Το μυστήριο των μοναχών Lung-Gom-Pa & Tendai Κύριο

Από 15 Νοε 2012

Όλοι εμείς που ασχολούμαστε με το τρέξιμο και ιδιαίτερα με τις υπεραποστάσεις συχνά αναφερόμαστε στην έννοια της αυτοσυγκέντρωσης, του στοχασμού, καθώς και στις ιδιαίτερες πνευματικές καταστάσεις που αντιμετωπίζουμε τόσο κατά την διάρκεια των προπονήσεων μας όσο και στους μεγάλους αγώνες. Υπάρχουν όμως δυο "ιδιαίτερες" κατηγορίες ανθρώπων, στο μακρινό Θιβέτ και στην Ιαπωνία, που έχουν συνδέσει την θρησκεία και την έννοια της αναζήτησης του διαφωτισμού (meditation, enlightenment) διαμέσου του τρέξιματος, σε επίπεδα που κανείς μας δεν μπορεί να βιώσει, μα ούτε καν να φανταστεί! Θα επιχειρήσουμε να ρίξουμε λίγο φώς στο μεγάλο και ανεξιχνίαστο μυστήριο των μοναχών Lung-Gom-Pa του Θιβέτ, και να παρουσιάσουμε την απίστευτη διαδικασία ένταξης στο τάγμα των μοναχών Tendai του βουνού Hiei στην Ιαπωνία.

Το μυστήριο των Θιβετιανών μοναχών Lung-Gom-Pa

Ο τελευταίος δυτικός που διέσχισε το Θιβέτ πρίν την Κινεζική εισβολή του 1950, ήταν ο γεννηθείς στην Γερμανία αλλά βουδιστής μοναχός Lama Anagarika Govinda, ο οποίος επισκέφθηκε το 1947 τα δυο μόλις εναπομείναντα μοναστήρια που συνέχιζαν να διδάσκουν την τεχνική των μοναχών Lung-Gom-Pa, γράφοντας το ντοκουμέντο '"The Way of the White Clouds" σχετικά με τις εμπειρίες του. Η αποκρυπτογράφηση των λέξεων που συνθέτουν το όνομα των μοναχών αυτών φανερώνει και την διαδικασία που κρύβεται πίσω απο την τεχνική τους. To Lung (προφέρεται rlun) συμβολίζει τον αέρα και την ζωτική ενέργεια, το Gom την αυτοσυγκέντρωση και συνολικά το Lung-Gom-Pa σημαίνει "αυτός που κατάφερε να διοχετεύσει την πνευματική του ενέργεια μέσα απο την μεγάλη αυτοσυγκέντρωση και την εξάσκηση της αναπνοής ώστε να ξεφύγει απο τα φυσικά όρια που θέτει το σώμα του".

 

Η θρυλική διαδικασία ένταξης περιελάμβανε τα ακόλουθα στάδια:

1. Απομόνωση σε μια σπηλιά για τρία χρόνια, σε πλήρη ανωνυμία και απαρνούμενος ακόμη και το ονομά του.

2. Εξάσκηση της αναπνοής και ψαλμωδία βουδιστικών μάντρα

3. Εξάσκηση αλμάτων πρός τα πάνω με τα πόδια σταυρωμένα στην στάση του Βούδα χωρίς χρήση των χεριών. Επαναλήψεις αναρίθμητες. Το σημερινό Yiogi flying είναι κοντά στις τεχνικές αυτές.

4. Επιστροφή στον κόσμο μετά απο τα τρία χρόνια με τεράστια επίπεδα αυτοσυγκέντρωσης και ελέγχου της αναπνοής και του σώματος.

Ο ενταγμένος Lung-Gom-Pa (Maheketang) μοναχός μπορούσε να τρέχει ακατάπαυστα για χρονικά διαστήματα 48 ωρών αποστάσεις πάνω απο 200 μίλια, χρησιμοποιώντας ιδιαίτερη τεχνική η οποία φαινόταν στον παρατηρητή σαν να "κυλάει" επάνω απο το έδαφος πατώντας ανάλαφρα στις μύτες των ποδιών τρέχοντας με μεγάλα άλματα. Ένας δρομέας κάθε χρονιά, σύμφωνα με τις αρχαίες παραδόσεις του Θιβέτ, έπρεπε να διασχίσει τρέχοντας όλη την χώρα για να ξορκίσει τους δαίμονες που την επηρέαζαν. Το τρεξιμό του κρατούσε περίπου έξι εβδομάδες και η αποστολή ήταν να συλλέξει τους δαίμονες, να τους φέρει πίσω στο μοναστήρι και να λυτρώσει την χώρα. Μετά τις αρχές του εικοστού αιώνα, μόνο δυο μοναστήρια εξασκούσαν την διαδικασία. Το Nyang-to Kyi-phug και το Samding.

Οι μοναχοί αυτοί παρέμεναν μυστήριο για τον Δυτικό κόσμο, καθώς ούτε και ό ίδιος ο Govinda είχε καταφέρει να δει κάποιον Lung-Gom-Pa να διασχίζει περιοχές του Θιβέτ. Η μόνη Δυτική μαρτυρία που θεωρείται έγκυρη προέρχεται απο μια Γαλλίδα εξερευνήτρια - την Alexandra David-Neel - η οποία το 1924 και καθώς διέσχιζε μια στέπα κάπου στο βόρειο Θιβέτ (Chang Thang) διέκρινε μια φιγούρα, σχεδόν εξαυλωμένη και πανάλαφρη, να την πλησιάζει κάνοντας μεγάλα ταχύτατα άλματα σαν να μην αγγίζει με δύναμη το έδαφος αλλά να ίπταται κάνοντας γκέλ μετά την στιγμιαία επαφή με αυτό. Την προσπέρασε με εκπληκτική ταχύτητα και χάθηκε στον ορίζοντα. Η μαρτυρία αυτή είναι μια απο τις λίγες που ισχυρίζονται ότι είδαν έναν Lung-Gom-Pa σε δράση!

Με την εισβολή των Κινέζων και την καταστροφή των μοναστηριών του Θιβέτ φάνηκε αρχικά ότι σταμάτησε η παράδοση αυτή. Εικάζεται όμως ότι ακόμη και σήμερα συνεχίζεται αλλά μακριά απο τα μάτια του κόσμου, σαν ένα καλά κρυμμένο μυστικό. Κανείς στο Θιβέτ δεν θα μιλήσει σε έναν Δυτικό γι'αυτό, εντείνοντας το αίνιγμα που συνοδεύει του μοναχούς δρομείς. Άλλωστε ποτέ δεν επιδίωξαν την προβολή αλλά την πνευματική τους ανύψωση και το σπάσιμο των φυσικών ορίων του ανθρώπινου σώματος

 

Η παράδοση των Γιαπωνέζων μοναχών Tendai του βουνού Hiei

 

Το βουνό Hiei θεωρείται ιερό στην Ιαπωνία. Μέσα στα δάση που το καλύπτουν κρύβονται μοναστήρια στα οποία για αιώνες ακολουθείται η περίφημη εξάσκηση των μοναχών Tendai που ονομάζεται kaihogyo training. Η παράδοση αυτή χάνεται στα βάθη των αιώνων, και ακολουθείται ευλαβικά απο το 831 μ.χ περίπου. Δεν αποτελεί όμως μυστήριο όπως οι Lung-Gom-Pa του Θιβέτ, μιας και ακολουθείται ανοιχτά και στις μέρες μας, αν και ένας Δυτικός θα δυσκολευτεί να πάρει άδεια να την παρακολουθήσει και κυρίως να την φωτογραφίσει.

Ο μοναχός που θα θελήσει να εκπαιδευτεί ώς Tendai, ονομάζεται gyoja, και σκοπό έχει να φτάσει στον διαφωτισμό ακολουθώντας το μονοπάτι της Βουδιστικής διδασκαλίας αλλά ταυτόχρονα φτάνοντας το σώμα του σε απίστευτα όρια μέσα απο την υπεραντοχή. Η διαδικασία εκπαίδευσης κρατάει 7 χρόνια και ο μοναχός παίρνει όρκο ότι αν μπεί σε αυτήν και αναγκαστεί να την εγκαταλείψει πρέπει να δώσει τέρμα στην ζωή του! Πάντα η Ιαπωνική παράδοση έδινε άλλωστε μεγάλη έμφαση στην αυτοκτονία ως επακόλουθο μιας τρανταχτής αποτυχίας. Κατά μήκος των μονοπατιών που διατρέχουν οι μοναχοί υπάρχουν ενθύμια - σημεία τιμής και προσευχής - γι'αυτούς που δεν μπόρεσαν να ολοκληρώσουν την διαδικασία και έθεσαν τέρμα στην ζωή τους στα σημεία αυτά.

Η ιεροτελεστία που ακολουθεί ο gyoja είναι ιδιαίτερη. Καθαρίζονται καταρχάς όλα τα μονοπάτια του βουνού απο ότι θα μπορούσε να του βλάψει τα πόδια. Του δίνεται μια λευκή ρόμπα την οποία δένει με ένα σκοινί, και επίσης ένα μαχαίρι. Αυτά τα δυο μέσα θα χρησιμοποιήσει για να δώσει τέρμα στην ζωή του αν δεν καταφέρει να ολοκληρώσει την διαδικασία. Ογδόντα ζευγάρια σανδάλια θα φορέσει κατά την δοκιμασία, όπως και ένα ιδιαίτερο καπέλο. Υπάρχει μια ολόκληρη διαδικασία και ένα πλήθος περιορισμών και υποχρεώσεων που ακολουθεί κατά τα τρεξίματα του. Ο αναγνώστης μπορεί να εμβαθύνει εδώ. Τα 7 χρόνια εκπαίδευσης κατανέμονται ως εξής:

- Στα πρώτα 3 χρόνια πρέπει να τρέξει 40 χιλιόμετρα την ημέρα για 100 συνεχόμενες ημέρες

- Τον τέταρτο και τον πέμπτο χρόνο θα τρέξει 40 χιλιόμετρα την ημέρα για 100 συνεχόμενες ημέρες επαναλαμβάνοντας την ρουτίνα αυτή και δεύτερη φορά μέσα στην χρονιά!

- Την έκτη χρονιά θα τρέχει 60 χιλιόμετρα την ημέρα για 100 συνεχόμενες ημέρες

- Την έβδομη χρονιά το τρέξιμο περιλαμβάνει 84 χιλιόμετρα την ημέρα για 100 συνεχόμενες ημέρες και 40 χιλιόμετρα για τις επόμενες 100.

- Μετά το πέρας των 7 ετών, και ως τελευταίο στάδιο δοκιμασίας, θα ξεκινήσει ένα διάστημα εννέα ημερών αυτοσυγκέντρωσης και προσευχής χωρίς φαγητό, νερό, και ύπνο, που ονομάζεται doiri και ετοιμάζεται γι'αυτό πολύ καιρό πρίν. Θεωρείται, σε συνδυασμό με την εξοντωτική επτάχρονη δοκιμασία που έχει ήδη περάσει ο υποψήφιος, κάτι το απίστευτα δύσκολο.

Η διαδικασία τρεξίματος ξεκινά κάθε μέρα στις 24.00 το βράδυ, και φυσικά ο μοναχός συμμετέχει και στην πνευματική λειτουργία του μοναστηριού του κατά την διάρκεια κάθε ημέρας. Η διατροφή τους καθημερινά δεν ξεπερνά τις 1.000 με 1.200 θερμίδες και είναι κυρίως φυτικής προέλευσης, χωρίς αυτό να επηρεάζει την συνολική εικόνα τους και την υγεία τους, μιας και τους έχει γίνει τρόπος ζωής. Σιγά-σιγά αποκτούν απίστευτες ικανότητες να κοιμούνται ακόμη και όταν προχωρούν, και ακόμη να ξεκουράζουν με ιδιαίτερη τεχνική μέρη του σωματός τους ενώ τρέχουν (ώμοι, πλάτη κτλ...).

Στο τέλος αυτής της εξοντωτικής διαδικασίας ο μοναχός γίνεται πλέον kaihogyo, και θεωρείται ότι έχει φτάσει στα υψηλότερα επίπεδα πνευματικής ανύψωσης, φυσικής αντοχής και αυτοσυγκέντρωσης. Μέχρι το 1885 μόνο 46 μοναχοί είχαν ολοκληρώσει με επιτυχία την διαδικασία. Το βιβλίο The Marathon Monks of Mount Hiei του John Stevens αποτελεί μια σε βάθος ανάλυση του φαινομένου της εκπαίδευσης των 1.000 ημερών των μοναχών.

Το ντοκυμαντέρ που ακολουθεί δίνει μια λεπτομερέστερη περιγραφή των Tendai και της μοναστηριακής ζωής και εκπαίδευσης τους.

 

 

Υπάρχουν όρια στην ανθρώπινη υπόσταση; Το πνεύμα και η δύναμη του μυαλού μήπως είναι καθοριστικοί παράγοντες και για την δύναμη του σώματος; Οι Ανατολικές θρησκείες ίσως δίνουν κάποιες απαντήσεις μέσα απο παραδείγματα σαν αυτά που αναλύονται στο άρθρο, αλλά κρατάνε και καλά κρυμμένα μυστικά σε ένα πέπλο μυστηρίου. Αυτό όμως που σίγουρα προτείνουν και αποτελεί σημαντικό στοιχείο, είναι ότι η διαδικασία της κατανόησης των ανθρώπινων ορίων είναι ο μόνος δρόμος για να βρούμε την εσωτερική μας ισορροπία...

 

Δημήτρης Τρουπής

Δημήτρης Τρουπής

Κατάγεται από το Ξυλόκαστρο Κορινθίας και ζει μόνιμα στην Πάτρα. Συμμετείχε στην συντακτική ομάδα του Adventure Zone από το 2009, ενώ μαζί με τον Τάκη Τσογκαράκη ίδρυσαν και "τρέχουν" το Advendure.  Το τρέξιμο στα μονοπάτια των βουνών και η μεταφορά εικόνων και συναισθημάτων μέσα από τα άρθρα του αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής του. Παθιάζεται με τους αγώνες ορεινού τρεξίματος, υπεραντοχής και  περιπέτειας. Έχει πολλές συμμετοχές και διακρίσεις σε αγώνες ορεινού τρεξίματος όλων των αποστάσεων, με έμφαση στους αγώνες ultra trail.  Θεωρεί ότι το τρέξιμο και η πεζοπορία στη φύση είναι μια εσωτερική ανάγκη του ανθρώπου, μας φέρνει πιο κοντά σε αυτήν και μας κάνει να αγαπήσουμε περισσότερο το περιβάλλον.

www.advendure.com

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

ΕΠΟΜΕΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ

Latest Tweets

"'Ενα από τα ομορφότερα μονοπάτια του πεζοπορικού δικτύου της Άνδρου απειλείται", άρθρο της Αριάνας Μασέλου:… https://t.co/lqbJo9A3bC
"Χειμερινή ανάβαση στο Κ2 - Ο Αντώνης Συκάρης στο κυνήγι του ακατόρθωτου", αποκλειστική συνέντευξη στο… https://t.co/WLermEBH6o
"Ιστορίες της Πλάκας για τις μέρες της καραντίνας: 'Πονάει πάντα η πρώτη φορά'" .. από τον Γιώργο Βουτυρόπουλο, στο… https://t.co/jxIlqQflJ7
Follow Advendure on Twitter

Post Gallery

'Ενα από τα ομορφότερα μονοπάτια του πεζοπορικού δικτύου της Άνδρου απειλείται!

Χειμερινή ανάβαση στο Κ2 - Ο Αντώνης Συκάρης στο κυνήγι του ακατόρθωτου!

Ιστορίες της Πλάκας για τις μέρες της καραντίνας: 'Πονάει πάντα η πρώτη φορά' !

Winter expedition K2 / 2020-21: Η πρώτη ελληνική, χειμερινή συμμετοχή σε αποστολή στα Ιμαλάια!

Ενώνοντας 12 καταφύγια του Ολύμπου: Ένα δύσκολο ορειβατικό εγχείρημα που ολοκληρώθηκε με επιτυχία

Nitecore SCL10: Φωτιστικό για φωτογραφικές μηχανές και αποθήκευση ενέργειας σε μια συσκευή!

Φώτης Ζησιμόπουλος: Το “Εξπρές” της Ροδόπης μιλάει στο Advendure!

SALOMON Alphacross Blast GTX® - Ένα all around παπούτσι για τα χειμερινά τρεξίματά μας

SCARPA Maverick Mid GTX - Ιδανικό για τις πρώτες πεζοπορίες σας

PETZL IKO Core: Ένας "ιδιαίτερος" φακός κεφαλής !

Ο Αλέξανδρος Φωτιάδης και η Σουλτάνα Τόκα νικητές στο 1ο Goumarostali Vertical Mile!

Οργάνωση Σακιδίου Πεζοπορίας!