Expedition Arktika: O Gilles Elkaim στην Γιακουτία (7800 χλμ < Βόρειο Ακρωτήριο)

Από 08 Οκτ 2002
Η αποστολή ARKTIKA είναι η προσπάθεια ενός ανθρώπου να διασχίσει 10.000 χιλιόμετρα στην αρκτική Σιβηρία (από το Βόρειο Ακρωτήριο μέχρι το Βερίγγειο Πορθμό) με διάφορα μη μηχανοκίνητα μέσα, μέσα σε διάρκεια 3 χρόνων. Ο 42χρονος σήμερα Γάλλος Gilles Elkaim, έζησε μέχρι τώρα αρκετά χρόνια απ τη ζωή του στην Αρκτική αλλά και σε άλλες ενδιαφέρουσες περιοχές της Γης, προσπαθώντας να γνωρίσει τη φύση και τον πολιτισμό των γηγενών πληθυσμών. Διέσχισε με τα πόδια, με ποδήλατο, καγιάκ ή έλκηθρο, μέρη όπως ο αρκτικός Καναδάς, η Γροιλανδία, τα Ιμαλάια, η Νέα Γουινέα, η Μογγολία, η Σαχάρα και η Νέα Ζηλανδία…

Στην αποστολή του αυτή με την οποία θα αναπαράγει την μετακίνηση των παλαιο-ασιατικών πληθυσμών προς το νέο κόσμο, ο Gilles έχει στόχο να ερευνήσει την ικανότητα του πολιτισμένου ανθρώπου να προσαρμοστεί εκ νέου στον πρωτόγονο τρόπο ζωής. Επιπλέον θα μελετήσει τους ιθαγενείς πληθυσμούς της βόρειας Σιβηρίας και τον πολιτισμό τους. Ο Gilles Elkaim βρίσκεται ήδη στον 3ο χρόνο της προσπάθειάς του και το Adventure Zone παρακολουθεί την εξέλιξή της μέσα από τα μηνύματα που ο ίδιος στέλνει σε τακτά διαστήματα.

Tiksi – Γιακουτία 71’ 50” Β 129’ Α (20 Σεπτεμβρίου 2002) 7800 km από το Βόρειο Ακρωτήριο

…Ο μετεωρολογικός σταθμός Sokol, γρήγορα χάθηκε πίσω μου. Ο Ivan, ο μετεωρολόγος του σταθμού, είχε έρθει να παρακολουθήσει τις τελευταίες προετοιμασίες για την αναχώρησή μου. Όσο καιρό έμεινα στην βάση, μου περιέγραφε κυρίως με σκίτσα, την ζωή του σαν παιδί, όταν περιπλανιόταν σ’ αυτή τη γη με τους παππούδες του, νομάδες βοσκούς κοπαδιών με ελάφια. Το καραβάνι που αποτελούσαν λίγες οικογένειες, έφευγε από τον ποταμό Olienok την άνοιξη, για να διασχίσει τα βουνά ως το δέλτα του ποταμού Lena. Το καλοκαίρι ψάρευαν, ξέραιναν τα ψάρια και το κρέας των ελαφιών που κυνηγούσαν.

Μιλώντας μαζί μου ο Ivan ξαναθυμάται το παρελθόν του. «Πάρε ένα κομμάτι καπνιστό κρέας» του είπα και του πρόσφερα ένα, μαυρισμένο από τον καπνίλα της φωτιάς. Τα μάτια του έλαμψαν. «Το κρέας σου έχει την ίδια γεύση με τα καπνιστά που φτιάχναμε παλιά» μου είπε.

Προσπάθησα να του δείξω μερικές από τις φωτογραφίες που τράβηξα τον περασμένο χειμώνα στην γη των Nenet, αλλά το μικρό κομπιούτερ μου τον φόβισε και διέλυσε την φιλική ατμόσφαιρα που είχε δημιουργηθεί.

…Ένα τεράστιο κονβόι περνούσε από κει κοντά. Ένα ρυμουλκό έσπρωχνε έναν τεράστιο πετρελαιαγωγό, που επέπλεε. Το πλοίο με χαιρέτισε σφυρίζοντας καθώς με προσπέρασε. Αναρωτιόμουν πως κατάφερνε να ελίσσεται στις πολυάριθμες ξέρες του μεγάλου ποταμού.

Από τότε που διέσχισα τον ποταμό Lena, κινούμαι σε μια εντελώς διαφορετικής μορφολογίας ακτογραμμή. Τις δυο τελευταίες εβδομάδες το μόνο που έβλεπα ήταν μικρές αμμώδεις νησίδες, στις οποίες κατασκήνωνα. Τώρα όμως συναντώ παραλίες με βότσαλα, βράχια και την τούνδρα που ντύνεται στα φθινοπωρινά χρώματα. Το κόκκινο αναμειγνύεται με το πράσινο και δημιουργεί εκλεπτυσμένα παστέλ.

Το καλοκαίρι πέρασε πολύ γρήγορα. Δεν βρήκα τον χρόνο να απολαύσω την οσμή των μικροσκοπικών, πολύχρωμων λουλουδιών. Είναι δύσκολο να φανταστώ ότι αυτά τα ευωδιαστά, γεμάτα χρώματα λιβάδια, θα είναι μια απέραντη έκταση καλυμμένη με πάγους και χιόνια για οκτώ μήνες και θα περπατάω πάνω τους χωρίς να γνωρίζω αν κάτω απ’ τα πόδια μου έχει στεριά ή νερό.

Εδώ τα κουνούπια είναι σπάνια, μιας και η θερμοκρασία δεν ξεπερνά τους +5C. Δεν θα ξεχάσω ότι τα κουνούπια, μετέτρεψαν σε κόλαση το περσινό μου ταξίδι στα νερά του Κόλπου Ob.

…Παρατηρούσα, άκουγα, αισθανόμουν κάθε εκδήλωση της φύσης. Απολάμβανα την απόλυτη γαλήνη, όταν την διατάραξε ο θόρυβος μιας μηχανής ή κάποιο διερχόμενο πλοίο που ακούστηκε από μακριά. Ήθελα να κρυφτώ, για να αποφύγω αυτόν τον αταίριαστο με το τοπίο θόρυβο. Ανησυχώ από τώρα, για την επιστροφή μου στον “πολιτισμό” μας, όταν το ταξίδι μου τελειώσει. Για μένα ο “κόσμος” μας φαντάζει όλο και περισσότερο ξένος.

…Φάνηκε επιτέλους το φεγγάρι, έπειτα από πολύ καιρό. Είμαι χαρούμενος που συνάντησα ξανά τον σύντροφό μου στον μακρύ πολικό χειμώνα. Το φεγγάρι ανέτειλε στις 7 Αυγούστου. Η νύχτα επιστρέφει μετά από τέσσερις μήνες. Ήταν καιρός για λίγη ξεκούραση από τις λευκές νύχτες.

…Δεν έχει τελειώσει ο Αύγουστος και φόρεσα ήδη τα γάντια μου για να κωπηλατώ. Οι χαμηλές θερμοκρασίες μου προκαλούν τεράστια όρεξη και έχοντας σαν δικαιολογία τους χρόνιους πόνους στους γοφούς μου, κάνω συχνές “γαστρονομικές” στάσεις: χαβιάρι, καπνιστό κρέας ελαφιού, παστό ψάρι. Απόψε, θα ψήσω στη φωτιά την πέρδικα που έπιασα το πρωί και θα την περιχύσω με το πολυκαιρισμένο μου βούτυρο, που έτσι μουχλιασμένο μοιάζει με ροκφόρ. Ποιος λέει ότι ένας adventurer δεν έχει να προσφέρει τίποτα στον κόσμο της μαγειρικής;

…Ο μανιασμένος άνεμος στέλνει κύματα πάνω στην βάρκα. Πλησιάζοντας τα απόκρημνα βράχια, ακούγεται δυνατός θόρυβος καθώς τα νερά παρασύρονται για να σπάσουν με ορμή πάνω στον κάθετο τοίχο. Βλέπω το Tiksi από μακριά, στα 10km και ξεκινάω να διασχίσω τον κόλπο, ενθουσιασμένος στην ιδέα της συνάντησης με το Γαλλικό yacht, Vagabond, που ταξιδεύει στο Βόρειο-δυτικό Πέρασμα. Σε τρεις ώρες, θα μιλάω Γαλλικά, θα κρατάω ένα ποτήρι με κρασί Bordeaux ενώ θα ανταλλάσσω ιστορίες από τις περιπέτειες μου, αντί να απαντάω στις συνήθεις ερωτήσεις των Ρώσων που συναντάω: «Ποιος είναι ο σκοπός του ταξιδιού σου;» «Γιατί στα 42 σου, δεν έχεις γυναίκα και παιδιά;»

…Οι ριπές του αέρα δυναμώνουν. Ξέρω καλά αυτόν τον άνεμο. Είναι αποφασισμένος να με κάνει να μετανιώσω για τα πολυάριθμα διαλείμματα μου για φαγητό. Κατευθύνομαι προς την ακτή. Ο δυνατός αέρας με χτυπάει κατά πρόσωπο, δεν μπορώ να προχωρήσω μπροστά και ξαναγυρίζω στο πλάι. Ο αέρας εξακολουθεί να δυναμώνει και αυτό με αναγκάζει να χρησιμοποιώ όλα τα αποθέματα των δυνάμεών μου, αυτά που φυλάω για τις πιο δύσκολες στιγμές. Δεν σταματώ να κωπηλατώ ούτε στιγμή, αλλιώς θα με απομακρύνει από την στεριά, χωρίς ελπίδα να την φτάσω ποτέ. Οι ακτές είναι κοντά, αλλά μοιάζουν άπιαστες. Ξαφνικά ένα κύμα με πετάει στην παραλία για να προσγειωθώ ασφαλής στο μαύρο αμμοχάλικο. Το επεισόδιο διάρκεσε δύο ώρες και ήμουν ακόμα 5 km μακριά από το Tiksi.

Αποφάσισα να πάω στο Tiksi με τα πόδια και να επιστρέψω την επομένη στο καγιάκ. Στο δρόμο συνάντησα έναν φίλο, τον Σεργκέι, συνταγματάρχη σε μια στρατιωτική βάση εκεί κοντά. «Οι φίλοι σου έφυγαν από το λιμάνι χθες» μου είπε. Λυπήθηκα που το Vagabond δεν με περίμενε. Δεν ξέρω γιατί στεναχωρήθηκα τόσο στην σκέψη πως δεν θα τους δω. Η ζωή του μοναχικού ταξιδιώτη είναι τέτοια, που μια και μόνη σκέψη αποκτά δυσανάλογες διαστάσεις στο μυαλό. Ο μοναχικός ταξιδιώτης συντηρείται με τις σκέψεις. Του είναι απαραίτητες για να γεμίζουν τις ατέλειωτες ώρες των μακρινών ταξιδιών, τρέφουν τα όνειρά του...

…Το ελικόπτερο προσγειώθηκε στην μικρή παραλία του Ust-Olienok. Είχα λίγα λεπτά στην διάθεσή μου για να τα ανεβάσω τα σκυλιά μου στο ελικόπτερο. Διέκρινα την Aliosha καθισμένη στο έλκηθρό μου. Τα σκυλιά ήταν δεμένα τριγύρω. Με υποδέχτηκαν με ένα κοντσέρτο ουρλιαχτών. Είχαν αναστατωθεί βλέποντας τον πατέρα τους να βγαίνει από αυτή την περίεργη μηχανή. Ο Bars, που έτρεχε ελεύθερος, ήρθε κοντά μου και μου έγλειψε τα γένια. Ήταν όλα σε άριστη κατάσταση. Η Aliosha, η μετεωρολόγος του σταθμού, τα είχε φροντίσει σαν παιδιά της. Μόλις που πρόλαβα να τα ανεβάσω και το ελικόπτερο απογειώθηκε. Αισθανόμουν χαρούμενος και λυπημένος ταυτόχρονα. Είναι πάντα λυπηρό να αποχωρίζεσαι ανθρώπους που συμπαθείς. Ήμουν χαρούμενος όμως που ξαναβρήκα την μικρή μου οικογένεια.

Στα μάτια των σκύλων μου έβλεπα χαρά παρά ανησυχία. Είχαν ανάγκη όπως και ‘γω από νέες εμπειρίες, νέα εδάφη. Είμαι σίγουρος ότι τους έχω μεταδώσει το πάθος μου για την εξερεύνηση.

Η πτήση της επιστροφής στο Tiksi ήταν εξουθενωτική. Το ελικόπτερο προσγειώθηκε αρκετές φορές για να παραλάβει επιβάτες. Κάποιους μεθυσμένους που κάθισαν όπως-όπως ανάμεσα στα σκυλιά, νεαρούς στρατιώτες που κάπνιζαν αδιάφορα δίπλα στο ντεπόζιτο της κηροζίνης. Θλιβερό το θέαμα της ανθρώπινης φυλής.

Μέτρησα εννιά σκυλιά. Πανικοβλήθηκα. Μπορεί να ξέχασα ένα στην βιασύνη μου; Ο Kiss-Kiss, φοβισμένος, είχε βρει καταφύγιο κάτω από ένα κάθισμα και αρνιόταν να βγει από κει. Αργά το απόγευμα προσγειωθήκαμε στο Tiksi. Ο διοικητής της βάσης γελούσε με την ατυχία μου: «Εδώ είναι Ρωσία!» μου είπε και εκμεταλλευόμενος την κουβέντα μας μου ζήτησε πρόσθετη πληρωμή για το ελικόπτερο. Του αρνήθηκα.

Στο ταξίδι μου στον Ρωσικό Αρκτικό, είχα εγκάρδιες και ειλικρινείς σχέσεις με τις διοικητικές και στρατιωτικές αρχές. Ο καθένας αυθόρμητα και χωρίς υστεροβουλία, έκανε ότι μπορούσε για να βοηθήσει τον «Franzouzky Putechestvenik», τον Γάλλο ταξιδιώτη. Εκτός από τον σεβασμό στον ταξιδιώτη, ήθελαν να συμβάλουν στην επιτυχία του σχεδίου που πραγματοποιώ τα δυο τελευταία χρόνια.

…Το χιόνι που άρχισε να πέφτει τον Σεπτέμβριο μας θύμισε ότι ο χειμώνας έρχεται και πρέπει να προετοιμαστούμε. Μόλις παγώσει η θάλασσα, τον Νοέμβριο, θα ξεκινήσουμε πάλι το ταξίδι προς ανατολικά. Είναι μακρύς ακόμα ο δρόμος για τον Βερίγγειο Πορθμό…

Λάζαρος Ρήγος

Γεννήθηκε στην Τήνο το 1961 και ζει στο Λιτόχωρο του Ολύμπου από το 2008. Ίδρυσε το Adventure Zone το 2001, μετά από σκέψεις για δημιουργία ενός ελληνικού portal για τα σπορ περιπέτειας. Δημιούργησε αγώνες ορεινού τρεξίματος, όπως Olympus Marathon (2004), Virgin Forest Trail (2007), Χειμωνιάτικος Ενιπέας (2006), Rodopi Ultra Trail (2009), Olympus Mythical Trail (2012). Στο ενεργητικό του αρκετές συμμετοχές σε αγώνες, όπως και μικρές αποστολές ultra διασχίσεων στην Ελλάδα και το εξωτερικό

www.advendure.com

ΕΠΟΜΕΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ

Latest Tweets

RT @ultratrailwtour: We are a little bit over half the year now and a lot already happened 💥 Here's an update on the 2019 general ranking o…
@AltraRunning Altra Olympus 3.0: Δοκιμή και παρουσίαση, από τον Θεοχάρη Λεζπουρίδη και το @Advendure_Net :… https://t.co/eD8Wgy2JWv
"@Sportiva Kaptiva - Ταχύτητα και πρόσφυση στο maximum", αναλυτικό review του @Advendure_Net :… https://t.co/ytJSQ7nrzG
Follow Advendure on Twitter

Post Gallery

Η εμπειρία μου από τον Salewa Olympus Mythical Trail 2019!

Altra Olympus 3.0: Δοκιμή και παρουσίαση!

Ελπίδες & Όνειρα για την ελληνική αποστολή στο Youth Skyrunning World Championships!

Νεκρή αθλήτρια από κεραυνό στο Sudtirol Ultra Skyrace 2019!

La Sportiva Kaptiva - Ταχύτητα και πρόσφυση στο maximum

Zagori Mountain Running 2019 - Πάρτε σβάρα τα βουνά!

Dynafit – Advendure στον Grossglockner Ultra Trail 2019!

Skyrace Comapedrosa 2019, με συμμετοχή του Δημήτρη Σελέτη και του Σάκη Δασκαλόπουλου!

Merrell Choprock: Ένα υβριδικό πεζοπορικό παπούτσι!