Ορεινό Τρέξιμο 2015, Ετήσιος Απολογισμός Advendure Κύριο

Από 19 Ιαν 2016

Τι χρονιά και αυτή που μόλις πέρασε… Κάθε χρόνο, ξεκινώντας να ερμηνεύσουμε τα πλούσια ευρήματα του Ετήσιου Απολογισμού Ορεινού Τρεξίματος που με ευθύνη και σεβασμό προς την κοινότητα εκδίδουμε εδώ και 5 χρόνια, βρισκόμαστε σε μία περίεργη πραγματικά θέση. Δεν είναι λίγες οι στιγμές που ανατρέχοντας πίσω τέτοιες μέρες και αναπολώντας την ζοφερή οικονομική, κοινωνική και πολιτική κατάσταση στην δίνη της οποίας βυθιζόμαστε κάθε χρόνο το πρώτο γνωμικό που μας έρχεται στο μυαλό είναι το «κάθε πέρυσι και καλύτερα». Βουτώντας όμως με όρεξη στο πλούσιο αρχείο μας και φέρνοντας στο μυαλό μας στιγμές πλούσιες σε εικόνες, εμπειρίες και συναισθήματα τότε κάτι αλλάζει. Υπάρχουν κάποιοι που δεν το βάζουν κάτω και κοιτάζουν με αισιοδοξία το μέλλον. Δρομείς που επιλέγουν το τρέξιμο στο βουνό και στην φύση κατά χιλιάδες αποβάλλοντας την εσωστρέφεια που μας χαρακτηρίζει ως γενιά. Άνθρωποι που μοχθούν μερόνυχτα καθαρίζοντας και σηματοδοτώντας μονοπάτια – πολλές φορές θα ακούσετε να τους λένε και … διοργανωτές- οι οποίοι ουσιαστικά τις περισσότερες φορές είναι κάποιοι από εμάς που θέλησαν να προσφέρουν το κάτι παραπάνω στην αθλητική κοινότητα αλλά και τον τόπο τους. Σε όλους αυτούς είναι αφιερωμένος ετούτος ο Ετήσιος Απολογισμός…

Σημαδιακή η χρονιά που μας πέρασε καθώς φάνηκε ότι το ορεινό τρέξιμο περνάει σιγά σιγά σε μια φάση ωριμότητας τόσο σε ελληνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο. Στην Ελλάδα γίναμε μάρτυρες της πρώτης προσπάθειας του ΣΕΓΑΣ να θέσει κάποιες βάσεις έτσι ώστε το άθλημα να «σχηματοποιηθεί» έτσι ώστε να προδιαγραφούν κάποιοι κανόνες, προσπάθεια που μάλλον έπεσε στο κενό αφού δεν υπήρξε συνέχεια. Σε διεθνές βέβαια επίπεδο όπου η κατάσταση δείχνει να είναι σαφώς πιο ώριμη οι εξελίξεις πέρυσι ήταν ραγδαίες. Κεραυνός εν αιθρία ήταν η πρώτη προσπάθεια χειραγώγησης του αθλήματος δια στόματος του προέδρου της Γαλλικής Ομοσπονδίας αφού όπως ανέφερε δημόσια ««Στόχος της Ομοσπονδίας και εισήγησή μας στον Υπουργό Αθλητισμού θα είναι κανείς αγώνας σε μονοπάτι να μην διεξάγεται χωρίς την έγκριση της Ομοσπονδίας Αθλητισμού», γεγονός που ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων. Σημαντική επίσης εξέλιξη για το άθλημα αποτελεί και η αναγνώρισή του ως ως επίσημο άθλημα από την IAAF, κάτι που αναγράφεται και επίσημα πια στο άρθρο 2 της αναθεωρημένης διακήρυξης της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας αλλά και η συνεργασία δύο μεγάλων ομοσπονδιών Skyrunning (ISF) και Ορειβασίας – Αναρρίχησης (UIAA).

 

Όλοι οι δείκτες της παρούσης έρευνας παρουσιάζουν αυξητική τάση για ακόμη μια χρονιά και όπως θα δούμε και παρακάτω εκτός από την ποσοτική βελτίωση σε όλους τους τομείς, παρατηρείται και ποιοτική βελτίωση, γεγονός που μας γεμίζει με ακόμη μεγαλύτερη αισιοδοξία. Το ότι αυτό συμβαίνει μέσα σε μια χρονιά στην οποία η οικονομική κρίση βαθαίνει ακόμη περισσότερο και δηλητηριάζει τις ζωές όλων μας, μας  κάνει να σκεφτόμαστε τι θα γινόταν αν η κατάσταση στην χώρα μας ήταν διαφορετική.

 

Όπως και πέρυσι, έτσι και φέτος, άξονας και της φετινής αυξητικής τάσης αποτέλεσαν οι «περιφερειακοί» αγώνες βουνού οι οποίοι έδωσαν την ευκαιρία τόσο στους κατοίκους των αστικών κέντρων για μία απόδραση - συνδυάζοντας το τερπνόν μετά του ωφελίμου - όσο και στους ντόπιους αθλητές να γνωρίσουν την μαγεία του τρεξίματος σε μονοπάτια που ίσως και οι ίδιοι να μην γνώριζαν ότι υπάρχουν. Ένα μίγμα νέων αγώνων όπως για παράδειγμα οι Orliakas Race, Meteora Trail Run, Avgo Trail, Vermio Mountain Run σε συνδυασμό με τους ήδη πετυχημένους αγώνες σε όλη την περιφέρεια αποτέλεσαν το άρμα πάνω στο οποίο πορεύτηκε το άθλημα την χρονιά που μας πέρασε.

 

Πολλά ήταν και τα ρεκόρ συμμετοχών σε αγώνες, ρεκόρ που αποτέλεσαν έναν ευχάριστο πονοκέφαλο για τους διοργανωτές που είδαν το «προϊόν» τους να προτιμάται από μεγάλη μερίδα της δρομικής κοινότητας βουνού. Ποιος θα ξεχάσει τις πολλές εκατοντάδες συμμετοχών στο The North Face Zagori Mountain Running, στον Olympus Marathon, στο Μέτσοβο, σε όλους τους αγώνες του Pearl Izumi Mountain Cup, στον Χειμωνιάτικο Ενιπέα και η λίστα είναι πραγματικά ατελείωτη.

 

Αυτό όμως που ήταν το πιο ευχάριστο γεγονός ήταν η προσέγγιση με την οποία μερικές διοργανώσεις προσπάθησαν να εδραιώσουν την θέση τους και να αποτελέσουν έναν προορισμό όχι μόνο αθλητικό αλλά και τουριστικό, εγχώριο προς το παρόν τουλάχιστον. Διοργανώσεις που δεν έμειναν στο αγωνιστικό σκέλος αλλά προσπάθησαν να προσφέρουν στον δρομέα / επισκέπτη μια ολοκληρωμένη εκδρομική / ταξιδιωτική εμπειρία. Είναι ίσως αυτό ακριβώς το στοίχημα, το «next big thing», που θα πρέπει να κερδηθεί τα επόμενα χρόνια. Η χώρα μας προσφέρει απεριόριστες δυνατότητες όλες τις εποχές του χρόνου, κάτι που θα πρέπει να αξιοποιηθεί όσο το δυνατόν περισσότερο στο άμεσο μέλλον. Ο αθλητικός τουρισμός μπορεί να αποτελέσει για την Ελλάδα σημαντικότατο μοχλό ανάπτυξης και οι διοργανώσεις ορεινού τρεξίματος που ζητούν το κάτι παραπάνω θα πρέπει να κινηθούν προς αυτή την κατεύθυνση.

 

Ξεκινώντας την περιήγησή μας στον μαγικό κόσμο των αριθμών και της στατιστικής, δεν μπορούμε παρά να απαντήσουμε στην πρώτη ερώτηση που θα κάνει κάποιος: «Πόσοι αγώνες έγιναν με πόσες συμμετοχές;».  Έτσι λοιπόν μέσα στο 2015 129 αγώνες με 19.896 συμμετοχές και αύξηση συμμετοχών 24% από το 2014, όπως μπορείτε να δείτε στον Πίνακα 1. Μπορεί ο αριθμός αυτός από μόνος να μη λέει πολλά αλλά … για δείτε λίγο καλύτερα! Το 2010, 5 χρόνια πριν δηλαδή, ο αριθμός συμμετοχών μόλις και μετά βίας ξεπέρασε τις 5.000, κάτι που σημαίνει πως σε 5 χρόνια το ποσοστό αύξησης των συμμετοχών εκτοξεύθηκε στο 394%!!! Να επισημάνουμε εδώ ότι αναφερόμαστε μόνο σε αγώνες που έγιναν επί ελληνικού εδάφους. Αυτό ισχύει για όλη την  Έκθεση εκτός από όπου αναφέρεται το αντίθετο. Στην στήλη «Αύξηση (%)» βλέπουμε ποσοστιαία την αύξηση των συμμετοχών σε σχέση με την αμέσως προηγούμενη χρονιά. 

 

Πίνακας 1: Αγώνες και Συμμετοχές

 

 

Διάγραμμα 1: Αγώνες και Συμμετοχές

 

Όπως θα δούμε λεπτομερώς και παρακάτω, οι “fun races” έχουν αυξηθεί εκθετικά τα τελευταία χρόνια, «αλλοιώνοντας» κατά μία έννοια το παραπάνω στατιστικό, τον αριθμό δηλαδή των αγώνων που διοργανώνονται αφού κάποιοι θα υποστηρίξουν ότι οι συμπληρωματικοί αυτοί αγώνες δεν έχουν την δική τους υπόσταση. Εδώ θα πρέπει να διαχωρίσουμε την έννοια του “fun race” ως συμπληρωματικό γεγονός του κυρίως αγώνα, από κάποιους αγώνες που αποτελούν μέρος της συνολικής πρότασης ενός διοργανωτή και οι οποίοι θα μπορούσαν να «σταθούν» και σαν ξεχωριστές οντότητες όπως τα «Χνάρια της Αρκούδας» στο Μέτσοβο, ο «Ελέβορος» στην Οίτη, ο αγώνας 25 χλμ στο Ζαγόρι, το «Taygetos Experience» ή το «Olive Tree Trail» στην Κέρκυρα. Έχει νόημα λοιπόν εδώ να δούμε σε βάθος χρόνου τον αριθμό των διοργανώσεων αυτών καθ’ αυτών και όχι απλά των αγώνων μιας και μία διοργάνωση μπορεί πραγματικά να ενσωματώνει στο «μενού» της τρεις ή τέσσερις αγώνες. Φαίνεται ξεκάθαρα λοιπόν στον Πίνακα 1α η αύξηση των διοργανώσεων που διεξήχθησαν το 2015, αφού ούτε λίγο ούτε πολύ ανά την ελληνική επικράτεια είχαμε 84 διοργανώσεις αγώνων βουνού, σημειώνοντας μία ποσοστιαία αύξηση σε σχέση με την προηγούμενη της τάξεως του 9%

 

Πίνακας 1α: Διοργανώσεις

 

Διάγραμμα 1α: Διοργανώσεις

 

Σημαντικότατο στοιχείο που εξετάζουμε κάθε χρονιά και που για άλλη μια χρονιά βρίσκεται σε τροχιά ανόδου και έχει μεγάλο ενδιαφέρον είναι οι μοναδικοί αθλητές. Εδώ δεν εξετάζουμε πόσες συμμετοχές έγιναν συνολικά σε αγώνες ορεινού τρεξίματος, αλλά πόσοι ήταν οι αθλητές που συμμετείχαν έστω σε έναν αγώνα βουνού την χρονιά που μας πέρασε. Βλέπουμε λοιπόν στον Πίνακα 2 άλλο ένα χαρακτηριστικό στοιχείο του 2015 που ήταν η για άλλη μια φορά μεγάλη αύξηση του αριθμού των αθλητών που έτρεξαν σε αγώνα βουνού, η οποία έφτασε ποσοστιαία στο 23%, ποσοστό μικρότερο σε σχέση με τις προηγούμενες χρονιές, αλλά παρόλα αυτά πολύ σημαντικό. Αυτή η αύξηση σίγουρα αποτελεί απόρροια του γεγονότος της διεξαγωγής νέων αγώνων βουνού, της συνέχισης πολλών «μικρών» αγώνων, αλλά και της αύξησης των “fun races” όπως αναφέραμε στον πρόλογό μας. Στην στήλη «Αύξηση (%)» βλέπουμε ποσοστιαία την αύξηση των μοναδικών αθλητών σε σχέση με την αμέσως προηγούμενη χρονιά.

 

Πίνακας 2: Μοναδικοί αθλητές / Έτος

 

Διάγραμμα 2: Μοναδικοί αθλητές / Έτος

 

Κάθε χρονιά, ένα σημαντικό δεδομένο που αναλύουμε και παρουσιάζουμε δεν είναι άλλο από τον αριθμό των αθλητών οι οποίοι την χρονιά που μας πέρασε δοκίμασαν για πρώτη φορά τις δυνάμεις τους σε αγώνα ορεινού τρεξίματος. Το 2012 είχαμε αναφερθεί στο σημαντικό στοιχείο αυτό ως το «το πιο ελπιδοφόρο και εντυπωσιακό στοιχείο της χρονιάς». Η αίσθηση αυτή παραμένει και φέτος αφού οι συναθλητές μας που δοκίμασαν τις δυνάμεις τους σε αγώνα ορεινού τρεξίματος για πρώτη φορά, ξεπέρασαν τις 4.100! Δείτε τον χαρακτηριστικό Πίνακα 3α μαζί με το διάγραμμα που το συνοδεύει καθώς τα πολλά λόγια είναι φτώχεια όταν έχεις τέτοια εντυπωσιακά και πραγματικά δεδομένα. 

 

Πίνακας 3α: Νεοεισερχόμενοι αθλητές

 

Διάγραμμα 3α: Νεοεισερχόμενοι αθλητές

 

Αναλύοντας περαιτέρω τα παραπάνω, ρίχνοντάς τα και συγκρίνοντάς τα όλα μαζί, βγαίνει ο Πίνακας 3β, ο οποίος μας δείχνει ότι φέτος περίπου 1 στους 5 φέτος ήταν «νέος αθλητής», φτάνοντας το ποσοστό των «νέων» επί των συμμετοχών στο 21%, ποσοστό ελαφρώς μικρότερο σε σχέση με τις δύο προηγούμενες χρονιές, σαφώς όμως μεγάλο, ιδιαίτερα αν δούμε τον απόλυτο αριθμό των 19.896 φετινών συμμετοχών.

 

Πίνακας 3β: Αγώνες, νεοεισερχόμενοι αθλητές και ποσοστό επί των συμμετοχών

 

Ενδιαφέρον βέβαια είναι το παρακάτω ερώτημα: Πόσοι από τους «νέους» αθλητές πέρυσι ξαναέτρεξαν φέτος; Έχει ιδιαίτερη σημασία αυτό το στοιχείο μιας και θα μας δείξει για το αν οι αθλητές που δοκίμασαν έναν αγώνα βουνού «έμειναν ευχαριστημένοι» από την εμπειρία και θέλησαν να συνεχίσουν να αγωνίζονται στο βουνό! Πολύ σημαντικό λοιπόν το φετινό εύρημα, αφού φαίνεται ότι η «δεξαμενή» αθλητών μεγαλώνει, κάτι που είναι και το ζητούμενο. Δείτε χαρακτηριστικά τον Πίνακα 3γ. Στην στήλη αναφέρεται ο αριθμός των αθλητών που επανεμφανίστηκαν την τρέχουσα χρονιά ενώ την προηγούμενη έτρεξαν για πρώτη φορά σε αγώνα βουνού αντιπαραβάλλοντας με το σύνολο των «νέων» αθλητών της προηγούμενης χρονιάς. Αποκρυπτογραφώντας λοιπόν τον Πίνακα 3γ θα διαβάσουμε ότι από τους 3.588 αθλητές που το 2014 έτρεξαν πρώτη φορά, 1.418 από αυτούς ξαναέτρεξαν μέσα στο 2015, ένα ποσοστό που φτάνει το 39.5%!

 

Πίνακας 3γ: Πόσοι από τους αθλητές που πέρυσι ήταν «νέοι» ξαναέτρεξαν την δεδομένη χρονιά

 

Αφουγκραζόμενοι τις ανάγκες της δρομικής κοινότητας, πολλοί είναι οι διοργανωτές που έχουν πια ενσωματώσει και “fun race” στο προσφερόμενο μενού τους.  Όπως έχουμε αναφέρει και στο παρελθόν, το γεγονός αυτό έχει παίξει τα τελευταία χρόνια καθοριστικό ρόλο στην αθρόα συμμετοχή νέων αθλητών στο βουνό. Το 2015 φτάσαμε στις 39 διοργανώσεις οι οποίες έχουν και “fun race μερικοί εκ των οποίων μάλιστα έχουν παραπάνω από έναν αγώνες στο «μπουκέτο» τους! Γεγονός που τιμήθηκε από τους αθλητές όπως φαίνεται αφού συνολικά 5.190 αθλητές έτρεξαν φέτος σε κάποιους από τους «μικρούς» αγώνες μίας διοργάνωσης.

 

Πίνακας 4: Διοργανώσεις με “fun race” και συμμετέχοντες σε αυτούς

 

Διάγραμμα 4: Διοργανώσεις με “fun race

 

Θα μπορούσε κάποιος να υποστηρίξει ότι η εισαγωγή πολλών μικρών «fun races», αλλοιώνει κατά μία έννοια την εξαγωγή «ποιοτικών» συμπερασμάτων σχετικά με το πλήθος των αγώνων αλλά και των συμμετοχών. Για να διαπιστώσουμε το κατά πόσο ένας τέτοιος ισχυρισμός έχει μία βάση, θα εξετάσουμε ανά τα έτη να δούμε τον αριθμό των αγώνων με απόσταση μεγαλύτερη των 10 χλμ καθώς και των συμμετοχών σε αυτούς. Ο Πίνακας 4ακαθώς και το αντίστοιχο διάγραμμα μας δείχνουν ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει μιας και ακόμη και «φιλτράροντας» τους μικρούς αγώνες κάτω των 10 χιλιομέτρων, η άνοδος στον σύνολο των αγώνων καθώς και στις συμμετοχές είναι παραπάνω από εμφανής.

 

Πίνακας 4α: Αγώνες >= 10χλμ και Συμμετοχές

 

 

Πίνακας 4α: Συμμετοχές σε αγώνες >= 10χλμ

 

Άλλο ένα στοιχείο που εξετάζουμε κάθε χρόνο και έχει και αυτό την συμβολή του στην καθιέρωση του αθλήματος είναι η «προσήλωση» των αθλητών στο ορεινό τρέξιμο ή μάλλον για να το πούμε πιο εύστοχα και κατανοητά, πόσοι ήταν αυτοί που απλά έτρεξαν έναν αγώνα μέσα στην χρονιά και πόσοι ήταν οι «φανατικοί» με πάνω από 5 αγώνες; Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, όπως απορρέει από τον Πίνακα 5 ο οποίος μας δίνει μια ξεκάθαρη εικόνα, οι περισσότεροι που συμμετείχαν, έτρεξαν έναν μόνο αγώνα, παρότι το ποσοστό αυτό φέτος παρουσιάζεται ελαφρώς μικρότερο (56.8%) σε σχέση με προηγούμενες χρονιές. Παρακάτω στον Πίνακα 5 βλέπουμε την ποσοστιαία κατανομή των αθλητών και του πόσους αγώνες έτρεξαν μέσα στην χρονιά. 

 

 

Πίνακας 5: Ποσοστό αθλητών και αριθμός αγώνων που συμμετείχαν/ Έτος

 

Η απόκλιση του αριθμού των αθλητών που έχουν τρέξει μόνο έναν αγώνα σε σχέση με τον αριθμό αθλητών που έχουν τρέξει περισσότερους φαίνεται πιο παραστατικά στο Διάγραμμα 5 παρακάτω. 

 

 

Διάγραμμα 5: Αθλητές και αριθμός αγώνων που συμμετείχαν/ Έτος

 

Μήπως λοιπόν τα νούμερα δεν λένε πάντα την αλήθεια; Μήπως η εικόνα είναι πλασματική; Υπάρχουν αθλητές που απλά τρέχουν έναν αγώνα και μετά «εξαφανίζονται»; Βλέπουμε και φέτος ένα μεγάλο ποσοστό των αθλητών να έχει τρέξει μόνο έναν αγώνα μέσα στο 2014, όπως άλλωστε έγινε και τις προηγούμενες χρονιές. Παρατηρούμε ότι τα τελευταία 3 χρόνια η απόκλιση που παρουσιάζει το διάγραμμα όσον αφορά τους αθλητές που έχουν μόνο μία συμμετοχή σε σχέση με αυτούς που έχουν περισσότερες τις προηγούμενες χρονιές, είναι μεγάλη. Έχει λοιπόν κάθε φορά αξία να δούμε πόσοι από τους αθλητές που την μία χρονιά έτρεξαν έναν και μόνον αγώνα βουνού επανεμφανίστηκαν την επόμενη (έστω και σε έναν αγώνα). Διαβάζοντας τον πίνακα 5α, θα δούμε ότι από τους 4.130 αθλητές που το 2014 έτρεξαν ΜΟΝΟ μία φορά σε αγώνα βουνού, οι 1.501 από αυτούς ξαναέτρεξαν το 2015. Αντίστοιχα μπορείτε να «διαβάσετε» και τα προηγούμενα έτη. Θα παρατηρήσουμε λοιπόν ότι τα τελευταία χρόνια ένα ποσοστό λίγο πάνω από το 36 των αθλητών που έχουν μόνο μία συμμετοχή την μία χρονιά επανεμφανίζονται σε αγώνα βουνού την επόμενη, ποσοστό που δεν είναι καθόλου άσχημο και το οποίο παραμένει σχετικά σταθερό παρόλο που οι απόλυτοι αριθμοί μεγαλώνουν. Άλλο ένα στοιχείο σαν απόδειξη ότι κάθε χρόνο που περνάει η «δεξαμενή» των αθλητών βουνού μεγαλώνει. 

 

Πίνακας 5α: Αθλητές που έτρεξαν ξανά ενώ την προηγούμενη είχαν μόνο μία συμμετοχή

 

Μιλώντας για «προσήλωση» στο άθλημα, έχει αξία να δούμε και διαχρονικά πόσοι είναι αυτοί που εμφανίζονται σε αγώνα βουνού συνεχόμενα και αδιάλειπτα για κάποια χρόνια, ένα στατιστικό στοιχείο που η φετινή έρευνα έρχεται να δώσει στο φώς για πρώτη φορά. Θα διαπιστώσουμε λοιπόν ότι ακόμη και σε αυτό το στοιχείο φέτος παρατηρείται μία μικρή βελτίωση, τόσο ποσοτική όσο και αναλογική. Αποκρυπτογραφώντας λοιπόν τον παρακάτω Πίνακα 5β θα διαπιστώσουμε ότι την τριετία 2013-2015 έτρεξαν 14.296 αθλητές εκ των οποίων 2.230 από αυτούς και τα 3 αυτά έτη, ένα ποσοστό της τάξης του 15.6%, ελαφρώς καλύτερο από την αντίστοιχη περσινή τριετία! 

 

Πίνακας 5β: Αθλητές με συνεχείς εμφανίσεις την τελευταία 3ετία

 

Ας περάσουμε τώρα σε ένα διαφορετικό εύρημα που έχει να κάνει με την δυσκολία των αγώνων μέσα στην χρονιά αλλά και την απόδοση των αθλητών σε αυτούς (Πίνακας 6). Διαπιστώνουμε φέτος μία ελάχιστη πτώση στην μέση επίδοση που έφτασε τα 9:30’/χλμ που ίσως σχετίζεται με την αντίστοιχη μικρή αύξηση της μέσης δυσκολίας των αγώνων που διεξήχθησαν. Εδώ να τονίσουμε ότι λαμβάνονται υπόψη μόνο οι τερματίσαντες αθλητές. 

 

Πίνακας 6: Δυσκολία αγώνων – επιδόσεις

 

Κάθε φέτος και καλύτερα όμως και για το γυναικείο φύλο! Η άνοδος των ποσοστών συμμετοχής των γυναικών σε αγώνες βουνού που έχει ξεκινήσει από το 2011 συνεχίζεται και φέτος ακόμη μεγαλύτερη! Οι γυναίκες κατάφεραν όχι μόνο να ανεβάσουν τα ποσοστά αγωνιστικής συμμετοχής τους σε διψήφιο νούμερο πάλι φέτος αλλά και να αυξήσουν το ποσοστό τους φτάνοντας στο 14,75%!  

 

Πίνακας 7: Ποσοστό συμμετοχής ανδρών-γυναικών

 

Στο σημείο αυτό έχει αξία να δούμε πάλια φέτος με χειροπιαστά στοιχεία ποιοι αγώνες αποτελούν το Top-10 των αγαπημένων του γυναικείου φύλου με βάση τα ποσοστά συμμετοχής τους σε αυτούς μέσα στο 2015. Στον Πίνακα 7α φαίνεται ξεκάθαρα η προτίμησή τους στα «fun races» στους μικρότερους και εισαγωγικούς αγώνες βουνού. Οι “fun races” ήταν οι αγαπημένοι τους μιας και εκεί παρουσιάζουν αυξημένα ποσοστά συμμετοχών. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε τους Lefkas Trail Run 5K, Taygetos Fun που και πέρυσι ήταν στην κορυφή της αντίστοιχης λίστας καθώς και τους μικρούς αγώνες του Pearl Izumi Mountain Cup στους οποίους εμφάνιζαν ποσοστά συμμετοχής 54,8%, 50,0% και 43% αντίστοιχα! 

 

Πίνακας 7α: Οι … γυναικείες αγωνιστικές προτιμήσεις

 

Για άλλη μια χρονιά ο μέσος αριθμός συμμετοχών ανά αγώνα μεγάλωσε και έφτασε στις 154 συμμετοχές / αγώνα. Αυτό συνέβη λόγω του μεγάλου αριθμού συμμετοχής σε κάποιους αγώνες πχ Olympus Marathon, «Στα Χνάρια της Αρκούδας», Pearl Izumi Mountain Cup, Καστόρειος Ορεινός Ημιμαραθώνιος, Χειμωνιάτικος Ενιπέας κ.α. Ενδεικτικά επίσης να αναφέρουμε ότι το 2014, 20 αγώνες είχαν λιγότερες από 50 συμμετοχές ενώ φέτος αγώνες με αντίστοιχο αριθμό συμμετοχών δεν ξεπέρασαν τους 12.

 

Πίνακας 8: Μ.Ο. Συμμετοχών / Αγώνα

 

Λόγω της κατακόρυφης αύξησης των μικρών αγώνων, καταγράφουμε μία επιπλέον κατηγορία, ξεχωρίζοντας τους αγώνες που είναι μικρότεροι από 10 χλμ αφού δεν είναι σωστό να συγκαταλέγονται στην ίδια κατηγορία εισαγωγικοί αγώνες βουνού με δύσκολους ημιμαραθώνιους για έμπειρους δρομείς βουνού. Στον Πίνακα 9 βλέπουμε ξεκάθαρα την προτίμηση του κοινού για τους «μικρομεσαίους» αγώνες 10 – 25χλμ κάτι που είναι απολύτως λογικό αφού αποτελούν και την πλειοψηφία των αγώνων που διοργανώθηκαν. Διακρίνουμε μία πτώση της προτίμησης για τόσο μικρούς αγώνες (<10χλμ) τόσο από διοργανωτές όσο και αθλητές αφού το 2015 διοργανώθηκαν μόλις 15 με το αντίστοιχο ποσοστό συμμετοχών να πέφτε στο 7,8%. Στον Πίνακα 9 φαίνεται επίσης ξεκάθαρα και η τάση των δρομέων να επιλέγουν μεγαλύτερους αγώνες στο καλεντάρι τους. Οι ορεινοί μαραθώνιοι και οι αγώνες ultra είχαν φέτος την τιμητική τους καταφέρνοντας να προσελκύσουν αρκετά μεγαλύτερο κοινό από το 2014. 

 

Πίνακας 9: Προτιμήσεις αθλητών / Έτος (κλικ για μεγέθυνση)

 

Δεν θα μπορούσε να φανεί καλύτερα η τάση της προτίμησης του κόσμου σε μικρομεσαίους αγώνες 10 – 25χλμ, όπως δείχνει το Διάγραμμα 9

 

Διάγραμμα 9: Προτιμήσεις αθλητών / Έτος

 

Η αύξηση της δημοφιλίας των αγώνων υπεραπόστασης βουνού μας έχει να εξετάζουμε κάθε χρόνο την αναλογία των αθλητών που έχουν τρέξει πάνω από έναν τέτοιο αγώνα σε ένα ημερολογιακό έτος. Εδώ να επισημάνουμε ότι κατ’ εξαίρεση και επειδή έχουν ιδιαίτερη σημασία, λαμβάνονται υπόψη και οι αγώνες ultra του εξωτερικού. Σημαντική η χρονιά που μας πέρασε για αυτού του είδους τους αγώνες στην Ελλάδα αφού είδαμε αριθμούς συμμετοχών που μόλις 3 χρόνια πριν δεν θα μπορούσαμε να φανταστούμε. Οι 190 συμμετοχές στο The North Face Zagori TeRA, οι 188 στο Rodopi Challenge (ROC) και οι 159 στο πιο δύσκολο ελληνικό αγώνα, τον Rodopi Advendurun (ROUT) σίγουρα ανεβάζουν αρκετά τον πήχη και είμαστε σίγουροι ότι ο πήχης δεν θα παραμείνει εκεί για πολύ! Εδώ να σημειώσουμε ότι καλύτερα οι συγκρίσεις να γίνονται με το 2013 μιας και το 2014 η ακύρωση των αγώνων του Παρανεστίου (VFUT και NTR) μας δίνει μία πλασματική εικόνα για το έτος αυτό. Παραμένει βέβαια το γεγονός ότι και φέτος περισσότεροι αθλητές σε σχέση με προηγούμενες σεζόν έτρεξαν σε παραπάνω από έναν αγώνες μέσα στην χρονιά.

 

Πίνακας 10: Συμμετοχές αθλητών – Μοναδικοί συμμετέχοντες σε αγώνες υπεραπόστασης

  

 

Διάγραμμα 10: Συμμετοχές αθλητών – Μοναδικοί συμμετέχοντες σε αγώνες υπεραπόστασης

 

Το επόμενο ενδιαφέρον στοιχείο είναι το ποσοστό εγκαταλείψεων σε αγώνες υπεραπόστασης. Φέτος θα διαπιστώσουμε ότι το ποσοστό αυτό επανήλθε σε … φυσιολογικά επίπεδα αφού όπως επισημάναμε και παραπάνω, λόγω της ακύρωσης δύο μεγάλων αγώνων του Virgin Forest Trail, το ποσοστό εγκαταλείψεων το 2014 είχε μειωθεί σημαντικά κατεβαίνοντας το 20%! Φέτος 1 στους 4 αθλητές περίπου που ξεκίνησαν έναν αγώνα υπεραπόστασης, δεν κατάφεραν να τον τερματίσουν επιτυχώς, ανεβάζοντας το ποσοστό εγκαταλείψεων στο 27,3% όπως θα δείτε στον Πίνακα 11. 

 

 

Πίνακας 11: DNF σε αγώνες ultra

  

 

Διάγραμμα 11: DNF σε αγώνες ultra

 

Πέρυσι για πρώτη φορά εξετάσαμε ένα εξίσου σημαντικό στοιχείο για μία έρευνα αυτού του είδους που δεν είναι άλλο από το στοιχείο της ηλικίας των αγωνιζομένων. Εδώ οφείλουμε να ευχαριστήσουμε μεγάλο μέρος των ελλήνων διοργανωτών αγώνων βουνού που μετά την περσινή μας έκκληση, ενσωμάτωσαν το έτος γέννησης, πολύτιμο στοιχείο τόσο για την σωστή ταυτοποίηση των δρομέων στο Αρχείο Αποτελεσμάτων, όσο και για την εξαγωγή ασφαλέστερων συμπερασμάτων στην παρούσα έρευνα! Έτσι λοιπόν, μετά και την φετινή χρονιά, το ποσοστό αθλητών στο Αρχείο μας για το οποίο γνωρίζουμε το έτος γέννησης πλησιάζει το 70%!

 

Εξετάζοντας λοιπόν τον Πίνακα 12 θα διαπιστώσουμε και … με την βούλα ότι το τρέξιμο βουνού είναι το άθλημα των 40άρηδων! Ο Μέσος Όρος ηλικίας παρέμεινε ουσιαστικά ίδιος, αρνούμενος να πέσει κάτω από το ψυχολογικό όριο των 40 ετών!

 

 

Πίνακας 12: Μέσος Όρος Ηλικίας αθλητών / έτος

 

Ενδιαφέρον έχει όπως θα δούμε, ο μέσος όρος ηλικίας των αθλητών ανά κατηγορία αγώνων όπως τους έχουμε ταξινομήσει προηγουμένως με βάση την απόσταση: <10χλμ, 10-25χλμ, 25-40χλμ, 40-80χλμ, >80 χλμ. Αναμενόμενα θα λέγαμε τα αποτελέσματα, απλώς τώρα είναι και χειροπιαστά! Όσο μεγαλώνει η δυσκολία των αγώνων (βάσει της απόστασής τους), τόσο μεγαλώνει και ο μέσος όρος ηλικίας των συμμετεχόντων. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα, οι αγώνες ultra στην τελευταία στήλη όπου εμφανίζουν κάθε χρονιά τον μεγαλύτερο μέσο όρος ηλικίας! 

 

Πίνακας 13: Μ.Ο ηλικιών ανά κατηγορία αγώνων

 

Ένα άλλο στοιχείο που μπορούμε να εξετάσουμε όσον αφορά την ηλικία είναι το ποσοστό των αθλητών που μετέχουν σε αγώνες ορεινού τρεξίματος σε κάθε ηλικιακή κατηγορία. Το σημαντικότερο εύρημα που προκύπτει για την χρονιά που μας πέρασε και που μόνο ενθαρρυντικό μπορεί να είναι, είναι η αύξηση του ποσοστού συμμετεχόντων από τις μικρότερες ηλικίες! Βλέπουμε λοιπόν ότι παρατηρείται ποσοστιαία αύξηση τόσο στις ηλικίες κάτω των 20, και ακόμη μεγαλύτερη στην δεκαετία 20 – 29 ετών. Στόχος όλων μας θα πρέπει να είναι τα ποσοστά στις μικρότερες ηλικίες να μεγαλώσουν κι άλλον έτσι ώστε να δούμε τα επόμενα χρόνια περισσότερους νεαρούς αθλητές και αθλήτριες σε αγώνες βουνού.

 

Πίνακας 14: Ποσοστά συμμετεχόντων ανά ηλικιακή κατηγορία

 

 

Διάγραμμα 14: Ποσοστά συμμετεχόντων ανά ηλικιακή κατηγορία

 

Φάνηκε λοιπόν ότι και το 2015, παρότι οι περισσότεροι τομείς της ελληνικής κοινωνίας πήραν την κατρακύλα, το ορεινό τρέξιμο αποτέλεσε για περισσότερο κόσμο από κάθε άλλη χρονιά μία σαφής επιλογή για διέξοδο από την καθημερινότητα. Συμπερασματικά, τα στοιχεία και την χρονιά που πέρασε ήταν ενθαρρυντικά συνεχίζοντας την καλή πορεία του αθλήματος που είδαμε μέσα στο 2014. Πολλές νέες και ποιοτικές διοργανώσεις, νέοι αθλητές που γνώρισαν τον μαγικό κόσμο του ορεινού τρεξίματος, καταστήματα με πρωτοποριακές υπηρεσίες και με επενδύσεις δυσανάλογες της ευρύτερης εμπορικής και οικονομικής κατάστασης σε άλλους τομείς και εταιρείες / αντιπροσωπείες εισαγωγής προϊόντων τα οποία μέχρι πρότινος αγοράζαμε «τυφλά» από το διαδίκτυο, μας κάνουν να ατενίζουμε με αισιοδοξία το μέλλον του αθλήματος.

 

Τα πρώτα στοιχεία που έρχονται στην επιφάνεια για το 2016 είναι διφορούμενα και έχουν να κάνουν με το ίδιο ακριβώς γεγονός που δεν είναι άλλο από το ραγδαίο ρυθμό με τον οποίο νέοι αγώνες βουνού κάνουν την εμφάνισή τους στο καλεντάρι. Από την μία, νέοι αγώνες ανακοινώνονται με ρυθμό καταιγιστικό στην περιφέρεια της Ελλάδας, διοργανώσεις που θα τονώσουν και θα ανανεώσουν το ενδιαφέρον του κοινού, δίνοντάς μας σε όλους την ευκαιρία να γνωρίσουμε τόπους που δεν τους γνωρίζαμε μέχρι σήμερα ή είχαμε μαζί τους μια πιο … επιφανειακή σχέση. Μέσα στο 2016 αναμένεται επίσης να μετουσιωθεί και η τάση (ή ακόμη καλύτερα η ευχή) μερικών αθλητών για κάτι … διαφορετικό. Αγώνες όπως ο Κ22 Extreme Skyrace και ο Winter Adventure Race αναμένεται να ανανεώσουν την αγωνιστική σχέση μας με το βουνό προσφέροντας συγκινήσεις, πάντα όμως με την προσοχή που απαιτείται σε τέτοιου είδους προσπάθειες.

 

Από την άλλη, διοργανωτές οι οποίοι προσπαθούν να εντάξουν όλο και μεγαλύτερους αγώνες στο «μενού» τους, ελπίζοντας έτσι ότι θα προσελκύσουν μεγαλύτερο αριθμό συμμετοχών, δημιουργούν υπερπροσφορά αγώνων μεσαίας απόστασης. Επίσης, παρατηρούμε έναν υπερβολικό συνωστισμό σε αγώνες στον ευρύτερο αστικό ιστό, αγώνες που επί της ουσίας επαναλαμβάνονται με άλλους στα ίδια σχεδόν μονοπάτια και την ίδια χρονική περίοδο χωρίς να έχουν να προσφέρουν το «κάτι διαφορετικό». Αυτό νομοτελειακά θα οδηγήσει σε κορεσμό την δρομική κοινότητα, κάτι που φάνηκε και από τα πρώτα στοιχεία της έναρξης της χειμερινής αγωνιστικής σεζόν. Θα πρέπει οι διοργανωτές να σταθμίσουν τα υπέρ και τα κατά τέτοιων πρωτοβουλιών καθώς μπορεί μεν η δεξαμενή των δρομέων όπως διαπιστώσαμε να μεγαλώνει ολοένα και περισσότερο, δεν παύει όμως να έχει και κάποιον πάτο. Το ίδιο και η οικονομική δυνατότητα των δρομέων για «αγώνα κάθε Κυριακή» …

 

Διαβάσαμε πρόσφατα τον θόρυβο που ξέσπασε σε διεθνές επίπεδο σχετικά με την χρήση παράνομων ουσιών και σε αγώνες βουνού. Θα πρέπει να διατηρήσουμε το άθλημα όσο πιο καθαρό γίνεται. Με αυτόν τον τρόπο όλοι όσοι εμπλεκόμαστε θα βγούμε κερδισμένοι κάτι που δεν χωρά αμφιβολία. Είμαστε σίγουροι ότι το  άθλημα βρίσκεται στον σωστό δρόμο, θα πρέπει όμως όλοι να βάλουμε το λιθαράκι μας για να διατηρηθεί σε αυτόν…

 

Καλή αγωνιστική συνέχεια σε όλους το 2016!

Τάκης Τσογκαράκης

Η αγάπη του για το βουνό ξεκινάει πολλά χρόνια πίσω με τις πρώτες αναβάσεις στην αγαπημένη του Πάρνηθα και μετέπειτα με την σχολή Ορειβασίας του ΕΟΣ Αχαρνών. Το 2007 έτρεξε τον πρώτο του αγώνα ορεινού τρεξίματος και από τότε ονειρεύεται "όλο και ψηλότερα, όλο και μακρύτερα". Ελπίζει να το κάνει για πολλά χρόνια ακόμα...

www.advendure.com

ΕΠΟΜΕΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ

Latest Tweets

"@Sportiva Bushido II: Ένας Σαμουράι για τεχνικά μονοπάτια", αναλυτικό review του @Advendure_Net :… https://t.co/F1fBG52oNQ
Great news for Greek #trailrunning the election of Nikos Zanas in @ITRA_trail Steering Commitee! #ITRA… https://t.co/lBZPq4XxEh
Ο Αργύρης Βαμβακίτης και τα @SCARPAspa Spin RS στον SALEWA @OMT100K: https://t.co/2hWctgRd9a https://t.co/8kM4RQbJLZ
Follow Advendure on Twitter

Post Gallery

La Sportiva Bushido II: Ένας Σαμουράι για τεχνικά μονοπάτια!

Ο Νίκος Ζάνας στην Διοικούσα Επιτροπή της ITRA!

Ο Αργύρης Βαμβακίτης και τα Scarpa Spin RS στον SALEWA Olympus Mythical Trail!

Olympus Ultra - Eμείς οι άνθρωποι είμαστε το παραμύθι του Θεού!

Salomon Ultra Pro: Εξαιρετικό εργαλείο για ultra-trail αγώνες και πολύωρες προπονήσεις!

Τρέχοντας στον Olympus Ultra με SALEWA - SCARPA

BROOKS Cascadia 14, η αναγέννηση ενός θρυλικού παπουτσιού

Δυο ελληνίδες στην “στέγη του κόσμου” -  Μια εφ όλης της ύλης συζήτηση με την Χριστίνα Φλαμπούρη και την Βανέσα Αρχοντίδου!

55 Peaks Project: Η συνέχεια!