Συνάδελφοι διοργανωτές, το άθλημα που με πάθος υπηρετούμε όλοι μας σήμερα σ αυτόν τον τόπο τον γεμάτο βουνά, το ορεινό τρέξιμο, έχει ξεφύγει νομίζω από τον έλεγχό μας και αντί να το τραβάμε μπροστά, αρχίσαμε να τρέχουμε ξοπίσω του! Με λίγα λόγια, οι εξελίξεις και πάλι μας προσπερνούν. Όπως μας πληροφορεί η έγκριτη δουλειά των συντελεστών του Advendure, Τάκη Τσογκαράκη και Δημήτρη Τρουπή, που πριν λίγες ημέρες είδε το φως της δημοσιότητας, πάνω από 5.000 Έλληνες έτρεξαν τουλάχιστον σε έναν από τους σχεδόν 90 αγώνες που διοργανώθηκαν στη χώρα μας τη χρονιά που πέρασε!

Η τροπή των πραγμάτων, κάποιες φορές εμφανίζεται εκ των υστέρων ως αναπόφευκτη και άλλες ανέλπιστη. Το ξεμάκραιμα απ τα γεγονότα, μας χαρίζει τη διδαχή για το πώς θα μπορούσαμε να έχουμε φανταστεί –και ίσως επηρεάσει- την εξέλιξή τους. Τις περισσότερες όμως φορές απλά στεκόμαστε κι αναρωτιόμαστε πώς ήταν δυνατόν να μην έχουμε φανταστεί ότι θα έφτανε αυτή η μέρα, ευκταία ή απευκταία, δεν έχει σημασία στην περίπτωσή μας.

Ήταν Νοέμβριος του 2000 και η καλή τύχη, μαζί με αρκετό πείσμα, με έβρισκαν να περιπλανιέμαι στα μονοπάτια των Ιμαλαΐων. Η μικρή μας αποστολή είχε μόλις χάσει τον αρχικό της στόχο της αλλά βρήκε κάποιους άλλους μικρότερους στην πορεία και αυτό που κάναμε ήταν να χαιρόμαστε και να ρουφάμε εικόνες κάθε λεπτό παρουσίας μας σ αυτή τη μοναδική περιοχή του πλανήτη, ανάμεσα σε γιγάντια βουνά και καινούργιους –για εμάς- πολιτισμούς. Εκείνες τις μέρες λοιπόν, επηρεασμένος από τα δικά μας βιώματα αλλά και από τη γενικότερη προσλαμβάνουσα εικόνα της περιοχής, τριγύριζε στο μυαλό μου η ιδέα ενός μέσου ενημέρωσης για τα σπορ περιπέτειας, που να βρισκόταν όμως στην άλλη μεριά του κόσμου που γνωρίζαμε. Και φυσικά αναφέρομαι στο Ίντερνετ, που μόλις ανέτειλε στην Ελλάδα εκείνη την εποχή. Η ιδέα ερχόταν να δέσει αφενός με την αποστολή μας και αφετέρου με τον μαγικό κόσμο των σπορ περιπέτειας, για τα οποία όλο και πιο συχνά γίνονταν στα ελληνικά περιοδικά αναφορές διαδικτυακών τόπων –εννοείται του εξωτερικού!