Ξένη ορολογία που μεταφράζεται σε «υποστήριξη». Όλοι μας ξέρουμε την έννοιά της, τη σημασία της και την χρησιμότητά της. Άλλοι την έχουν υποστεί και άλλοι τη προσφέρουν… απλόχερα. Άλλοι και τα δυο, ανάλογα από ποια πλευρά του αγώνα βρίσκονται. Θεωρώ πολύ σημαντικό να έχει περάσει κάποιος αθλητής και από τη θέση του support. «Βλέπει» αλλιώς τον αγώνα, τον αγωνιζόμενο και τις συνθήκες. Κάποιος επιπόλαια σκεπτόμενος θα έλεγε ότι είναι εύκολη υπόθεση να ταΐζεις και να συμπαραστέκεσαι σε έναν αθλητή. Κάποιος σοβαρά σκεπτόμενος όμως θα έλεγε ότι είναι πολύπλευρη υπόθεση να συμπάσχεις σε όλα τα επίπεδα υποστήριξης του. Γιατί είναι πολύπλευρη η υποστήριξη, όπως και να το κάνουμε.

Το Wave Ascend 8 αποτελεί μια πρόταση Door-to-Trail της Mizuno, η οποία διατηρεί τα επιτυχημένα χαρακτηριστικά των προηγούμενων εκδόσεων,  προσθέτοντας όμως κάποιες σημαντικές βελτιώσεις που κυρίως έχουν να κάνουν με την ενίσχυση της σταθερότητας, την πρόσφυση αλλά και την άνεση που προσφέρει το παπούτσι. Η σχεδίαση του είναι για ουδέτερο πάτημα, αλλά μπορεί να φορεθεί και από αθλητές με ελαφρύ υπερπρηνισμό λόγω των χαρακτηριστικών πλευρικής στήριξης που έχει, ενώ ακολουθεί την παραδοσιακή γραμμή με ένα drop της τάξης των 12 mm. Στο άρθρο παρουσιάζουμε και αναλύουμε με λεπτομέρεια τις σημαντικότερες από τις τεχνολογίες που χρησιμοποιεί η Mizuno στο Wave Ascend 8, καθώς και την γνώμη μας τόσο για το αντρικό όσο και το γυναικείο μοντέλο, μέσα από εκτεταμένη δοκιμή από τον υπογράφοντα το άρθρο όσο και από την Άντζυ Τερζή.

Ας ξεκινήσω με την σκέψη ότι τα επτά τελευταία χιλιόμετρα του χωματόδρομου στον ROUT αποτελούν μια κατάληξη αγώνα που δίνει την δυνατότητα για βαθύτερους στοχασμούς, καθώς και για κάποιες παρατηρήσεις που ξεφεύγουν από τα καθιερωμένα πλαίσια των ultra-trail αγώνων. Όταν ο αθλητής αφήσει την τελευταία δύσκολη ανηφόρα στον Λειβαδίτη και μπει σε αυτό το κομμάτι του χωματόδρομου, οδηγείται σιγά-σιγά σε μια λύτρωση από την υπερπροσπάθεια πολλών ωρών μέσα στα πυκνά και υγρά δάση της Ροδόπης. Νιώθει ότι έχει πια ολοκληρώσει την κοπιώδη πορεία του και βαδίζει ή τρέχει μέσα από μια διαδοχή κατακλυσμιαίων συναισθημάτων προς την χαρά του τερματισμού και την αγκαλιά των φίλων αλλά και των διοργανωτών. Το πολύ επιτυχημένο moto του αγώνα – “από το σκοτάδι στο φως” – δίνει ακριβώς αυτή την εικόνα που χαρακτηρίζει την τελευταία αυτή πορεία προς το Δασικό χωριό του Ερύμανθου και τον τερματισμό.