καλή επιτυχία σε όλους, διοργανωτές και αθλητές! 

Τάκης Τσογκαράκης

Η αγάπη του για το βουνό ξεκινάει πολλά χρόνια πίσω με τις πρώτες αναβάσεις στην αγαπημένη του Πάρνηθα και μετέπειτα με την σχολή Ορειβασίας του ΕΟΣ Αχαρνών. Το 2007 έτρεξε τον πρώτο του αγώνα ορεινού τρεξίματος και από τότε ονειρεύεται "όλο και ψηλότερα, όλο και μακρύτερα". Ελπίζει να το κάνει για πολλά χρόνια ακόμα...

www.advendure.com