Οι προσωπικοί μας στόχοι και πως να τους κατακτήσουμε

Από 11 Δεκ 2014

Όταν ξεκίνησα να τρέχω, το μόνο που με ένοιαζε ήταν να πάρω μέρος σε αγώνες μικρούς, μεγάλους, η τεράστιους με στόχο τον τερματισμό. Στόχος μου ήταν ο επόμενος αγώνας που θα μπορούσα να τρέξω, χωρίς να σκεφτώ καν αν ήμουν έτοιμος να τον τερματίσω. Έτρεχα τον αγώνα και πάντα ήμουν απογοητευμένος. Σκεπτόμουν ότι είχα και άλλο να δώσω (έτσι νόμιζα) και πως την επόμενη φορά θα το κάνω πιο γρήγορα και ότι για όλα έφταιγε η προπόνηση που κάνω μέχρι τώρα, μου έφταιγε ο συναθλητής μου που δουλεύει λιγότερο από εμένα, με πείραζε που οι άλλοι φορούσαν καλύτερα παπούτσια και ρούχα, που είχαν περισσότερο χρόνο να κάνουν προπόνηση και νόμιζα ότι ο προπονητής μου δεν μου δίνει το καλύτερο πρόγραμμα. Σαν ανταμοιβή στο σώμα μου έτρεχα την επόμενη μέρα μια συγκεκριμένη διαδρομή με σκοπό να κάνω ρεκόρ, επειδή δεν είχα πάει καλά στον αγώνα και εκεί ήταν που τσάκιζα κυριολεκτικά την ψυχολογία μου. Όλοι μου έλεγαν μπράβο και εγώ νόμιζα ότι με κοροϊδεύουν. Τι έχω κάνει και μου λένε μπράβο σκεφτόμουν.

Με τον Θεόδωρο Πολυχρονίδη!Οι Θυσίες τεράστιες σε προσωπικό και οικογενειακό επίπεδο, αλλά το αποτέλεσμα μικρό σύμφωνα με αυτά που είχα στο μυαλό μου. Είχα ανθρώπους δίπλα μου, όπως το χαμογελαστό παιδί που βγαίνουμε συνέχεια φωτογραφίες, τον Θεόδωρο Πολυχρονίδη, να μου λέει συνέχεια ξεκουράσου, πήγαινε πιο σιγά, τρέχα σε πιο λίγους αγώνες. Αλλά που να με αφήσει η ματαιοδοξία μου. Ώσπου μια μέρα, καθώς τρέχαμε με τον Θεόδωρο και τον Δημήτρη Νικολαίδη, η χαρά μου ήταν τόσο μεγάλη, που ένιωσα την μαγεία και την ελευθερία που μου χαρίζει το τρέξιμο και ορκίστηκα στον εαυτό μου ότι το χαμόγελο που είχα εκείνη την στιγμή θα είναι πάντα στο πρόσωπο μου όσο τρέχω, ανεξάρτητα από το πόσο ζορίζομαι. Υποσχέθηκα ότι θα μάθω να ακούω, να ακούω τον προπονητή σε ότι αφορά τον προγραμματισμό αγώνων, την προπόνηση,να ακούω το σώμα μου, να ακούω τους φίλους μου και να αντλώ δύναμη από τα αρνητικά σχόλια! Είχα καταλάβει πλέον ότι δεν μπορούσα να κάνω τα πάντα και ό,τι έκανα μέχρι τώρα ήταν απλά ό,τι καλύτερο μπορούσα. Οι σφαλιάρες που έφαγα έδιωξαν μακριά την ματαιοδοξία μου! Το σημαντικότερο είναι να θέτουμε τους προσωπικούς μας στόχους και να απολαμβάνουμε τον δρόμο προς την κατάκτηση τους. Τώρα νιώθω ότι ήρθε η σειρά μου να μεταφέρω τα βιώματα μου και ευελπιστώ να μπορέσω να βοηθήσω έστω και έναν αναγνώστη.

 


Μετά τον Χειμωνιάτικο Ενιπέα η αγωνιστική σεζόν έχει τελειώσει και είναι η κατάλληλη στιγμή να θέσουμε τους στόχους μας! Η σωστή επιλογή των στόχων θα καθορίσει και το σωστό προγραμματισμό του προπονητικού πλάνου που θα ακολουθήσουμε! Το σημαντικότερο από όλα είναι όμως να καταλάβουμε ποιοι είμαστε και να κατατάξουμε την φυσική μας κατάσταση στο ανάλογο επίπεδο χωρίς να σκεφτόμαστε εγωιστικά, βλέποντας το τι κάνουν οι φίλοι μας, η το τι θα πουν οι άλλοι για εμάς!

 

Τα επίπεδα για εμένα είναι τα εξής:

 

Πρώτο επίπεδο είναι οι αρχάριοι οι οποίοι απλά έβγαιναν να τρέξουν μέχρι τώρα για να βελτιώσουν την φυσική τους κατάσταση, η την σωματική τους εικόνα, ή όσοι σκέφτηκαν να πάρουν μέρος σε κάποιον αγώνα χωρίς να έχουν τρέξει ξανά σε βουνό. Σε αυτήν την κατηγορία θεωρώ σωστό να βάλουν αγώνες στόχους από 10 χιλιόμετρα μέχρι 25 και θετική υψομετρική μέχρι 1500 -1700 μέτρα, η αλλιώς τον αγώνα του Παγγαίου ή του Alpamayo ή του Χειμωνιάτικου Ενιπέα κτλ.

 

Με τον Δημήτρη Νικολαϊδη!Στο δεύτερο επίπεδο ανήκουν όλοι έχουν κάνει αγώνες της δυσκολίας που ανέφερα παραπάνω και θέλουν να περάσουν σε αγώνες από τον μαραθώνιο βουνού π.χ Μαραθώνιο του Ολύμπου ή Ορειβατικό μαραθώνιο του Ολύμπου ή τον αγώνα του Ζαγορίου και ως την συμμετοχή και την προσπάθεια σε ένα αγώνα 80 χιλιομέτρων όπως τον αγώνα του Ζαγορίου.


Στην Τρίτη κατηγορία ανήκουν όλοι όσοι έχουν κάνει μαραθώνιο βουνού και αγώνες μέχρι και 80 η 100 χιλιόμετρα και θέλουν να κάνουν την υπέρβαση και να τρέξουν έναν αγώνα 160 χιλιομέτρων σαν το VFUT και το ROUT.

 

Θα αναρωτηθείτε γιατί έχω έχω χωρίσει σε κατηγορίες και τους αγώνες εκτός από τα επίπεδα εμπειρίας ! Θεωρώ ότι είναι καλό για όλους, να προετοιμάζουμε το σώμα σιγά σιγά. Έτσι πρέπει να γίνεται και με το πρόγραμμα προπόνησης, το οποίο έχει σταδιακή αύξηση επιβάρυνσης και θα μας φέρει έτοιμους στους αγώνες στόχους μας! Οι υπόλοιποι αγώνες είναι καλό να επιλέγονται με βάση και ανάλογα και με τον αγώνα στόχο της χρονιάς, όπως επίσης λαμβάνοντας υπ όψιν και την περίοδο της προετοιμασίας που βρισκόμαστε! Καλό είναι οι αγώνες στόχοι να απέχουν μεταξύ τους και ειδικά για τους αρχάριους από 4 ως 6 μήνες; Αν έχω βάλει στόχο π.χ το Παγγαίο και μετά τον αγώνα του Alpamayo η του Χειμωνιάτικου Ενιπέα θα πρέπει να χωρίσω την προετοιμασία μου σε δύο περιόδους, που ανάμεσά τους θα έχει κάποιον χρόνο για ενεργητική αποκατάσταση η ξεκούραση! Αρχικά κατά την βασική προετοιμασία καλλιεργούμε την γενική αντοχή η οποία είναι η σημαντικότερη για έμενα και σε αυτό θα πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί! Η βασική προετοιμασία είναι η περίοδος που ο αθλητής βάζει βάσεις για όλη την χρονιά άρα δεν έχουμε στο μυαλό μας την ταχύτητα και εδώ θα αναφέρω ένα παράδειγμα (Υποθέτουμε ότι πρέπει να χτίσουμε μια πυραμίδα της οποίας η βάση είναι η αντοχή και η δύναμη με τις εντάσεις και τις ταχύτητες η κορυφή της. Όποιος χτίσει αντίθετα την πυραμίδα ίσως στην αρχή να νιώθει υπέροχα, γιατί κάνοντας εντάσεις δυναμώνουμε και τρέχουμε πιο γρήγορα.

 

Το θέμα όμως είναι μέχρι πότε θα αντέξει να στέκεται η πυραμίδα με την κορυφή για βάση της? Και ειδικά για έναν αρχάριο! Στην βασική προετοιμασία πρέπει να δουλέψουμε την αερόβια ικανότητα μας, άρα η προσπάθεια δεν θα πρέπει να ξεπερνάει το 75% μέχρι 80% της καρδιακής μας συχνότητας, η αίσθησης.(η αίσθησή μας θα πρέπει να είναι πολύ ήρεμη και χαλαρή και το πολύ να φτάνει μέχρι την μέτρια ένταση. Το τρέξιμο αυτήν την περίοδο θα πρέπει να γίνεται σε στάδιο η σε χωματόδρομους με πάρα πολύ μικρή κλίση. Οι αγώνες που θα επιλέξουμε, είναι καλό να είναι από τους αγώνες βουνού με μικρή θετική υψομετρική. Τώρα είναι η περίοδος που πρέπει να δυναμώσουμε κάνοντας βάρη ή σκαλάκια ανάλογα τον σωματότυπο. π.χ ένας μυώδης καλό θα ήταν να κάνει σκαλάκια, ενώ ένας εκτόμορφος βάρη), ασκήσεις ενδυνάμωσης κορμού και ασκήσεις ισορροπίας. Είναι επίσης η περίοδος που μπορούμε να βάλουμε στόχο να χάσουμε τα περιττά κιλά. Είναι καλό να χάσουμε βάρος γιατί η προπόνηση γίνεται σε χαμηλή ένταση και όταν έρθει η ώρα να περάσουμε στην ειδική προπόνηση, θα είμαστε έτοιμοι με τα κιλά του αγώνα για να τα δουλέψουμε κατάλληλα. Και αυτό γιατί σε εκείνη την περίοδο δεν μπορούμε να κάνουμε σκληρή διατροφή. Τα παπούτσια που θα επιλέξουμε θα πρέπει να είναι υψηλής απορρόφησης κραδασμών, γιατί η διάρκεια την προπονήσεων θα είναι μεγάλη!

 

Στο επόμενο άρθρο θα αναφερθούμε στο πως πρέπει να προπονούμαστε στην περίοδο της βασικής προετοιμασίας - γενικής αντοχής, στην σημασία του εργομετρικού τεστ και στον όγκο προπόνησης !

ΕΠΟΜΕΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ

Latest Tweets

Great news for Greek #trailrunning the election of Nikos Zanas in @ITRA_trail Steering Commitee! #ITRA… https://t.co/lBZPq4XxEh
Ο Αργύρης Βαμβακίτης και τα @SCARPAspa Spin RS στον SALEWA @OMT100K: https://t.co/2hWctgRd9a https://t.co/8kM4RQbJLZ
"Olympus Ultra - Eμείς οι άνθρωποι είμαστε το παραμύθι του Θεού", μια δοαφορετική προσέγγιση του Δημήτρη Ραυτόπουλο… https://t.co/5ObjkzfQZa
Follow Advendure on Twitter

Post Gallery

Ο Νίκος Ζάνας στην Διοικούσα Επιτροπή της ITRA!

Ο Αργύρης Βαμβακίτης και τα Scarpa Spin RS στον SALEWA Olympus Mythical Trail!

Olympus Ultra - Eμείς οι άνθρωποι είμαστε το παραμύθι του Θεού!

Salomon Ultra Pro: Εξαιρετικό εργαλείο για ultra-trail αγώνες και πολύωρες προπονήσεις!

Τρέχοντας στον Olympus Ultra με SALEWA - SCARPA

BROOKS Cascadia 14, η αναγέννηση ενός θρυλικού παπουτσιού

Δυο ελληνίδες στην “στέγη του κόσμου” -  Μια εφ όλης της ύλης συζήτηση με την Χριστίνα Φλαμπούρη και την Βανέσα Αρχοντίδου!

55 Peaks Project: Η συνέχεια!

Ο Olympus Marathon στον αστερισμό της διεθνούς καταξίωσης!