Ο αγώνας ξεκίνησε και η έντονη υγρασία και ζέστη στην ατμόσφαιρα δημιουργούσε συνθήκες πίεσης και δυσφορίας. Είναι γεγονός πως όλοι ξεκινήσαμε τον αγώνα πολύ δυναμικά και γρήγορα. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με τις επικρατούσες συνθήκες θα ανάγκαζε πολλούς αργότερα να εγκαταλείψουν τον αγώνα. Ο αγώνας κυλούσε ήρεμα και σε ευνοϊκούς για εμένα ρυθμούς καθώς όσο μπορούσα κρατούσα δυνάμεις για τα τελευταία τμήματα τις διαδρομής. Η ανάβαση μέχρι το Οροπέδιο των Μουσών στο 61km κύλησε πολύ καλά και άνετα και δεν κρύβω πως με γέμισε ελπίδες για έναν καλό τερματισμό. Έλα όμως πως τα πράγματα δεν θα κυλούσαν έτσι για πολύ ακόμα. Μετά το καταφύγιο του Κάκαλου διαπίστωσα αίφνης πως τα πόδια μου δεν ήθελαν την τεχνική κατηφόρα και πονούσαν οι αρθρώσεις. Αμυντική στάση με περπατοτρέξιμο μέχρι την Μεταμόρφωση και τις παρυφές του Σκολιού. Ο Γολγοθάς μέχρι το υψηλότερο σημείο της διαδρομής το Σκολιό στα 2911m βγήκε με ένα βήμα μπροστά και δύο πίσω.

Ήρθε το ξημέρωμα και η ανατολή του ήλιου με γέμισε αυτοπεποίθηση. Δυστυχώς όμως, το γεγονός που δεν μπορούσα να τρέξω δυναμικά τις κατηφόρες συνεχίστηκε μέχρι το Μπιχτέσι. Μου στοίχισε πολύ αφενός γιατί θεωρώ πως η κατηφόρα είναι το δυνατό μου σημείο ως αθλητή και αφετέρου γιατί θεωρούσα πως είχα κρατήσει αρκετές δυνάμεις από σωστή διαχείριση ακριβώς για το σημείο αυτό. Είπα στον εαυτό μου πως μάλλον θα είναι ο Olympus Marathon που με χρέωσε ποικιλοτρόπως και καθησύχασα. Μετά το Μπιχτέσι βρήκα τα πόδια μου και τον ρυθμό μου. Έσωσα ότι μπορούσα τερματίζοντας δυνατά και με αρκετά αποθέματα ενέργειας για τον Faethon. Οι 18 ώρες σίγουρα δεν μπορώ να πω ότι είναι ένας αντιπροσωπευτικός χρόνος αν το δούμε αποσπασματικά. Είμαι όμως απόλυτα ευχαριστημένος από την εμφάνισή μου μιας και είχα στα πόδια το 5:46 του Olympus Marathon και σε μια εβδομάδα έχω να αντιμετωπίσω τον σκληρό Faethon.

Ο εξοπλισμός της Inov-8 λειτούργησε άψογα χωρίς να με προβληματίσει. Προτίμησα να τρέξω με ζώνη μέσης τα περισσότερα τμήματα και χρησιμοποίησα σακίδιο μόνο στα απομακρυσμένα και ψηλά τμήματα (από Κορομηλιά μέχρι Μπιχτέσι) για να έχω μαζί όλα τα απαραίτητα για το κρύο που ευτυχώς δεν χρειάστηκαν. Χρησιμοποίησα μπατόν καθόλη την διάρκεια του αγώνα (κατηφόρα-ανηφόρα) επιλογή που με βοήθησε πολύ κυρίως στην ισορροπία και την απόσβεση κραδασμών μετά τα πολλά χιλιόμετρα. Στους κεντρικούς σταθμούς άλλαζα πάντα μπλουζάκι και buff ή καπέλο για την αίσθηση της φρεσκάδας. Μάταια όμως καθώς η υγρασία τα μούσκευε στο λεπτό.

Η τροφοδοσία στηρίχθηκε ξανά στο Perpetuem της Hammer Nutrition που το χρησιμοποίησα καθ’ όλη την διάρκεια του αγώνα. Στους σταθμούς τροφοδοσίας γέμιζα νερό και έπινα πού και που λίγο coca-cola, ενώ στους κεντρικούς σταθμούς έτρωγα περίπου δύο βραστές πατάτες. Ήταν αρκετά πιστεύω και γενικά ένιωθα ενεργειακά καλυμμένος. Επέλεξα να μείνω στους 2 Endurolytes ανά ώρα μιας και η υγρασία ήταν έντονη κυρίως στην αρχή του αγώνα και η ζέστη αρκετή στο τελείωμα του αγώνα μου. Σίγουρα δεν μετάνιωσα καθόλου για την επιλογή μου αυτή.

Τι με περιμένει? Ένας πολύ σκληρός αγώνας ορεινού τρεξίματος που δημιουργήθηκε το 2012 στην περιοχή της Ελασσόνας. Η διαδρομή του, μήκους 42 χιλιομέτρων με έναρξη και τερματισμό στον Κοκκινοπηλό, διασχίζει τις ανατολικές κυρίως πλαγιές του Ολύμπου, περνώντας από μια σειρά 10 κορυφών πάνω από τα 2000m. Η ιστορία με φέρνει να τρέξω στον πλέον skyrunning μαραθώνιο της χώρας για πρώτη φορά και μάλιστα μετά από μόλις μια εβδομάδα ξεκούρασης. Μέλημά μου να επανέλθω σωματικά ώστε να είμαι στην καλύτερη δυνατή κατάσταση τηρουμένων των αναλογιών. Ψυχικά ξέρω πως είμαι έτοιμος από τώρα. Καλή αντάμωση…