Netia K2 Winter Expedition: Η Πολωνική Ορειβασία Ξανά στα Δύσκολα

Από 13 Ιαν 2003
Το Κ2 ή Chogori όπως είναι γνωστό στην περιοχή από τους ντόπιους, θεωρείται από πολλούς το απόλυτο βουνό, το αντι-Έβερεστ. Είναι το δεύτερο ψηλότερο βουνό στον κόσμο, με υψόμετρο 8.611 μέτρα (μόλις 239 μέτρα χαμηλότερο απ το Έβερεστ). Οι ιδανικές γραμμές που σχηματίζουν τον όγκο του και η δυσκολία που παρουσιάζει απ όλες τις πλευρές του, το κάνουν τον απόλυτο προορισμό για τον ορειβάτη. Αυτές τις μέρες είναι σε εξέλιξη το τολμηρό σχέδιο, μιας Πολωνικής/διεθνούς αποστολής. Αρχηγός της αποστολής είναι μια ιστορική φυσιογνωμία, ο Krzysztof Wielicki, ένας από τους δέκα ανθρώπους στον κόσμο που πάτησε και τις 14 8άρες κορυφές στα Ιμαλάια. Αν το σχέδιο της αποστολής Netia γίνει πραγματικότητα, τότε θα έχει πετύχει την πρώτη χειμερινή ανάβαση στην ιστορία του Κ2.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΝΕΤΙΑ Κ2 WINTER

Το Κ2 είναι ένα πολύ δύσκολο βουνό, από κάθε άποψη και κυρίως τεχνική. Όλες οι πλευρές του είναι απόκρημνες και βρίσκεται απομονωμένο και σε πιο μεγάλο γεωγραφικό πλάτος από το Έβερεστ. Οι καιρικές συνθήκες είναι πιο ευμετάβλητες απ ότι στα Ιμαλάια του Νεπάλ και οι θερμοκρασίες χαμηλότερες. Η πορεία προσέγγισης στη βάση του διαρκεί διπλάσιο σχεδόν χρόνο απ ότι η προσέγγιση στο Έβερεστ και οι "ευκολίες" που μπορεί να βρει μια αποστολή είναι πολύ φτωχές (διάσωση, ειδικευμένοι οδηγοί, κοντινοί οικισμοί, ιατρική περίθαλψη). Τέλος, δεν είναι δυνατή η πρόσβαση ζώων μέχρι τη Βάση, για τη μεταφορά του εξοπλισμού των αποστολών, όπως συμβαίνει στο Έβερεστ.

Η βορινή (Κινέζικη) πλευρά του Κ2. Η Βόρεια Κόψη που θα επιχειρήσει η αποστολή Netia (σηματοδοτείται με κόκκινη γραμμή) ξεκινά κατευθείαν από την κορυφή και καταλήγει μέχρι τη βάση του βουνού, λίγο πάνω από τα 5000 μέτρα.

Εξάλλου και τα στατιστικά είναι συντριπτικά: λιγότερες από 200 αναβάσεις έχουν γίνει μέχρι σήμερα στο Κ2 και μόλις 2 ορειβάτες ανέβηκαν εκεί περισσότερο από μία φορά (δύο φορές για την ακρίβεια). Στο Έβερεστ αντίστοιχα, έχουν πραγματοποιηθεί πάνω από 1500 αναβάσεις από 900 διαφορετικούς ανθρώπους, μερικοί απ αυτούς έχουν ανέβει μέχρι και δέκα φορές ο καθένας (Το Κ2, αντίθετα με το Έβερεστ, δεν είναι προορισμός για εμπορικές αποστολές). Είναι χαρακτηριστικό δε, ότι το 2002 δεν κατάφερε να πατήσει στην κορυφή του ούτε ένας ορειβάτης. Συνεχίζοντας τα στατιστικά, θα αναφέρουμε ακόμα ότι ο ένας στους εφτά που επιστρέφει από την κορυφή του Κ2, δεν φτάνει ποτέ στη βάση του.

Οι Πολωνοί έχουν παράδοση και στο Κ2. Εκεί η πολωνική ορειβασία γνώρισε θριάμβους αλλά και τραγωδίες. Από τις εννέα διαφορετικές διαδρομές που έχουν ανοιχτεί μέχρι σήμερα στο βουνό, οι Πολωνοί έχουν ανοίξει ή ανέβει τις τέσσερις. Ανάμεσα σ αυτές είναι και η περίφημη "Πολωνική" στη νότια πλευρά, που ανοίχτηκε το 1986 από τον Jerzy Kukuczka και τον Tadeusz Piotrowski (ο τελευταίος σκοτώθηκε σε πτώση κατεβαίνοντας από την κορυφή).

Οι Πολωνοί ορειβάτες πάντα δημιουργούσαν αίσθηση με τα κατορθώματά τους. Το 1976, ήταν μια απόφαση που προκάλεσε εντυπώσεις στην ορειβατική κοινότητα: η πολωνική αποστολή με αρχηγό τον Janusz Kurczaba θα επιχειρούσε να πραγματοποιήσει τη δεύτερη (!!!) μόλις ανάβαση του Κ2 μετά την πρώτη του 1954 από τους Ιταλούς και αποφάσισε να μη χρησιμοποιήσει βαστάζους μεγάλου υψομέτρου, θέλοντας έτσι να δώσει μεγαλύτερη αξία στο εγχείρημά της. Για την ιστορία, η αποστολή δεν τα κατάφερε για 200 μόλις μέτρα να φτάσει στην κορυφή (από νέα μάλιστα διαδρομή ΒΑ), έθεσε όμως νέα στάνταρτ στην ορειβασία της εποχής.

Και φυσικά δεν πρέπει να παραλείψουμε την ιστορική πια παρομοίωση του Kukuczka, που συνέκρινε τους δυτικούς και τους ανατολικούς ορειβάτες της εποχής του (δεκαετία 1980), με τα αυτοκίνητα των χωρών τους: τα δυτικά αυτοκίνητα είναι πολυτελή, γρήγορα και ακριβά αλλά ανταποκρίνονται μόνο σε μεγάλους ασφαλτοστρωμένους δρόμους, ενώ τα ανατολικά είναι φτωχά, καθόλου ευπαρουσίαστα και αργοκίνητα αλλά ιδανικά σε κακούς δρόμους, εκεί που τα άλλα δεν μπορούν να προχωρήσουν. Είναι χαρακτηριστικό ότι τα χρόνια πριν την πτώση του κομμουνισμού, οι ανατολικοευρωπαίοι ορειβάτες χρησιμοποιούσαν πολύ φτωχό εξοπλισμό και μάλιστα έχουν μείνει σαν ανέκδοτο οι άσπρες αθλητικές κάλτσες που φορούσαν στα Ιμαλάϊα.

Εκείνο που έχει ίσως τη μεγαλύτερη επικαιρότητα σε σχέση με την αποστολή Netia και την πολωνική ορειβασία, είναι ότι από τις 14 8άρες κορυφές των Ιμαλαϊων, μέχρι σήμερα χειμώνα πατήθηκαν οι εφτά. Και τις εφτά πρώτες χειμερινές αναβάσεις τις έχουν κάνει Πολωνοί ορειβάτες !!! Tο Έβερεστ συγκεκριμένα, πατήθηκε χειμώνα για πρώτη φορά το 1980 (και ήταν η πρώτη 8άρα που κατακτιόταν χειμώνα), από τον ίδιο τον Wielicki και τον Leszek Cichy.

Ο αρχηγός της αποστολής, ο Krzysztof Wielicki, θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους ορειβάτες της εποχής μας. Ανέβηκε το Κ2 στην τέταρτη απόπειρά του, το 1996. Είναι ίσως εντυπωσιακό ότι ο Krzysztof ανεβαίνει στα Ιμαλάια επί 25 σχεδόν χρόνια και σε ηλικία 52 χρονών συνεχίζει να θέτει στόχους σαν πρωταγωνιστής και όχι παίζοντας το ρόλο του έμπειρου αρχηγού που παραμένει στα "μετόπισθεν". Η δράση του στα Ιμαλάια ξεκινά το χειμώνα του 1980, όταν πατά την πρώτη του 8άρα, που δεν ήταν άλλη από το Έβερεστ. Ένα άλλο μεγάλο κατόρθωμά του ήταν η πρώτη ανάβαση 8άρας κορυφής σε μια μέρα (Broad Peak, 1984 σόλο σε 16 ώρες), καθώς και η εντελώς μοναχική στο Nanga Parbat το 1996.

Το Κ2 είναι ιδιαίτερα γνώριμο στον Wielicki, αφού έχει συμμετάσχει σε τέσσερις αποστολές μέχρι σήμερα στο "φοβερό βουνό", όπως αποκαλείται. Στην τέταρτη απόπειρά του, το 1996, κατάφερε τελικά να ανέβει στην κορυφή, από τη Βόρεια Κόψη, διαδρομή που ακολουθεί η τωρινή αποστολή. Για την επιλογή του στόχου, ο Wielicki δήλωσε αναχωρώντας απ την Πολωνία τον Δεκέμβριο: "την επόμενη χρονιά (2003) έχουμε την πεντηκοστή επέτειο της κατάκτησης του Έβερεστ, η οποία θα αποτελεί μεγάλο γεγονός. Είναι η κατάλληλη στιγμή λοιπόν να βάλουμε ψηλότερα τον πήχη στα μεγάλα βουνά".

ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΣΤΟΛΗ (*)

(*) ΣΥΝΤΟΜΟ ΓΛΩΣΣΑΡΙ: BC=Κατασκήνωση Βάσης / ABC=Προωθημένη Κατασκήνωση Βάσης / C1, C2 κλπ =Κατασκηνώσεις 1, 2, 3 κλπ

7 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ - Ο Denis Urubko και ο Wasilij Piwcoc έστησαν την C1, στα 5950 μέτρα στη Βόρεια Ράχη. Οι C1 & C4 θα έχουν περιορισμένο χώρο. Εκεί όπου στήθηκε η C1 είναι το όριο του χιονιού με την crevasse του παγετώνα που ξεκινά αμέσως πιο κάτω (bergschund). Η τοποθεσία βρίσκεται λίγο δεξιά απ τη ράχη την ίδια και προστατεύεται από χιονοστιβάδες, χάρη σ ένα μεγάλο τμήμα πάγου που "κρέμεται" από πάνω. Η ανάβαση στην C1 από την Προωθημένη Κατασκήνωση Βάσης (ABC) απαιτεί δύσκολη τεχνικά πορεία 6 ωρών. Επιπλέον, μεταξύ C1 και C2 υπάρχει αυξημένος κίνδυνος χιονοστιβάδων. Δεν είναι γνωστό αυτή τη στιγμή αν οι δύο ορειβάτες θα επιχειρήσουν να στήσουν σχοινιά ψηλότερα ή θα επιστρέψουν στην Κατασκήνωση Βάσης, για να αναλάβουν δυνάμεις.

8 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ - Η ασθένεια του υψομέτρου χτύπησε ένα νεαρό μέλος της αποστολής, το οποίο και κατέβηκε στο BC στα 5100 μέτρα. Ευτυχώς, το χάσιμο 600 μέτρων βοήθησε στο να εξαφανιστούν τα συμπτώματα. Μέχρι τώρα 1550 μέτρα σχοινιά έχουν φιξαριστεί και η C1 έχει στηθεί κανονικά πλέον. Η ομάδα τώρα επέστρεψε στο BC προκειμένου να μεταφέρει τον τηλεοπτικό εξοπλισμό στο ABC. Τις νύχτες, η θερμοκρασία στο BC φτάνει τους -30οC. Σύμφωνα με τις προγνώσεις, οι άνεμοι θα παραμείνουν σε χαμηλές εντάσεις κι αυτό θα βοηθήσει τους ορειβάτες να στήσουν την C2 στα 6600. Για να φτάνουν στην C2 οι ορειβάτες θα πρέπει όχι μόνο να ανεβαίνουν παγωμένο χιόνι στις 45ο-50ο αλλά και να τραβερσάρουν στη διαδρομή τους και μετά να συνεχίζουν ξανά επάνω. Εκτιμούν ότι η μεταφορά φορτίων στην C2 θα είναι μια δύσκολη υπόθεση, παρά το χαμηλό υψόμετρο

17 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ - Δυνατοί άνεμοι επικρατούσαν στις πλαγιές του Κ2, τις δύο προηγούμενες ημέρες, καθώς ορειβάτες της αποστολής προσπαθούν να ανοίξουν το δρόμο για το C2. Στις 16 Ιανουαρίου, ο Denis Urubko έστειλε αναφορά σε ρωσικό site, ότι μαζί με τον Vassily φιξάρισαν σχοινιά στα 6400 στη διάρκεια της θύελλας. Προσπέρασαν μερικούς κάθετους βράχους, πάγο και μετά έφτασαν σ ένα λούκι όπου έπεφταν πέτρες από πάνω. Φαίνεται τελικά ότι η ομάδα συνάντησε πιο σκληρό καιρό πάνω από το C1, αλλά κατάφερε να ξεπεράσει αυτό το εμπόδιο και να σημειώσει πρόοδο στην ανάβασή της. Η βόρεια ράχη του K2, που επιχειρεί η αποστολή Netia, δεν συγκεντρώνει πολύ χιόνι όπως η νότια, όπου οι χιονοστιβάδες είναι πολύ συχνές ακόμα και το χειμώνα. Ο λόγος είναι ότι οι βόρειοι σφοδροί άνεμοι που χτυπούν το βουνό, δεν επιτρέπουν στο χιόνι να μείνει πάνω στην πλαγιά αλλά το παρασέρνουν μαζί τους, αφήνοντας τους βράχους συνήθως γυμνούς. Και χάρη στις χαμηλές θερμοκρασίες του χειμώνα, οι βράχοι έχουν πολύ καλή συνοχή μεταξύ τους, ώστε να αποφεύγονται οι λιθοπτώσεις, που θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή των ορειβατών. Μέχρι την τελευταία τους επικοινωνία στις 17 Ιανουαρίου, οι ορειβάτες που δουλεύουν στο φιξάρισμα σχοινιών, ήθελαν 200 ακόμα μέτρα για να φτάσουν στην τοποθεσία που θα στηθεί το C2, στα 6600 μέτρα.

23 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ - Οι Urubko, Pivtsov και Thukvatulin, επέστρεψαν στις 22 στην ABC, αφού έστησαν την C2 στα 6700 μέτρα. Τη νύχτα που προηγήθηκε, οι τρεις τους κοιμήθηκαν στο αντίσκηνο, μοιράζοντας στα τρία τον ένα και μοναδικό υπνόσακο που είχαν διαθέσιμο. Η ομάδα των τριών είχε ξεκινήσει απ την C1 στις 5.30 το πρωί της 21ης με προορισμό το σημείο που εγκαταστάθηκε τελικά η C2. Πέρασαν αρχικά 950 μέτρα με φιξαρισμένα σχοινιά, που είχαν εγκαταστήσει οι ίδιοι τις προηγούμενες μέρες και συνέχισαν φιξάροντας άλλα 400 μέτρα. Ο καιρός ήταν καλός μέχρι τις 3 το απόγευμα, οπότε και άρχισαν να φυσούν πολύ δυνατοί άνεμοι. Ωστόσο, η ομάδα ολοκλήρωσε τη δουλειά της και αφού πέρασε μια δύσκολη νύχτα, με το αντίσκηνο να «χοροπηδάει» από τον αέρα (όπως μετέδωσε με e-mail ο Denis Urubko), νωρίς το πρωί η ομάδα ξεκίνησε την πορεία της επιστροφής. Χρειάστηκαν 6 ώρες μέχρι την ΑΒC, όπου τους περίμενε ζεστή σούπα. Στο μεταξύ, ο Gia Tortladze υποφέρει από ένα μικροτραυματισμό, το ίδιο και ο Wielicki αλλά απ ότι φαίνεται σε λίγες ημέρες θα είναι έτοιμοι και πάλι. Αυτές τις μέρες οι ορειβάτες συνεχίζουν τη μεταφορά φορτίων με εξοπλισμό στην C1. Οι προγνώσεις για τους ανέμους στο Κ2 δεν είναι ιδιαίτερα ευοίωνες, αφού τις επόμενες ημέρες το σκηνικό θα διατηρηθεί περίπου το ίδιο.

31 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ - Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες που δημοσιεύονται στο RussianClimb, ο Γεωργιανός Gia Tortlatje αποχώρησε από την αποστολή κατηγορώντας τον αρχηγό Krzysztof Wielicki, ότι υποβάθμισε τη σημασία της δουλειάς που έκαναν οι μη-Πολωνοί ορειβάτες πάνω στο βουνό και η οποία ήταν πιο πάνω από τη συνεισφορά των Πολωνών. Έτσι, στις 29 Ιανουαρίου ο Gia, μαζί με τον Ουζμπέκο Ilias Tukhvatullin, πήραν το δρόμο της επιστροφής προς τις πατρίδες τους. Για τον Καζάχο Denis Urubko τα πράγματα είναι διαφορετικά, καθώς αυτός αποφάσισε να μείνει παρά την αποχώρηση των δύο φίλων του, οι οποίοι προφανώς του ζήτησαν να τους ακολουθήσει. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι όταν ο Urubko έκανε γνωστές τις προθέσεις του να μείνει, οι φίλοι του απαίτησαν να σταθεί στο πλευρό τους κι όχι μαζί με τους Πολωνούς. Μάλιστα, σύμφωνα με το Netia.pl ο Urubko σήμερα (01 Φεβ) θα πρέπει να επιχειρεί κιόλας την προσπάθεια -μαζί με δύο άλλους- να φτάσει μέχρι το σημείο που θα στηθεί η Κατασκήνωση ΙΙΙ.
Πριν το ξεκίνημα της αποστολής, ο Tortlatje σε συνέντευξή του στο K2climb.com είχε πει για τον Wielicki ότι «…δεν είναι μόνο ένας καλός ορειβάτης αλλά κι ένας καλός άνθρωπος». Ωστόσο, αποχωρώντας από την αποστολή απέδωσε 20 κατηγορίες στην αποστολή, αποδίδοντάς της κυρίως την κατηγορία ότι ήταν ελλιπώς προετοιμασμένη. Προφανώς, ο Tortladge θεώρησε ότι οι δικές του προσπάθειες αλλά και των υπολοίπων που αποχώρησαν, υπερείχαν των υπολοίπων, εξαιτίας των οποίων θα έπρεπε να καθυστερούν την πρόοδο της ανάβασής τους στο βουνό. Αυτή είναι μια συνηθισμένη αιτία δημιουργίας αντιπαραθέσεων και οξύνσεων στις ορειβατικές αποστολές, όπου κάποιος μπορεί να θεωρεί ότι «κουβαλάει» τους υπόλοιπους που δεν είναι τόσο ικανοί όσο αυτός.
Μια μέρα μετά τους Tortladze, Tukhvatullin, ο Καζάχος Vassiliy Pivtsov εγκατέλειψε την αποστολή για οικογενειακούς λόγους. Την ίδια ώρα ο σύντροφός του στο βουνό, Denis Urubko, μαζί με τους Piotr Morawski και Marcin Kaczkan, θα προσπαθήσουν να φτάσουν στην κατεστραμμένη από τους ανέμους C2. Ο Wielicki, αρχηγός της αποστολής, μίλησε για τις αποχωρήσεις: «Νομίζω ότι η απόφαση να αποχωρήσουν, οφείλεται στην έλλειψη χειμερινής εμπειρίας. Μετά από 20 μέρες, στη διάρκεια των οποίων δεν μπορούσε να ανέβει ψηλότερα από την C1, ο Tortladze κατάλαβε ότι δεν υπάρχει χώρος γι αυτόν εδώ και τα παράτησε. Αυτό με εξέπληξε περισσότερο απ όλα, γιατί οι Ανατολικοί ορειβάτες είναι συνήθως πολύ πρόθυμοι και βοηθούν ο ένας τον άλλο, σχεδόν από μόνοι τους ταυτίζονται με την αποστολή την ίδια. Σ αυτή την περίπτωση το δικό του ενδιαφέρον έγινε ο πιο σημαντικός παράγοντας. Ο εγωισμός του Gia (Tortladze) δεν του επέτρεψε να με πιάσει και να μου μιλήσει. …Είναι εξαιρετικά ασυνήθιστο να εγκαταλείπει κάποιος στη μέση μια αποστολή στην οποία είναι καλεσμένος. Μου φαίνεται τελικά ότι το καλύτερο που είχε να κάνει ήταν να φύγει, αν και στη διάρκεια τόσο δύσκολων αποστολών είναι πολύ εύκολο να αντιμετωπίζεις τους υπόλοιπους με ηττοπάθεια, να στρεσάρεσαι από την ευθύνη της αποστολής που ανέλαβες, να τρομοκρατείσαι. Ο χειμώνας στα ψηλά βουνά απαιτεί υπομονή. Ο Gia κι ο σύντροφός του απλά δεν μπορούσαν να ανταποκριθούν στην πρόκληση».
Όταν ο Tortladze ανακοίνωσε από την ABC μέσω ασυρμάτου την απόφασή τους να εγκαταλείψουν την προσπάθεια, ο Wielicki του ζήτησε να αφήσει δύο πουπουλένια μπουφάν για τους νεαρούς Πολωνούς που θα τους αντικαθιστούσαν στα μεγαλύτερα υψόμετρα και που μέχρι εκείνη τη στιγμή είχαν καθήκοντα στη βάση του βουνού, αυτός αρνήθηκε, λέγοντας ότι θα του χρειαστεί για την …επόμενη αποστολή. (Ο Tortladze θα επιχειρήσει χειμερινή ανάβαση στην 7000άρα κορυφή Pobeda στο Tien-Shan κι αμέσως μετά στο Manaslu).
Οι αναφορές στο site της αποστολής Netia, στέλνονται από τη δημοσιογράφο Monika Rogozinska για λογαριασμό της εφημερίδας Rzeczpospolita, στην αποία εργάζεται. Έχει ενδιαφέρον λοιπόν, να μάθουμε τι ακριβώς έχει να πει και ο Tortladje στα ΜΜΕ, σχετικά με την “Netia K2”, όταν θα επιστρέψει στη Γεωργία.
Στο μεταξύ οι προγνώσεις για τον καιρό είναι απαισιόδοξες και δυστυχώς μέχρι τώρα επιβεβαιώνονται. Οι δυνατοί άνεμοι, οι χιονοθύελλες και τα σύννεφα, αποτελούν μέρος της καθημερινής πραγματικότητας. Προς το παρόν η κορυφή του Κ2 φαίνεται από τη βάση, με συχνότητα μία φορά την εβδομάδα.

7 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ - Στις 4 Φεβρουαρίου, ο K. Wielicki και ο J. Berbeka έστησαν την C3, σε υψόμετρο λίγο κάτω από τα 7200 μέτρα. Όπως ενημέρωσε ο ίδιος ο Wielicki το επίσημο site της αποστολής, η C3 στήθηκε σε σταθερό σημείο και δεν κινδυνεύει από χιονοστιβάδες. Μετά την εγκατάσταση της C3 ο Wielicki κατέβηκε στην ABC γιατί αντιμετωπίζει ένα μικρό τραυματισμό στο πόδι του. Ο επόμενος στόχος είναι η C4 στα 7600 και μετά η τελική προσπάθεια για την κορυφή στα 8611. Η διαδρομή προς την τοποθεσία της C4 δεν έχει πολλά χιόνια, αυτό οφείλεται όμως στη μεγάλη κλίση της πλαγιάς, η οποία δεν μπορεί να κρατήσει χιόνια. Στην προσπάθεια αυτή, πρωταγωνιστικό ρόλο παίζουν οι νέοι Πολωνοί ορειβάτες, οι οποίοι μεταφέρουν όλες αυτές τις μέρες μεγάλα φορτία από εξοπλισμό στα μεγάλα υψόμετρα. Ο καιρός συνεχίζει να είναι κακός, με εξαίρεση κάποιες μέρες όπου σταματά η χιονόπτωση και οι δυνατοί άνεμοι εξασθενούν πρόσκαιρα. Στο μεταξύ, ο Denis Urubko έστειλε στις 3 του μήνα τη δορυφορική ανταπόκρισή του στο RussianClimb.com, όπου δίνει με πολύ ζωντανό τρόπο την καθημερινή προσπάθεια της αποστολής να ανέβει ψηλότερα στη βόρεια κόψη του K2. Στην τελευταία του συνομιλία, ο Denis αναφέρθηκε στην αποχώρηση του φίλου του Vassiliy Pivtsov στις 29 Ιανουαρίου. Θυμήθηκε ότι έδωσαν τα χέρια πριν φύγουν σε αντίθετες κατευθύνσεις ο καθένας. Ο ίδιος κατευθύνθηκε στην C2, μαζί με τους Kaczkan και Morawski για να ξαναστήσουν την κατεστραμμένη απ τον αέρα σκηνή, την οποία λίγες μέρες νωρίτερα είχαν στήσει. Ο Denis αναφέρθηκε στις προσπάθειες να φιξάρουν σχοινιά στη διαδρομή προς την C3, στην οποία βρήκαν μια παλιότερη ασφάλεια -όπως και παλιά σχοινιά εγκαταλειμμένα από προηγούμενες αποστολές- και τη χρησιμοποίησαν. Λίγο πιο κάτω από την C2 των Πολωνών, ο Urubko βρήκε τρόφιμα και καύσιμα στην παλιά κατασκήνωση μιας Κορεάτικης αποστολής. Συνολικά τα φιξαρισμένα σχοινιά φτάνουν τα 3000 μέτρα (950 μέχρι την C1, 1350 μέχρι την C2 και 670 πάνω από την C2). Στην κατάβασή τους προς την ABC στις 3 του μήνα, συνάντησαν τους Wielicki και Berbeka, οι οποίοι την επόμενη μέρα εγκατέστησαν την C3.

15 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ - Στις 12 Φεβρουαρίου και μετά από πολλές δυσκολίες εξαιτίας των καιρικών συνθηκών, ο Denis Urubko και ο Piotr Morawski έστησαν την C4 στα 7630 μέτρα και άνοιξαν το δρόμο για την τελική εφόρμηση στην κορυφή, αφού δεν πρόκειται να στηθεί άλλη κατασκήνωση ψηλότερα. Οι δύο ορειβάτες με αυτή τους την πρόοδο ξεπέρασαν το ρεκόρ χειμερινού υψομέτρου στο Κ2, το οποίο κατείχαν ο αρχηγός της αποστολής Krzysztof Wielicki κι ο συμπατριώτης του Leszerk Cichy, με 7300 μέτρα, από την προηγούμενη χειμερινή αποστολή των Πολωνών το1988, από τη νότια πλευρά όμως. Στο μεταξύ ο Wielicki τραυμάτισε και πάλι το πόδι του στη διάρκεια της εγκατάστασης του C3 λίγες μέρες νωρίτερα και τώρα βρίσκεται στο BC προκειμένου να θεραπευτεί το τραύμα του. Όπως έγινε γνωστό, ο σύντροφός του σ αυτή την προσπάθεια Jacek Berbeka αναγκάστηκε να ανέβει μέρος της διαδρομής με ένα μόνο κραμπόν, κατόρθωμα εξαιρετικό αν υπολογίσουμε τις ιδιαίτερα δυσμενείς συνθήκες εξαιτίας του χειμώνα. Η μέχρι τώρα πρόοδος της ανάβασης οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στη συνεισφορά των νεαρών Πολωνών ορειβατών, που ακούραστα μεταφέρουν φορτία στις πλάτες τους, μέχρι τις C1 και C2. Είναι χαρακτηριστικό (όπως τουλάχιστον αναφέρεται στο site της αποστολής) ότι κάποιος απ αυτούς πούλησε το αυτοκίνητό του για να βρεθεί στο Κ2 και να μεταφέρει φορτία στην πλάτη του!!!

19 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ - Μέσα σε συνθήκες θύελλας, ο ίδιος ο αρχηγός της αποστολής, Krzysztof Wielicki ξεκίνησε πριν από δύο μέρες για να ανέβει μέχρι την C4, με στόχο ένα σύντομο εγκλιματισμό στο υψόμετρο των 7650 μέτρων, ώστε να του δοθεί η δυνατότητα να «χτυπήσει» κορυφή αμέσως μετά. Την προηγούμενη εβδομάδα Urubko και Morawski έφτασαν μέχρι το C4 και ζήτησαν μέσω ασυρμάτου να τους σταλούν εφόδια. Δυστυχώς όμως στο BC κανένας δεν είχε τη διάθεση να ξεκινήσει προς τα πάνω κι έτσι οι δύο ορειβάτες αναγκάστηκαν να επιστρέψουν κάτω στη Βάση, την ίδια ώρα που ο Wielicki ξεκινούσε τη μοναχική του προσπάθεια προς το C4. Ο Denis Urubko δήλωσε προχθές έτοιμος για την κορυφή. Ο Piotr Morawski όμως δεν είναι σε θέση να ακολουθήσει και πάλι, αφού ταλαιπωρείται από κρυοπαγήματα στα δάχτυλα των χεριών. Έτσι ο Urubko θα παραμένει στο BC μήπως βρεθεί κάποιος άλλος, πρόθυμος να ακολουθήσει. Οι τελευταίες πληροφορίες φέρουν τον Martin Kaczkan να είναι ο τρίτος (και τελευταίος) υποψήφιος για την τελική απόπειρα για τα 8.611μ. Ίσως οι σφοδροί άνεμοι ανάγκασαν τελικά και τον Wielicki να επιστρέψει χθες κάτω στη Βάση κι έτσι οι ορειβάτες μετρούν τις ώρες, περιμένοντας τη θύελλα να κοπάσει. Σύμφωνα με τις μετεωρολογικές προβλέψεις, μέχρι τις 24 Φεβρουαρίου η ένταση των ανέμων στην κορυφή του Κ2 θα κυμαίνεται γύρω στα 40 μέτρα / δευτερόλεπτο, λιγότερο από τα 48 που έπνεαν στις 17 και μάλιστα με ένα «διάλειμμα» στα 27 μ/δ στις 20 του μήνα –μια πιθανή ημέρα κορυφής για τους τρεις εναπομείναντες υποψήφιους της κορυφής. Όσο για τη θερμοκρασία, οι προγνώσεις δίνουν -45oC στην κορυφή. Οι μέρες που ακολουθούν είναι κρίσιμες, αν υπολογίσουμε ότι το ραντεβού με το καραβάνι της επιστροφής είναι στις 4 Μαρτίου, οπότε ένα κοπάδι καμήλες θα προσεγγίζουν το βουνό στο τέλος του παγετώνα για να αρχίσει η διαδικασία της αναχώρησης της αποστολής από το βουνό.

23 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ - Οι κρίσιμες μέρες κυλούν στο Κ2 για την αποστολή Netia. Αν όλα πήγαν καλά, προχθές (21/2) οι Natkanski και Yaven ξεκίνησαν από το BC για να προετοιμάσουν τις κατασκηνώσεις κατά μήκος της διαδρομής στο βουνό, προκειμένου να ακολουθήσουν οι σύντροφοί τους εκείνοι, που θα επιχειρήσουν την τελική απόπειρα στην κορυφή. Απ όσο είναι γνωστό μέχρι σήμερα και επιβεβαιώνεται διαρκώς από τα τελευταία μηνύματα της αποστολής, οι Denis Urubko (αναμφισβήτητα με την καλύτερη φυσική κατάσταση από οποιονδήποτε άλλο στην αποστολή), Marcin Kaczkan και ο αρχηγός Krzysztof Wielicki είναι οι τρεις που θα αντιμετωπίσουν τα στοιχεία της φύσης πάνω από τα 8.000 μέτρα, στη «ζώνη του θανάτου».
Σύμφωνα με τα τελευταία μηνύματα του Denis Urubko στο RussianClimb.com, ο ίδιος μαζί με τον Marcin θα φιξάρουν σχοινιά πάνω από το C4, στα 7750-7900 και μετά, μαζί με τον αρχηγό θα επιχειρήσουν σε μια απόπειρα να χτυπήσουν κατευθείαν κορυφή και να επιστρέψουν, με την προϋπόθεση ότι οι άνεμοι θα κοπάσουν κάπως. Όπως ανέφερε ο Denis, οι δύο Πολωνοί σύντροφοί του δεν έχουν εγκλιματιστεί ικανοποιητικά στο υψόμετρο και γι αυτό το λόγο θα κάνουν χρήση οξυγόνου σ αυτή την προσπάθεια. Προφανώς ο ίδιος δεν θα χρησιμοποιήσει –αν συμπεραίνουμε σωστά απ τα λεγόμενά του- κι αυτό θα είναι πολύ σημαντικό κατόρθωμα, κυρίως για τις συνθήκες που επικρατούν στα ψηλότερα τμήματα του βουνού (θύελλες και θερμοκρασίες στους -40). Πίσω από τους τρεις τους κι αν οι συνθήκες το επιτρέπουν, θα ακολουθήσει το δίδυμο Pawlikovski – Zaluski, οι οποίοι θα φτάσουν μάλλον μέχρι την ψηλότερη κατασκήνωση για να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στους συντρόφους τους αν παραστεί ανάγκη.
Στο μεταξύ, τα μέλη της Ισπανικής αποστολής που προσπαθούν να σκαρφαλώσουν λίγο πιο δίπλα το Broad Peak και να πετύχουν την πρώτη αντίστοιχα χειμερινή ανάβαση μιας ακόμα 8άρας στο Καρακορούμ, απάντησαν στα δορυφορικά μηνύματα συμπαράστασης των Πολωνών. Η ισπανική αποστολή βρίσκεται απ την αντίθετη (νότια) πλευρά του Κ2, λίγο πιο πέρα, στον παγετώνα Baltoro και αντιμετωπίζει παρόμοια προβλήματα εξαιτίας του χειμώνα, που ας σημειωθεί πρόκειται για έναν απίστευτα σφοδρό και κρύο, το χειρότερο εδώ και πολλά χρόνια στην κεντρική και νότια Ασία.

28 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ - Η κατάσταση για την αποστολή έχει φτάσει σε οριακό σημείο. Χαμηλές θερμοκρασίες, σφοδροί άνεμοι και έλλειψη εγκλιματισμού, είναι οι λόγοι που αυτή τη στιγμή έχουν δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα στη βορινή πλευρά του Κ2. Και ίσως να μην υπάρχουν πια σοβαρές πιθανότητες για κάποιους από τα μέλη της να καταφέρουν να φτάσουν στην κορυφή.
Το πρωί της Τετάρτης 26 Φεβρουαρίου, μετά από μια δραματική νύχτα στη C4 στα 7750μ, ξεκίνησε μια επιχείρηση διάσωσης του Marcin Kaczkan. Ο Marcin που δεν είχε εγκλιματιστεί αρκετά στο υψόμετρο, δεν ανταποκρίθηκε κανονικά όταν τον ξύπνησε τα ξημερώματα ο Denis Urubko. Φοβούμενος εγκεφαλικό οίδημα για τον σύντροφό του, ο Denis έδωσε το σύνθημα να αρχίσουν αμέσως την κατάβαση. Την ίδια στιγμή ο αρχηγός Wielicki, που είχε διανυκτερεύσει στην C3, ξεκίνησε την ανάβαση για να τους συναντήσει, μεταφέροντας ένα θερμός με ζεστό ρόφημα και φάρμακα. Επίσης, άλλοι δύο ορειβάτες που είχαν κοιμηθεί στην C1 ξεκίνησαν κι αυτοί, για να μεταφέρουν φιάλες οξυγόνου. Όλοι τελικά κατάφεραν να επιστρέψουν με ασφάλεια χαμηλότερα, ο Marcin έμεινε στην C1, οι δε Krzysztof και Denis κατέβηκαν ακόμα χαμηλότερα (ABC).
Σχετικά με την κατάσταση του ασθενούς Marcin, ο Denis είπε ότι όταν ξύπνησαν έδειχνε να μην έχει καλή αίσθηση προσανατολισμού και δυσκολευόταν να δέσει τα κορδόνια στις μπότες του. Οι δυο τους πέρασαν μια πολύ δύσκολη και κρύα νύχτα (είναι χαρακτηριστικό ότι ο Krzysztof που την ίδια νύχτα κοιμήθηκε χαμηλότερα, ανέφερε θερμοκρασία -40οC!!!). Το δίδυμο της C4 είχε φτάσει εκεί το προηγούμενο απόγευμα, ο Marcin μάλιστα με διαφορά 1,5 ώρα μετά τον Denis και για καλή τους τύχη, ο τελευταίος μετέφερε μαζί του μια μικρή σκηνή. Η σκηνή που υπήρχε εκεί στημένη, είχε εξαφανιστεί μέσα στη θύελλα μαζί με όλο τον εξοπλισμό που είχαν αφήσει τις προηγούμενες μέρες. Αφού έστησαν τη σκηνή άπλωσαν για στρώμα τα σχοινιά που είχαν μαζί τους και κοιμήθηκαν πάνω σ αυτά.
Οι προβλέψεις για τη χθεσινή μέρα (Πέμπτη 27) ήταν άνεμοι έντασης 50 m/sec (ή 180 km/h). Σε αυτές τις εντάσεις που ισούνται με «τρεις τυφώνες» ο κατάλογος Saffir-Simpson αναφέρει ότι ο αέρας μπορεί να καταστρέψει εντελώς λυόμενα σπίτια. Πιο πάνω από την C3 οι ορειβάτες χρησιμοποιούν φιξαρισμένα σχοινιά, προκειμένου να κινούνται με ασφάλεια. Εξαίρεση αποτελεί το τελευταίο χιλιόμετρο πριν τη C4, όπου είναι αναγκασμένοι να εκτεθούν στη μανία του ανέμου χωρίς ασφάλιση σε σταθερό σχοινί. Το καλοκαίρι του 1995, ο αέρας είχε αρπάξει στην κυριολεξία 6 ορειβάτες που κατέβαιναν τη βόρεια κόψη του Κ2, φαίνεται όμως ότι οι Πολωνοί έμαθαν εξαρχής να αντιμετωπίζουν σταθερά μεγάλες εντάσεις και να προφυλάγονται.

01 ΜΑΡΤΙΟΥ - Με μια λακωνική αναφορά στο RussianClimb.com αναφέρθηκε το τέλος της αποστολής Netia K2. Το βράδυ της 27ης, ο αρχηγός Wielicki ανακοίνωσε στα μέλη της αποστολής ότι οι προσπάθειες για την κατάκτηση της κορυφής τερματίζονται και ξεκινά η διαδικασία αναχώρησης. Έτσι, τελείωσε μια ακόμα προσπάθεια για την πρώτη χειμερινή ανάβαση του Κ2, το οποίο εξακολουθεί να "αντιστέκεται" στους επίδοξους χειμερινούς κατακτητές του. Το ΑΖ θα επανέλθει όταν γίνουν γνωστά τα νέα από το BC του βουνού.

05 ΜΑΡΤΙΟΥ - Ο Denis Urubko έστειλε την επόμενη μέρα της επικής επιστροφής και της σωτηρίας του Πολωνού συντρόφου του Marcin Kaczkan, ανταπόκριση στο RussianClimb.com, σχετικά με τις συνθήκες και τα γεγονότα εκείνης της μέρας:
«Να τι έγινε χτες (26 Φεβ.) στην τελευταία κατασκήνωση στα 7750 μέτρα. Ο Marcin δεν μπορούσε να αισθανθεί τίποτα. Δεν έβλεπε τίποτα τριγύρω του, ήταν ανίκανος να μιλήσει ή να καταλάβει. Μόλις μερικά «πρωτόγονα» ένστικτα του απέμεναν. Κοιμηθήκαμε μέσα σε έναν υπνόσακο, χωρίς στρώμα από κάτω μας. Πριν απ αυτό είχαμε περάσει τρεις σκληρές μέρες σκαρφαλώματος με αντίξοο καιρό και με βαριά φορτία».
«Ξυπνήσαμε και ήμουν βέβαιος ότι θα συνεχίσουμε την ανάβαση αλλά μέσα σε μισή ώρα κατάλαβα ότι ο Marcin ήταν πραγματικά άρρωστος. Αποφάσισα να κατεβούμε αμέσως χαμηλότερα, καθώς ήταν ανίκανος να κάνει οτιδήποτε παρά μόνο να καταλαβαίνει τα λόγια μου και μάλιστα μόνο μετά από 2-3 φορές. Μπορείτε να φανταστείτε πόσο τρομοκρατήθηκα! Σχεδόν άρχισα να πανικοβάλλομαι. Αυτός ο άνθρωπος είχε γυναίκα και ένα νεογέννητο παιδί πίσω στην Πολωνία…Εάν δεν ήταν σε θέση να κατέβει κάτω αμέσως, ήμουν αναγκασμένος να πεθάνω μαζί του εκεί πάνω. Ούτε φάρμακα, ούτε κανένας που να μπορεί πραγματικά να μας βοηθήσει. Μόνο ο εγκλιματισμένος Krzysztof με τραυματισμένο πόδι, στη C3».
«Είναι καλύτερο να μην ξαναφέρω στη μνήμη μου τις προσπάθειες που έκανα για να τον αναγκάσω να κουνηθεί. Στο μεταξύ είχε συμβεί και κάτι απίστευτο: την προηγούμενη νύχτα ο αέρας είχε πάρει το ένα μου κραμπόν! Τα είχα αφήσει στην είσοδο της σκηνής και το πρωί είδα το ένα να λείπει. Ευτυχώς όμως, είχε πέσει 15 μέτρα πιο κάτω στους βράχους κι έτσι κατάφερα να το μαζέψω».
«Όταν ο Marcin βγήκε από τη σκηνή έπεσε αρκετές φορές. Πίστεψα ότι αυτό ήταν το τέλος… Αλλά αυτή την ώρα έδειξε ότι είναι πραγματικός άντρας. Κατάφερε να σταθεί όρθιος και με τη βοήθειά μου έφτασε μέχρι τα φιξαρισμένα σχοινιά, πέντε μέτρα πιο εκεί. Αυτό ήταν πολύ σπουδαία ιστορία. Όσο εγώ μάζευα τη σκηνή εκείνος περίμενε, για 10 περίπου λεπτά. Αυτό ήταν τελικά που επανέφερε τη συνείδησή του. Τον ασφάλισα αλλά αυτός κινήθηκε στα σχοινιά μόνος του. Τα πρώτα 100 μέτρα της κατάβασης μας πήραν 40 λεπτά. Αυτά τα λεπτά ήταν απαίσια για μένα. Αέρας, χιόνι κι εγώ πεινούσα και διψούσα απίστευτα. Τα επόμενα 100 μέτρα όμως τα καλύψαμε σε 25 λεπτά. Μεγάλη πρόοδος! Ο Marcin άρχισε να δείχνει φυσιολογικός κι εγώ απομάκρυνα την ασφάλεια. Κινούμασταν πολύ αργά αλλά ο καθένας αυτόνομα. Μόνο λίγες φορές τον βοήθησα να κάνει κάτι και φρόντιζα να του μιλάω συνέχεια, μιλούσα, μιλούσα…»
«Συναντήσαμε τον Krzysztof πάνω από τη C3. Κουβαλούσε λίγο μόνο τσάι για τον Marcin. Ακόμα κι εγώ όμως ήπια περίπου 30 γραμμάρια απ αυτό. Και συνεχίσαμε να κατεβαίνουμε απ αυτό το τεράστιο βουνό. Συναντήσαμε τους άλλους ορειβάτες μόνο κοντά στη C1, την οποία και φτάσαμε στις 19:30, μέσα στο απόλυτο σκοτάδι. Ο Marcin πήρε οξυγόνο και νερό και έμεινε εκεί. Εγώ κι ο Krzysztof συνεχίσαμε μέχρι το ABC, όπου φτάσαμε στις 22:30».

Λάζαρος Ρήγος

Γεννήθηκε στην Τήνο το 1961 και ζει στο Λιτόχωρο του Ολύμπου από το 2008. Ίδρυσε το Adventure Zone το 2001, μετά από σκέψεις για δημιουργία ενός ελληνικού portal για τα σπορ περιπέτειας. Δημιούργησε αγώνες ορεινού τρεξίματος, όπως Olympus Marathon (2004), Virgin Forest Trail (2007), Χειμωνιάτικος Ενιπέας (2006), Rodopi Ultra Trail (2009), Olympus Mythical Trail (2012). Στο ενεργητικό του αρκετές συμμετοχές σε αγώνες, όπως και μικρές αποστολές ultra διασχίσεων στην Ελλάδα και το εξωτερικό

www.advendure.com

ΕΠΟΜΕΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ

Latest Tweets

Get read for the most important #trailrunning week! @UTMBMontBlanc @ultratrailwtour https://t.co/sZStRDJmBc #UTMB… https://t.co/oZqsfSbZ7i
@PikesPeakRun Marathon & Ascend - To ακατάρριπτο ρεκόρ και ο ... @kilianj : https://t.co/iuovwUqenS https://t.co/SSCddPRb6T
Read the @SCARPAspa Instinct VSR review at @Advendure_Net : https://t.co/q28bV846qc https://t.co/nVas23Pzbf
Follow Advendure on Twitter

Post Gallery

UTMB® 2019: O Βασιλιάς των Αγώνων Βουνού είναι εδώ!

Pikes Peak Marathon & Ascend - To ακατάρριπτο ρεκόρ και ο ... Kilian!

Scarpa Instinct VSR!

Η εμπειρία μου από τον Salewa Olympus Mythical Trail 2019!

Altra Olympus 3.0: Δοκιμή και παρουσίαση!

Ελπίδες & Όνειρα για την ελληνική αποστολή στο Youth Skyrunning World Championships!

Νεκρή αθλήτρια από κεραυνό στο Sudtirol Ultra Skyrace 2019!

La Sportiva Kaptiva - Ταχύτητα και πρόσφυση στο maximum

Zagori Mountain Running 2019 - Πάρτε σβάρα τα βουνά!